Γιάννης Ελαφρός
Η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση βουλιάζει στη συναίνεση και ετοιμάζεται εντατικά για… εκλογές
Από το… Κολωνάκι λέει πως πάνε να τον ρίξουν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που κήρυξε αντίσταση στα συμφέροντα(!), αυτός που η κυβέρνησή του δεν άφησε θέλημα του κεφαλαίου και της ολιγαρχίας του πλούτου χωρίς ικανοποίηση. Αυτά ξέρει, αυτά λέει, θα μου πείτε. Ας πάει καμιά βόλτα και σε εργατικές-λαϊκές γειτονιές να δει ποιο είναι το κλίμα για την κυβέρνηση των αρίστων… Ναι, μετά, θα πει πως «δεν έχουν ακόμα καταλάβει τα μέτρα της ΔΕΘ». Τι να καταλάβουν; Μόλις βγήκαν από το σούπερ-μάρκετ…
Η ολοκλήρωση της πασαρέλας των πολιτικών αρχηγών στην ΔΕΘ θεωρείται κάθε χρόνο πως ανοίγει τον νέο κύκλο πολιτικής αντιπαράθεσης. Ίσως ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο ξενέρωτη και τόσο μακριά από τις αγωνίες των εργαζομένων. Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει μεγάλη φθορά και κυριολεκτικά στέκεται με τη δύναμη της αδράνειας των άλλων κομμάτων. Ολοένα και περισσότερο ταυτίζεται στη συνείδηση ευρύτερων στρωμάτων με τα μεγάλα συμφέροντα, την ακρίβεια και τη φτωχοποίηση, τη διαφθορά (από τον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τις υποκλοπές), τον αυταρχισμό και τον κυνισμό, με αποκορύφωμα το πολύμορφο μπάζωμα του εγκλήματος στα Τέμπη και τη στήριξη στο Ισραήλ της γενοκτονίας. Αλλά και από την πλευρά της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης δεν υπάρχει κάποια έμπνευση, καθώς βουλιάζει στον αστερισμό της συναίνεσης.
Υπάρχουν τρία-τέσσερα κομβικά ζητήματα που κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση και ΝΕΑΡ, καθώς και ακροδεξιά από την άλλη μπάντα, κινούνται εντός του ίδιου πλαισίου, με όποιες διαφοροποιήσεις εντός του. Το πρώτο είναι η υποταγή στην ΕΕ και στο δημοσιονομικό Σύμφωνο Σταθερότητας, ένα ευρω-μνημόνιο διαρκείας δηλαδή, που στραγγαλίζει τις δημόσιες δαπάνες, αφήνοντας περιθώριο μόνο για όπλα και ενισχύσεις στο κεφάλαιο. Ο Κ. Μητσοτάκης τζογάρει σε αυτό το πεδίο και προσπαθεί να πιέσει και τους άλλους: «Η χώρα πλήρωσε με χρεοκοπία και δεκαετή κρίση την εποχή που ξοδεύαμε σαν να μην υπάρχει αύριο. Δική μου ευθύνη είναι να μην επανέλθουμε ποτέ σε αυτές τις εποχές», είπε την Τετάρτη στον Antenna. Με βάση αυτή τη λογική οι πολιτικές προτάσεις πρέπει να είναι κοστολογημένες, με τη βούλα του Λογιστηρίου του κράτους και της ΕΕ. Μέχρι και… γκάλοπ έβγαλαν προχθές με σχετικό ερώτημα. Όχι εάν συμφωνούν οι πολίτες με το ένα ή το άλλο πολιτικό πρόγραμμα, αλλά εάν είναι… δημοσιονομικά ελεγμένο. Χωρίς απειθαρχία, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ δεν μπορεί να υπάρχει φιλολαϊκή πολιτική.
Το δεύτερο είναι η πολεμική προετοιμασία και εμπλοκή, η στενή διασύνδεση με τα επιθετικά σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, καθώς και την πολεμική οικονομία της ΕΕ, στο πλαίσιο και του ανταγωνισμού με την Τουρκία, όπου εθνικό συμφέρον έχουν βαφτιστεί οι ΑΟΖ, οι εξορύξεις στη Μεσόγειο, τα συμφέροντα των πολυεθνικών και του ελληνικού κεφαλαίου. Τα εξοπλιστικά προγράμματα είναι εξωφρενικά και οδηγούν σε πτώχευση λαϊκά στρώματα και σε τεράστιο κρατικό χρέος. Η ανοχή ή αναπαραγωγή της λογικής περί μονομερούς «τουρκικής επιθετικότητας» έξω από το πλαίσιο του άδικου ανταγωνισμού των αστικών τάξεων και από τις δύο πλευρές, όπως γίνεται από τμήματα της Αριστεράς και το ΚΚΕ, ρίχνει νερό στον μύλο της πολεμικής προετοιμασίας.
Το τρίτο είναι η λογική πως παραγωγός του πλούτου είναι το κεφάλαιο, οι επενδύσεις, η «ανάπτυξη», τα κέρδη, έτσι κινείται η οικονομία, και απ’ αυτά θα πάρουν κι ένα μικρό μερίδιο οι εργαζόμενοι. Άρα το κεφάλαιο πρέπει να διευκολυνθεί με κάθε μέσο, γι αυτό και τα αλλεπάλληλα σκληρά αντεργατικά νομοσχέδια τύπου 13ωρο Κεραμέως, όλα πρέπει να γίνουν αγορά (και μάλιστα «ελεύθερη», δηλαδή ασύδοτη), από την υγεία μέχρι την παιδεία (τώρα και η πανεπιστημιακή), όλα πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν και να λειτουργούν με επιχειρηματικά κριτήρια. Όταν η αντιπολίτευση –και το ΚΚΕ- δεν διεκδικεί να ακυρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις και να περάσουν στο δημόσιο και μάλιστα χωρίς αποζημίωση των ιδιωτικών εταιρειών και υπό εργατικό έλεγχο, τότε η κυβέρνηση παίζει χωρίς αντίπαλο στο πεδίο αυτό.
Πέρα από το περιεχόμενο όμως έχει μεγάλη σημασία και αντιμετώπιση της κυβέρνησης. Ο Μητσοτάκης λέει προκλητικά πως θα βγάλει την τετραετία και πως «θα πατήσει γκάζι» στην προώθηση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων∙ και το κάνει, με την πλήρη ελαστικοποίηση της εργασίας σύμφωνα με τα γούστα του εργοδότη, με τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια» της αρπαχτής, το πειθαρχικό της καταστολής στο δημόσιο, την πλήρη ιδιωτικοποίηση της Υγείας, την καύση και το νερό… Η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση προετοιμάζεται εντατικά για τις εκλογές του… 2027! Αφήνοντας την κυβέρνηση να διαλύσει τις ζωές μας μέχρι τότε.
Μπλόκο στα αντιλαϊκά μέτρα για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της
Αντί γι’ αυτό η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και η νεολαία χρειάζονται ένα πολιτικό κίνημα ανατροπής –που θα συνενώσει όλα τα ρυάκια αντίστασης- και μια δυνατή μετωπική αντικαπιταλιστική Αριστερά, με ισχυρό κομμουνιστικό πυλώνα (δείτε και την Απόφαση της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης), που θα θέσουν το αναγκαίο πολιτικό περιεχόμενο για τα ζωτικά αιτήματα και δικαιώματα του λαού και τη ρήξη με την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τη στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Με μια γραμμή μάχης, που θα υπερβεί τις τυπικές κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας (που έχουν το μάτι τους στην κάλπη) και θα πάει με λογική αποφασιστικού αγώνα για τη νίκη, με γραμμή μπλοκαρίσματος των αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης (με το πνεύμα της Γαλλίας), ανατροπής του σχεδιασμού της, ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής της, «από τα κάτω και από τα αριστερά» για να είναι η επόμενη μέρα καλύτερη για τον κόσμο της εργασίας και τους αγώνες του. Η πανελλαδική πανεργατική απεργία της 1ης Οκτώβρη είναι μια σημαντική μάχη, ειδικά εάν δοθεί με αυτό το πνεύμα. Από το μπλόκο παντού να πάμε στο να τα πάρουμε όλα, κι αυτό απαιτεί αντικαπιταλιστική ανατροπή και όχι μόνο της κυβέρνησης της ΝΔ.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 20-21 Σεπτέμβρη 2025
