Αιμιλία Τσαγκαράτου
Την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου η Ινδονησία συγκλονίστηκε από τις πιο βίαιες διαδηλώσεις των τελευταίων δύο δεκαετιών, επιβεβαιώνοντας ότι δεν υπάρχει γωνιά του κόσμου που να μην βιώνει τις καταστροφικές για τον λαό συνέπειες του ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Όλα ξεκίνησαν μετά την ανακοίνωση του προέδρου Πραμπόβο ότι οι βουλευτές θα λάμβαναν ένα εξωφρενικό μηνιαίο επίδομα στέγασης ύψους 50 εκατομμυρίων ρουπίων (3.045 δολάρια ΗΠΑ), γεγονός που θεωρήθηκε επίδειξη πλούτου που υπογραμμίζει την επιδείνωση της κοινωνικής ανισότητας στη χώρα. Το ποσό αυτό είναι έως και 20 φορές υψηλότερο από τον μηνιαίο κατώτατο μισθό των εργαζομένων στις φτωχές περιοχές της χώρας. Λάδι στη φωτιά έριξε η δολοφονία ενός 21χρονου μοτοσικλετιστή, ένας από τους πολλούς οδηγούς μοτοσικλετών που μεταφέρουν επιβάτες για να βγάζουν ένα μικρό μεροκάματο, ο οποίος χτυπήθηκε από όχημα της αστυνομίας που προσπαθούσε να διαλύσει διαδήλωση στην Τζακάρτα. Οι εξοργισμένοι διαδηλωτές πυρπόλησαν κυβερνητικά κτίρια και λεηλάτησαν σπίτια βουλευτών, με χιλιάδες αστυνομικούς να προσπαθούν να τους εμποδίσουν. Οι νεκροί ανέρχονται στους δέκα, ενώ υπάρχουν πάνω από είκοσι αγνοούμενοι και 3.195 συλλήψεις σε όλη τη χώρα, εκ των οποίων οι 1.240 στη Τζακάρτα.
Η ανακοίνωση για το μηνιαίο «επίδομα» των βουλευτών έβγαλε στον δρόμο την οργή των κατοίκων της χώρας, εξαιτίας τη μεγάλης επιδείνωσης των συνθηκών διαβίωσης, ιδιαίτερα στη νεολαία, και της έντασης του αυταρχισμού και της καταστολής. Απ’ όταν ο Πραμπόβο ανέλαβε την εξουσία τον περασμένο Οκτώβριο μείωσε κατά 44 δισ. δολάρια, περισσότερο από το 15% του κρατικού προϋπολογισμού δηλαδή, τις δαπάνες για την εκπαίδευση, την υγεία και τα δημόσια έργα. Ταυτόχρονα, ο πρώην στρατηγός του δικτάτορα Σουχάρτο, έχει δημιουργήσει μετά την πτώση της δικτατορίας το 1998 τεράστια προσωπική περιουσία, που ανέρχεται στα 121 εκατομμύρια δολάρια. Αυτό αποτελεί μια τεράστια πρόκληση για τον λαό της Ινδονησίας, όταν σχεδόν το 60% του πληθυσμού απασχολείται σε ελαστικές και επισφαλείς θέσεις εργασίας και πολλές φορές αμείβεται με λιγότερο από τον κατώτατο μισθό. Ενώ το συνολικό επίσημο ποσοστό ανεργίας είναι 5%, το ποσοστό για τους νέους είναι 16% – παρόλο που και αυτές οι στατιστικές αμφισβητούνται.
Μπορεί οι διαδηλώσεις μετά την καταστολή και την ανακοίνωση από την πλευρά του Πραμπόβο ότι θα μειωθούν οι απολαβές των βουλευτών να σταμάτησαν, όμως όλοι εκτιμούν ότι γρήγορα θα υπάρχουν και άλλα ξεσπάσματα. Σε κάποια πανεπιστήμια συνεχίζονται οι συγκεντρώσεις που αντιμετωπίζονται με δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες, ενώ οι δηλώσεις του προέδρου που αποκαλεί τους διαδηλωτές «προδότες και τρομοκράτες» δείχνουν το πραγματικό πρόσωπο του καθεστώτος.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 6-7 Σεπτεμβρίου
