του Μιχάλη Παπαμακάριου
10 άλμπουμ φτιαγμένα από ελληνικά συγκροτήματα και μουσικούς και ένα αφιέρωμα από τη Γερμανία με διεθνή χαρακτήρα, για τις καλοκαιρινές αποσκευές των φετινών διακοπών.
NAXATRAS – V
Μπορεί να είμαστε στο μέσο της χρονιάς αλλά εδώ ίσως έχουμε να κάνουμε με το καλύτερο φετινό άλμπουμ στο χώρο που καλείται ελληνικό ροκ. Οι συνεχώς εξελισσόμενοι Naxatras συγχωνεύουν το hard Rock με τη ροκ ψυχεδέλεια και το progressive των Pink Floyd και το anadolu rock των Τούρκικων συγκροτημάτων των 60ς-70ς με το space ήχο σχημάτων σαν τους Ozric Tentacles , φτιάχνοντας ένα άξιο θαυμασμού για τωρινό συγκρότημα μουσικό έργο. Δεν υπάρχει ειλικρινά ούτε ένα κομμάτι στο V που να μην προκαλέσει την ακρόαση και τη προσοχή. Το V είναι από τα πιο σημαντικά έργα της εγχώριας δισκογραφίας των τελευταίων χρόνων.
Yellow Red – My Little Words
Yellow Red ονομάζεται το αγγλόφωνο προσωπικό synth-pop project του Στέφανου Μανούση, ιδρυτικού μέλους του shoegaze – dream pop σχήματος Sugar for The Pill και το My Little Words είναι το solo δισκογραφικό του ντεμπούτο.
Είναι γνωστή πλέον η τάση αναβίωσης του βρετανικού synth pop και New Wave σκηνή των 80’s. Αν υπήρχε διαγωνισμός για την πιο αυθεντική αναβίωση ο Yellow Red θα έθετε υψηλή υποψηφιότητα για τα πρώτα βραβεία. Το άλμπουμ πέρα από την αγάπη του δημιουργού του για αυτή τη σκηνή βγάζει μια μελωδική ζεστασιά και δημιουργεί έναν ήχο που συνδυάζει την αναλογική νοσταλγία με τη φρεσκάδα.
Social Waste – Rebelde
Οι Social Waste το Μάιο του 2025 παρουσίασαν το νέο τους άλμπουμ Rebelde, συνεχίζoντας τον ηχητικό-αισθητικό χαρακτήρα του «Hip-hop της Μεσογείου». Κάποιοι μπορεί να μιλήσουν για «συνταγή». Βέβαια είναι λίγο προκλητικό να μιλάει κάποιος για συνταγές στο hip-hop τη στιγμή που οι τομές και οι εκπλήξεις στο τομέα της παραγωγής είναι πλέον από σπάνιες έως ανύπαρκτες. Τουλάχιστον οι SWδουλεύουν με σταθερότητα και επιτυχία πάνω στον ήχο τους που είναι ταυτόχρονα τοπικός και διεθνής όχι κατ’ επίφαση αλλά κατ’ ουσία δίνοντας (με ελεύθερο «κατέβασμα) μας ένα ακόμη άλμπουμ αντάρτικου και αυτόνομου hip-hop.
Nightstalker – Return from The Point of No Return
Οι μέντορες του εγχώριου stoner επιστρέφουν από το σημείο μη επιστροφής, με ένα άλμπουμ που αντιστοιχεί στην πεντάχρονη αναμονή του πολυπληθούς κοινού τους. Ο δίσκος είναι ένα Heavy Trippin όπως λέγεται και το τρίτο κομμάτι του και η μπάντα έχει φτιάξει το πιο ώριμο και καλοδουλεμένο άλμπουμ της. Μπορεί να είναι βετεράνοι αλλά η ενέργεια και η ένταση που εκπέμπει το άλμπουμ θυμίζει πιτσιρικάδες που θέλουν να σαρώσουν τα πάντα στο πέρασμα του και οι Nightstalker το κάνουν χωρίς αμφιβολία.
V.V.I.A. – I Knew You Before We Met
Η ηλεκτρονική πρόταση του καλοκαιριού είναι το νέο άλμπουμ των V.V.I.A. που αποτελείται από την Ελληνίδα Venus Volcanism και την Δανή In Atlas. Το γυναικείο ντουέτο έχει καταφέρει να διαμορφώσει μια electronica με αρκετές επιρροές και μια ηχητική αισθητική που συνδυάζει το σκοτάδι με το φως την επανασύνδεση μετά από έναν μεγάλο αποχωρισμό, τη φιλία με την πλατωνική αγάπη, την απόγνωση με την ελπίδα, με καλές και δουλεμένες συνθέσεις.
AION – Haimalina
H AION είναι πραγματικά μια ιδιαίτερη περίπτωση. Παρά το μικρό της ηλικίας της έχει χρόνια θητείας στη κρητική μουσική παίζοντας λύρα και άλλα όργανα. Στο Haimalinaσυνδυάζει τη hip hop κουλτούρα με τη Κρητική μουσική, γενικά με την Ελληνική παράδοση και Βαλκανικά στοιχεία. Μεθοδολογικά κάνει αυτό που προσπαθούσε να κάνει η Σάττι πριν τη δει ποπ σταρ της Eurovision. Η παραγωγή του Haimalina είναι μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση, προσωπικά μου μου θυμίζει τις παραγωγές της Mutamassik. Το στοιχείο αυτό μαζί με δυνατό flow της Aion και το φεμινιστικό της ραπ την κάνουν να ξεχωρίζει από τη τρέχουσα παραγωγή παρά το ότι οι διαφορετικές της επιρροές ορισμένες φορές την κάνουν να ακροβατεί μεταξύ μιας ιδιαίτερης έκφρασης και της κυρίαρχης αισθητικής του χώρου, μουσικά και λεκτικά. Σε κάθε περίπτωση ακούγονται πολλές δυνατότητες για το μέλλον της.
The BuzzDealers – Radiant Frequencies
Indy rock, garage και ψυχεδελικές 60s πινελιές χαρακτηρίζουν το νέο 2o άλμπουμ των BuzzDealers, ένα εκρηκτικό rock ‘n’ roll έργο. Χορευτικό, ερωτικά λικνιστικό και μεθυστικό το “Radiant Frequencies” αποτελεί ήδη ένα από τα πιο καλά άλμπουμ της εγχώριας παραγωγής για τη χρονιά που διανύουμε. Ότι πρέπει για παραλιακές και έναστρες καλοκαιρινές νύχτες..
The Noodles – Disco Dystopia
Οι Noodles με το ντεμπούτο μας παρουσιάζουν μια επιθετική-δυναμική και crossoverποπ που συνδυάζει τη ντίσκο με το new wave, την electronica με το post punk και το ραπ με την 80’ς synth pop αναβίωση. Είναι σαν να έχουν πάρει τη σκυτάλη από τον PanPan δίνοντας ένταση και νεύρο σε αυτόν τον ήχο ανεβάζοντας ψηλά τη κλίμακα. Όπως υποστηρίζουν και οι ίδιοι ο δίσκος τους είναι σχόλιο πάνω στην αστική αποξένωση, την αντίσταση και την εύθραυστη ομορφιά της σύγχρονης ζωής.
Royal Arch – Love & Terror
Από τα πιο καλά άλμπουμ της φετινής χρονιάς το ντεμπούτο των Royal Arch. Ο δίσκος «υπηρετεί» το κιθαριστικό ροκ και το κάνει νε αξιοπρόσεχτη επιτυχία. Στα συν και η φωνή του Ηλία Μασρί της οποίας το χρώμα δένει πλήρως με την μουσική αισθητική του Love & Terror. Τα τραγούδια τους εξερευνούν θέματα όπως η νεότητα, οι σχέσεις, ηαγάπη και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι νέοι στην εποχή μας και οι Royal Archμας αφήνουν πολλές υποσχέσεις για το μέλλον και ένα ωραίο δίσκο για το παρόν.
Κοινοί Θνητοί – Γινόμενο
Ένα από τα πιο πολιτικοποιημένα γκρουπ της εγχώριας σκηνής, οι Κοινοί Θνητοί κυκλοφόρησαν το νέο τους άλμπουμ το προηγούμενο Μάιο. Το ενδιαφέρον στο «Γινόμενο» οπωσδήποτε έχει να κάνει με τους αριστερούς και βαθιά συνειδητοποιημένους στίχους του γκρουπ. Αλλά αφορά και τη μουσική του άλμπουμ που συνδυάζει στοιχεία του hip-hop με φυσικά και ηλεκτρικά όργανα, προσδίνοντας στη μπάντα μια crossover διάσταση, όχι με τη λογική που χαρακτήρισε το crossover των 90ς (hip-hop/Rock/Electronica) αλλά με τη λογική της συνένωσης διαφορετικών στοιχείων που λειτουργούν αρμονικά ως αποτέλεσμα.
Dubmones – Dubmones
Καλοκαίρι χωρίς dub και Dancehall δεν γίνεται. Το Dubmones είναι η απόπειρα απάντησης στο εξής ερώτημα: Τι θα συνέβαινε στη μουσική αν τα μέλη των Ramonesδεν συναντιόντουσαν στο Κουίνς της Νέας Υόρκης αλλά στο Κίνγκστον της Τζαμάικα και δεν είχαν επηρεαστεί από τους MC5 και τους Stooges αλλά από τους Toots & TheMaytals και τον King Tubby; Πολύς κόσμος και δικαίως αρκετές φορές κρατά επιφυλάξεις για reggae διασκευές σε ροκ κομμάτια. To Dubmones ακούγεται χωρίς επιφυλάξεις.
