Γη και ελευθερία
Γιώργος Παυλόπουλος
Η διαχωριστική γραμμή χαράσσεται για μια ακόμη φορά ξεκάθαρα και η ιστορία θα είναι αμείλικτη
Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία των ανθρώπινων κοινωνιών που οι διαχωριστικές γραμμές χαράσσονται πολύ καθαρά. Τόσο καθαρά που ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι βρέθηκε σε κάποια πλευρά κατά λάθος, ούτε να αναζητήσει δικαιολογίες και άλλοθι. Γιατί τις στιγμές αυτές είναι φανερό τι συμβαίνει, είναι ξεκάθαρο ποιοι συγκρούονται και ποια συμφέροντα υπηρετούν, δεν χωράει αμφιβολία ποιος είναι ο θύτης και ποιοι τα θύματα, είναι αδιαμφισβήτητο το διακύβευμα.
Στις παραπάνω στιγμές έρχεται να προστεθεί σήμερα το Παλαιστινιακό. Η στάση που τηρεί καθένας και καθεμία απέναντι στη γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού, ο οποίος αντιστέκεται ηρωικά και με το όπλο στο χέρι μπροστά στους σιδηρόφρακτους και αδίστακτους εισβολείς και κατακτητές, δείχνει ποιο είναι το στρατόπεδο με το οποίο έχει ταχθεί. Πολύ απλά, διότι έχει χαραχθεί ήδη ανεξίτηλα μία ακόμη κόκκινη (από αίμα και όχι μόνο) διαχωριστική γραμμή, η οποία θα κρίνει πολλά και όταν οι μελλοντικές γενιές έρθουν – γιατί θα έρθουν! – να ρωτήσουν τις σημερινές: Και εσύ, με ποιον ήσουν τότε; Κι εσύ, τι έκανες;
Η μαχόμενη παλαιστινιακή αντίσταση έχει δώσει ξεκάθαρη και έμπρακτη απάντηση στα παραπάνω αμείλικτα ερωτήματα, παρά το τεράστιο κόστος που πληρώνει καθημερινά. Από την πρώτη κιόλας μέρα μέχρι σήμερα, οργανώσεις με διαφορετική προέλευση και κοσμοθεωρία – από τη Χαμάς και τον Ισλαμικό Τζιχάντ μέχρι το Λαϊκό και το Δημοκρατικό Μέτωπο – επιμένουν σε κοινή και ανυποχώρητη γραμμή απέναντι στο κράτος-τρομοκράτη και τους υποστηρικτές του. Αλλά και στα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα και την προδοτική Παλαιστινιακή Αρχή, που ακόμη και τώρα επιλέγουν να της απευθύνουν τελεσίγραφο και να την καλούν να αφοπλιστεί!
Απάντηση και διαπιστευτήρια έχουν δώσει και τα εκατομμύρια των αλληλέγγυων αγωνιστών σε ολόκληρο τον πλανήτη. Όλες αυτές και όλοι αυτοί που μπορεί να άργησαν να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς συμβαίνει και να βρουν τον βηματισμό τους, αλλά πλέον έχουν επιλέξει συνειδητά σε ποια πλευρά της ιστορίας θα σταθούν. Δείχνοντας, παράλληλα, να έχουν εισέλθει σε τροχιά σύγκρουσης και ρήξης, όπως αποτυπώνεται και στη χώρα μας – στον Πειραιά, τη Σύρο, τη Ρόδο και τον Άγιο Νικόλαο, στη Μότορ Όιλ και την Ιντρακόμ, στις μικρές και μεγάλες μάχες που δίνονται καθημερινά σε γειτονιές, σωματεία, ακόμη και παρέες.
Το εντυπωσιακό και διαφορετικό είναι, όμως, ότι έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν τον κίνδυνο που διατρέχουν από μια λάθος απάντηση και ορισμένοι από τους δράστες και τους συνένοχους. Κι αυτό, αναμφίβολα, αποτελεί μια ακόμη τεράστια επιτυχία του παλαιστινιακού λαού και των πρωτοπόρων δυνάμεών του, που πετυχαίνουν ακόμη και τώρα να καταφέρνουν επώδυνα πλήγματα στους εισβολείς και να τους προκαλεί απώλειες. Αναγκάζοντας έτσι τους πάντες να σκεφτούν ότι η τελική νίκη της αντίστασης ίσως δεν είναι και τόσο απίθανη όσο φαντάζονταν ή ήθελαν να ελπίζουν.
Κίνημα ρήξης και ανατροπής απέναντι στην καταστολή της κυβέρνησης, που βλέπει… «πράκτορες του Ερντογάν»
«Οι εικόνες που έρχονται από τη Γάζα έχουν δώσει ένα λόγο στον κόσμο να μισεί τους Ισραηλινούς και τους Εβραίους (…) Κι εμείς θα πληρώσουμε για τη Γάζα. Τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας θα πληρώσουν γι’ αυτό», είπε χαρακτηριστικά ένας πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Μοσάντ, με έκδηλη αγωνία. Δεν είναι όμως ο μοναδικός που έχει κυριευθεί από το συγκεκριμένο συναίσθημα, που δείχνει να επεκτείνεται σταδιακά σε ολοένα περισσότερους επικεφαλής κρατών και κυβερνήσεων, ειδικά στη Δύση. Όπως για παράδειγμα τον Μακρόν, τον Στάρμερ και τον Καναδό πρωθυπουργό Κάρνεϊ, οι οποίοι μέχρι πρόσφατα είχαν θέσει εκτός νόμου και κυνηγούσαν οργανώσεις και άτομα που στέκονταν ενεργά στο πλευρό των Παλαιστινίων, αλλά τώρα προαναγγέλλουν αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους.
Ας μην έχουμε αυταπάτες. Δεν το κάνουν επειδή έχουν αλλάξει αντίληψη ή στρατόπεδο και παραμένει δεδομένο ότι δεν θα συμβάλλουν με οποιονδήποτε τρόπο προκειμένου αυτό το κράτος να πάρει σάρκα και οστά. Το κάνουν απλώς επειδή έχουν αρχίσει να φοβούνται ότι η ιστορία θα αποδειχθεί πολύ σκληρή μαζί τους και θα τους κατατάξει στους συνεργούς της γενοκτονίας – όπως τους συνεργάτες των χιτλερικών και τους δήμιους της Άννας Φρανκ, που σήμερα συνομιλεί με τα παιδιά της Παλαιστίνης.
Σε αυτό το φόντο, έχει ιδιαίτερη αξία για εμάς η στάση της ελληνικής κυβέρνησης και του αστικού συστήματος εξουσίας της χώρας. Το τι κάνει το «βαθύ κράτος» και οι μηχανισμοί του, οι πολιτικές, οικονομικές, ιδεολογικές και κοινωνικές δυνάμεις που το εκφράζουν, που το στηρίζουν και στηρίζονται από αυτό.
Η διαπίστωση είναι προφανής. Η κυβέρνηση της ΝΔ, του Μητσοτάκη, του Γεωργιάδη, του Βορίδη, του Φλωρίδη και του Χρυσοχοΐδη, έχει ταχθεί ψυχή τε και σώματι στο πλευρό του κράτους-τρομοκράτη. Του προσφέρει κυριολεκτικά γη και ύδωρ – δίνει γη, θάλασσα και ουρανό στους δολοφόνους του για να εκπαιδεύονται, τους διασφαλίζει φτηνά πακέτα για ειδυλλιακές διακοπές όταν θέλουν να ξεκουραστούν κάνοντας διάλλειμα από το φονικό ως τουρίστες. Και την ίδια στιγμή, εγγυάται στον Νετανιάχου πολιτική και διπλωματική στήριξη στα διεθνή διπλωματικά φόρα.
Από τη στιγμή δε που το κίνημα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό έχει αρχίσει να παρεμβαίνει ενεργά και δυναμικά στις εξελίξεις, να αντιστέκεται έμπρακτα στην κυρίαρχη γραμμή και να θέτει ευθέως ζήτημα ανατροπής της, η κυβέρνηση έχει σκληρύνει τη στάση της, με μηδενική ανοχή, άγρια καταστολή, ποινικοποίηση των αγώνων και κατασυκοφάντηση των αγωνιστών. Εκείνους δε που εντός της βουλής τολμούν να την αμφισβητούν, τους χαρακτηρίζει συλλήβδην προδότες και πράκτορες του Ερντογάν, επικαλούμενη το επιχείρημα ότι το Ισραήλ είναι ο μοναδικός αξιόπιστος και ισχυρός σύμμαχος απέναντι στην Τουρκία!
Πρόκειται, βεβαίως, για απολύτως αβάσιμους ισχυρισμούς, ειδικά όσον αφορά τη συστημική κοινοβουλευτική αντιπολίτευση, που έχει επανειλημμένως αποδείξει ότι είναι «εθνικά υπεύθυνη», στηρίζοντας τη συμμαχία με το Ισραήλ και υπερψηφίζοντας τα θηριώδη εξοπλιστικά προγράμματα. Θα μπορούσαμε να κάνουμε λόγο και για αστειότητες, εάν το Ισραήλ ήταν… Χαφτάρ και εάν δεν υπήρχε κίνδυνος η Ελλάδα να εμπλακεί σε πόλεμο με την Τουρκία για λογαριασμό του.
Όσο για εμάς, τα ψευτοδιλήμματα δεν πιάνουν. Ελλάδα, Κύπρος, Παλαιστίνη – Αμερικάνος και Ισραηλινός δεν θα μείνει!
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο του Αυγούστου
