Σάββατο 12 Ιουλίου, 19.00, συγκέντρωση στην πλατεία Δημαρχείου Περιστερίου
Ξημερώματα της περασμένης Κυριακής, κοντά στην πλατεία Κολοκοτρώνη στην Ανθούπολη, άτομο δέχθηκε ομοφοβική επίθεση από παρέα νεαρών, ηλικίας 16-20 ετών. Η επίθεση πήρε τόσο λεκτικά όσο και σωματικά χαρακτηριστικά, καθώς οι θύτες έκαναν υβριστικά και εκφοβιστικά σχόλια, έσπρωξαν και χτύπησαν το θύμα, κατέγραφαν σε βίντεο την επίθεση και στο τέλος το άφησαν παρατημένο στον δρόμο με πολλαπλά τραύματα. Το επιζών άτομο της επίθεσης κατάφερε να σηκωθεί χάρη στη βοήθεια περαστικού ώστε να έρθει σε επαφή με την αστυνομία και να μεταφερθεί στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο.
Αυτό είναι άλλο ένα περιστατικό ομοφοβικής βίας. Το μοτίβο επαναλαμβάνεται και έτσι θα συνεχίσει εάν υπάρχει ανοχή και σιωπή σε τέτοια γεγονότα. Όσο αυξάνεται η γενικότερη εκμετάλλευση της πληττόμενη πλειοψηφίας, έτσι αυξάνονται και οι επιθέσεις σε queer άτομα και θηλυκότητες.
Το ίδιο το σύστημα που αναπαράγει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, που η βία αποτελεί συγκροτητικό του στοιχείο, προσπαθεί συχνά να μας πείσει για το αντίθετο. Δε μπορούν να μας πείσουν όμως! Η νομιμοποίηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών από μία κυβέρνηση ακροδεξιών δολοφόνων δε μας ρίχνει στάχτη στα μάτια όταν queer άτομα εκφοβίζονται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας!
Κοιτάμε κατάματα την αποκτήνωση και τον κανιβαλισμό που δημιουργεί αυτό το σύστημα, τον εκφασισμό που προκαλεί, το μίσος της πατριαρχίας, την έμφυλη καταπίεση που διασπείρει.
Η ορατότητα και η ελευθερία κερδίζονται στο δρόμο.
Η μάχη για την πλήρη κατοχύρωση των δικαιωμάτων στη ζωή, στην εργασία, στη στέγαση, σε όλο το φάσμα της κοινωνικής δραστηριότητας των θηλυκοτήτων και ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων θα συνεχίζεται, όσο το αστικό κράτος τα στερεί. Στις γειτονιές μας δεν αφήνουμε κανένα περιθώριο ύπαρξης λογικών που μας καταπιέζουν και υπάρχουν εις βάρος μας. Οι γειτονιές μας θέλουμε να είναι ελεύθερες και ασφαλείς. Δε θέλουμε να είμαστε γενναίες και γενναία κάθε φορά που γυρίζουμε το βράδυ, θέλουμε να να είμαστε ασφαλείς και ελεύθεροι!
Κόντρα στον κοινωνικό κανιβαλισμό και την κανονικοποίηση της βίας, θα διεκδικήσουμε πίσω τον χώρο μας και τις πλατείες μας. Εμείς οραματιζόμαστε γειτονιές αντίστασης, συλλογικής ζωής και αλληλεγγύης όπου κάθε ένα από εμάς δε θα φοβάται να κυκλοφορεί το βράδυ.
Χτυπούν ένα, απαντάμε όλα μαζί!
Καμία ανοχή στην ομοφοβία και τον ρατσισμό!
Οι γειτονιές μας, μας ανήκουν!
