Γιώργος Τσαντίκος
Δείτε πώς καταφέρνει να ταιριάζει η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, όπου και να τους βάλεις, ό,τι και να προκύψει. Είναι και μέσα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι και με την «κάθαρση». Ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης είναι και με τις εξορύξεις και με το περιβάλλον, «Save Agrafa» και βάλτε ανεμογεννήτριες παντού.
Ο Λέοναρντ Ζέλιγκ ήταν ένας τύπος που ταίριαζε σε κάθε περίσταση, κάθε αφορμή και κάθε περιβάλλον. Δεν ήταν απλά ένας προσαρμοστικός τύπος, αλλά γινόταν ένα με το σκηνικό, αφομοιωνόταν τόσο πολύ που, αν πχ έπινε ουίσκι με μπλούζμεν στο δέλτα του Μισισιπή, θα μάθαινε αυτόματα κιθάρα και θα άλλαζε μέχρι και χρώμα επιδερμίδας. Αυτά που λέμε τώρα είναι στα ψέματα, στις ταινίες δηλαδή (ο Ζέλιγκ είναι ο ήρωας στο mockumentary του Γούντι Άλεν, από το 1983), αλλά υπάρχουν και στην πραγματικότητα.
Δείτε για παράδειγμα πώς καταφέρνει να ταιριάζει η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, όπου και να τους βάλεις, ό,τι και να προκύψει. Σκάει πχ το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ; Διαθέτει αυτό όλα τα χαρακτηριστικά της απανταχού αειφορικής ρεμούλας, που συμπορεύεται με τη συγκεκριμένη αντίληψη, και αν έχετε περάσει από πανεπιστήμιο, την έχετε διακρίνει σίγουρα, αλλά λέγατε «σιγά μην κυβερνήσουν αυτά τα ούφο». Ε, πέσατε έξω, ο καπιταλισμός είχε άλλα σχέδια για εσάς και για τα ούφο, γιατί πλέον, είναι και «καλλιεργητές».
Άλλο παράδειγμα: είναι ένα σημαντικό κομμάτι της κυβέρνησης πούροι ακροδεξιοί, οι οποίοι έχουν κάνει πολιτικό και οικονομικό κομπόδεμα ως νόμιμοι συνεχιστές της τυροχουντικής ελλαδικής αντίληψης για τα πράγματα και με θεωρίες επί θεωριών για την παγκόσμια εβραϊκή συνωμοσία; Ε, τώρα θα είναι με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, γιατί μην ξεχνάμε ότι η ακροδεξιά έλκεται σφόδρα από καταστάσεις κυριαρχίας, χωρίς safe word.
Δείτε πχ τον Θάνο τον Πλεύρη, ο οποίος βρέθηκε ξαφνικά (ολογράφως: ΟΠΕΚΕΠΕ), σε υπουργείο όπου μπορεί να εκτυλίξει όλο του το ακροδεξιό ρεπερτόριο, συνθέτοντας άλλο ένα case study ΦονΓιοσμάδικου αναπτυξιακού μοντέλου στον ελληνικό καπιταλισμό. Ταιριάζεις τα πάντα με τα πάντα και πάνω απ’ όλα, με τη χειρότερη εκδοχή εξουσίας που μπορεί να υπάρξει.
Είναι επίσης ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης και με τις εξορύξεις, αλλά και με το περιβάλλον; Όπως φαίνεται, είναι. Θα σκάσει στην πρώτη ευκαιρία με μπλουζάκι «Save Agrafa» έστω και αν ταυτόχρονα μπουστάρει τις ανεμογεννήτριες όπου λάχει, με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Και για να ολοκληρωθεί το προφίλ του «είμαστε με ό,τι κάνει νούμερα» (και η απολιτίκ οικολογία είναι ανέξοδη και προβλεπόμενη), λέει πως δεν καταλαβαίνει «πώς λειτουργεί το μοντέλο» χρέωσης στο ρεύμα, που είναι ο τρόμος του μήνα.
Ο Θάνος Πλεύρης συνθέτει άλλο ένα case study ΦονΓιοσμάδικου αναπτυξιακού μοντέλου στον ελληνικό καπιταλισμό
Και γιατί δεν ρωτάει τον Άκη τον Σκέρτσο να του το αναλύσει με τα εξέλ που δημοσιεύει τακτικά στα προσωπικά του ΜΜΕ (ολογράφως: Αθηναϊκό Πρακτορείο); Γιατί δεν κάθεται με 752 ευρώ στο χέρι που είναι ο βασικός μισθός, τις μέρες που χτυπάνε οι καμπάνες για τον καύσωνα, να σκέφτεται αν θα ανοίξει κλιματισμό προσπαθώντας να βγάλει συνημίτονο και να δει πότε είναι η χαμηλότερη κατανάλωση, στους 27 ή στους 28,1 βαθμούς ή αν θα πρέπει να πληρώσει τον επόμενο λογαριασμό της ΔΕΗ σε 19 άτοκες; Εύκολα θα αποκτήσει εξοικείωση με τον τρόπο τιμολόγησης και θα ταιριάζει και περισσότερο στο αξιοβίωτο (#not) σύνολο που απολαμβάνουν τόσοι και τόσες, στην Ελλάδα.
Άντε τώρα να εξηγήσεις στον πρωθυπουργό ότι, αν για παράδειγμα χρειάζεσαι οπωσδήποτε το τελευταίο 20άρικο που έχεις στην τράπεζα, αλλά η τράπεζα έχει ξηλώσει το πιο κοντινό ΑΤΜ της γιατί θεωρεί ότι επιτέλεσε τον «κοινωνικό της ρόλο» και τώρα θα πληρώνεις για να πάρεις λεφτά (τα δικά σου λεφτά) σε μια άλλη εταιρία, στην οποία είναι μέτοχος και η τράπεζα, ε αυτό το 20ρικο δεν μπορείς να το πάρεις, γιατί ένα 20αρικο τη σήμερον αξίζει για σένα 18 ευρώ, ενώ για την τράπεζα αξίζει 22 ευρώ.
Είναι η γνωστή και ως «ισοτιμία των φτωχών», που κυμαίνεται ανάλογα με την τραπεζική όρεξη: σήμερα γίνεται άρον άρον παρέμβαση για να σταματήσουν οι προμήθειες, οι οποίες υποτίθεται είχαν καταργηθεί πριν από έξι μήνες και σε άλλους έξι μήνες, κάπου θα εμφανιστούν πάλι, σε κάποιο ακόμα απίθανο τραπεζικό κόλπο.
Εκεί ακριβώς είναι και το μοναδικό πεδίο, στο οποίο η επιχείρηση «είμαι ένας από εσάς» τελειώνει γρήγορα, στο <1 λεπτό των stories: στο «πώς ζει ο κόσμος».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 28-29 Ιουνίου
