To περασμένο Σάββατο μετά την ισοπαλία με την Μαγιόρκα, η Ράγιο Βαγιεκάνο τερμάτισε στην 8η θέση του ισπανικού πρωταθλήματος και κέρδισε εισιτήριο για το Conference League, καταφέρνοντας -μόλις για δεύτερη φορά στην ιστορία της- να μπει στα σαλόνια των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Μια σημαντική επιτυχία για μια ποδοσφαιρικά «μικρή» ομάδα με σπουδαία όμως ιστορία 100 χρόνων ζωής!
Η Ράγιο Βαγιεκάνο αποτελεί μία από τις λίγες ομάδες «γειτονιάς» στην Μαδρίτη. Εκπροσωπεί μία γειτονιά εργατών στην «καρδιά» της πρωτεύουσας, περήφανα αριστερών πεποιθήσεων και αγωνιστικών τάσεων, που αναπόφευκτα στιγμάτισαν τους οπαδούς της (Bukaneros) και το ίδιο το κλαμπ.
Η συνοικία Βαγιέκας αποτελεί τη μόνη εκλογική περιφέρεια που δεν νίκησε ποτέ το Λαϊκό Κόμμα (παραδοσιακή δεξιά), αλλά αντίθετα αποτελεί «φυτώριο» ηγετών της Αριστεράς και διαχρονικό τροφοδότη του ισπανικού κινήματος. Η πολιτική ταυτότητα αυτή, πέρασε στους οργανωμένους της Ράγιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο άτυπος πόλεμος ανάμεσα σε εκείνους και την ισπανική κυβέρνηση το 2013, όταν με πανό που κρέμασαν στράφηκαν ενάντια σε μέλη του Λαϊκού Κόμματος για απάτες, χρέη, πογκρόμ κατά πλανόδιων πωλητών και άλλα αυταρχικά μέτρα.
Σήμερα στη Ράγιο δεν είναι τόσο ήρεμα τα πράγματα. Η ομάδα ανήκει πια στο Ραούλ Μαρτίν Πρέσα, έναν επιχειρηματία που πολεμά το ομαδικό πνεύμα και τον δυναμισμό των οπαδών της ομάδας και που οι ίδιοι απεχθάνονται και ζητούν την παραίτησή του. Ειδικά, επειδή εκείνος συνάπτει συμφωνίες με τον πρόεδρο της ομοσπονδίας, πρώην μέλος φιλο-φρανκικού κόμματος που έδρασε με επιθέσεις κατά απεργών, αριστερών και συνδικαλιστών.
Το καμάρι της Βαγιέκας, μοναδική ομάδα στην πρώτη κατηγορία Ισπανίας που ταυτίζει κανείς, χωρίς δισταγμό, με την Αριστερά, παλεύει ενάντια στη σήψη. Εμείς καταρχήν χαιρόμαστε με την χαρά των οπαδών της που η ομάδα θα παίξει στην Ευρώπη, αλλά ταυτόχρονα παρακολουθούμε τη μάχη που δίνουν για να μην αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του σωματείου.
Άρτεμις Ευθυμίου
