Γιώργος Μουρμούρης
▸ Επικίνδυνη εξέλιξη η αποστολή πλοίων σε διαμφισβητούμενη περιοχή
Ηταν Πέμπτη 16 Γενάρη του 2020 όταν ο στρατάρχης της – γεμάτης με ομαδικούς τάφους – ανατολικής Λιβύης Χαλίφα Χαφτάρ επισκεπτόταν αιφνιδιαστικά την Αθήνα, προσκεκλημένος της ελληνικής κυβέρνησης που θα του απένειμε διάφορες τιμές και θα τον διασκέδαζε με έξοδο για… κοψίδια στα Βλάχικα της Βάρης.
Τότε ο Λίβυος οπλαρχηγός αποτελούσε το «ισχυρό χαρτί» της Ελλάδας έναντι τόσο της Τουρκίας, καθώς καταδίκαζε το μαξιμαλιστικό υπέρ της Άγκυρας τουρκολιβυκό μνημόνιο, όσο και προς την ΕΕ που είχε αποκλείσει την Αθήνα από τη σύνοδο του Βερολίνου για το μέλλον της Λιβύης. Πέντε χρόνια μετά, ο Χαφτάρ έχει μετατραπεί για τα εγχώρια ΜΜΕ σε εγκέφαλο των κυκλωμάτων διακίνησης μεταναστών που «κατακλύζουν» την Κρήτη, αφότου ως άλλος… Πήλιος Γούσης «πούλησε» τα εθνικά μας δίκαια στα θερμά νερά του Λιβυκού για τα μάτια της Άγκυρας συντασσόμενος με την κυβέρνηση της Τρίπολης, με την Αθήνα να στέλνει μάλιστα πολεμικά πλοία έξω από τα χωρικά ύδατα της αφρικανικής χώρας, σε μια υστερική αντίδραση που έχει… άρωμα πετρελαίου.
Όπως είχε αναδείξει ήδη από τον Ιούλιο του 2023 κοινή έρευνα των Reporters United και άλλων διεθνών ερευνητικών ΜΜΕ, ο Χαφτάρ συνδέεται πράγματι με κυκλώματα δουλεμπόρων στη Λιβύη που απομυζούν οικονομικά και κακομεταχειρίζονται τους πρόσφυγες και μετανάστες πριν επιχειρήσουν το παράτολμο ταξίδι προς την Ευρώπη. Το κύκλωμά του φαίνεται πως συνδεόταν και με το πλοίο «Αντριάνα», που βυθίστηκε κατόπιν ενεργειών και παραλείψεων του ελληνικού λιμενικού ανοιχτά της Πύλου τον Ιούνιο του 2023, σε ένα από τα μαζικότερα εγκλήματα στη Μεσόγειο με πάνω από 600 νεκρούς. Ενώ ωστόσο όλα αυτά είναι γνωστά εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια, η ελληνική κυβέρνηση αλλά και η ΕΕ συνέχιζαν να συνεργάζονται μαζί του και να χρηματοδοτούν τα δίκτυά του για να κάνουν τη «βρόμικη δουλειά» της ανάσχεσης, με όποιο κόστος, των μεταναστευτικών ροών.
Η κλιμάκωση των αφίξεων προσφύγων και μεταναστών στην Κρήτη δεν είναι όσο σημαντική παρουσιάζεται στα ΜΜΕ, όπου γίνεται λόγος ακόμα και για αύξηση 300%. Βάσει των επίσημων στοιχείων, στο πεντάμηνο του 2025 οι αφίξεις στη μεγαλόνησο είχαν αυξηθεί κατά 166% – όμως σε επίπεδο επικράτειας εμφανίζονταν μειωμένες κατά 38%. Φαίνεται δηλαδή ότι, όπως κατά κανόνα συμβαίνει, τα τείχη και τα pushbacks σε Έβρο και Αιγαίο απλώς οδηγούν τους ανθρώπους που παλεύουν να ξεφύγουν από τον πόλεμο και τη φτώχεια στην ακόμα πιο ριψοκίνδυνη διάσχιση της Μεσογείου, πέφτοντας παράλληλα στα «νύχια» του Χαφτάρ.
Ο κυβερνητικός οίστρος υποκρύπτει γεωπολιτικά παιχνίδια στο Λιβυκό, με φόντο το πετρέλαιο και τον Χαφτάρ
Η ξαφνική αντιμεταναστευτική υστερία λοιπόν μάλλον έχει άρωμα πετρελαίου και συνδέεται με την πρόσφατη (19/6) αντίδραση της Λιβύης στη μονομερή ανάρτηση από ελληνικής πλευράς χαρτών, στο πλαίσιο διεθνούς διαγωνισμού έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης για τον οποίον μάλιστα έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον ο αμερικανικός κολοσσός Chevron, χωρίς να έχει συνομολογηθεί ΑΟΖ με την Τρίπολη. Η ελληνική κυβέρνηση δηλαδή εργαλειοποιεί επί της ουσίας το μεταναστευτικό, κρίνοντας προφανώς ότι η αποστολή πολεμικών πλοίων στη διαμφισβητούμενη περιοχή – στα όρια μάλιστα των χωρικών υδάτων της Λιβύης – εδραιώνει μια ντε φάκτο στρατιωτική παρουσία η οποία μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης προς την Τρίπολη εν όψει όποιων διαπραγματεύσεων ακολουθήσουν. Στρατιωτικοποίηση, πετρέλαιο, αντιμεταναστευτική υστερία και πολεμική απειλή πάνε χέρι – χέρι (και) στο Λιβυκό.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 28-29 Ιουνίου
