Η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την περίοδο που διανύουμε
1.Τρεις μήνες έχουν περάσει από την εισβολή του λαού στο προσκήνιο ενάντια στο έγκλημα των Τεμπών και την μεγαλειώδη απεργία της 28ης Φλεβάρη. Το μίσος για αυτό το έγκλημα και η κυνική προσπάθεια συγκάλυψης από την κυβέρνηση ξεχείλισαν τα «ποτάμια της οργής» της κοινωνικής πλειοψηφίας που ασφυκτιά από τη φτώχεια, τις ιδιωτικοποιήσεις, την διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας. Η εφιαλτική «κανονικότητα» της συμπίεση των μισθών στην Ελλάδα στο φόντο της τελματώδους ανάπτυξης στην ΕΕ και στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, η βία του να ζεις με μισθό που δεν επαρκεί γίνονται αφόρητες σε ένα σκηνικό ακρίβειας, στεγαστικής κρίσης και λεηλασίας. Σε αυτά έρχονται να προστεθούν η καταστολή, η εκτόξευση των πολεμικών δαπανών, ο ρατσισμός και η συγκάλυψη του άλλου μεγάλου εγκλήματος της Πύλου. Η οργή του κόσμου ξεχειλίζει με το μακελειό του Παλαιστινιακού λαού και την ξεδιάντροπη υπεράσπιση του κράτους δολοφόνου του Ισραήλ από την κυβέρνηση της ΝΔ. Η απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και της αντιλαϊκής πολιτικής θα είναι διαρκώς παρούσα στους αγώνες των εργαζόμενων. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει, όπως και κάθε αστική κυβέρνηση, με την κλιμάκωση της πάλης του εργατικού κινήματος.
2.Το σύστημα κάνει ό,τι μπορεί για να κλείσει το «ρήγμα των Τεμπών». Εκτός από την κυβέρνηση, τα ΜΜΕ και τις δομές της εξουσίας συμμέτοχη σε αυτό είναι η συναινετική και εχθρική για το λαό αντιπολίτευση. Είναι συνείδηση στο λαό, ότι ευθύνη για ό,τι συμβαίνει έχουν και όλες οι ως τώρα κυβερνήσεις και τα κυρίαρχα κόμματα. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν ότι τo ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά κυβέρνησαν, ψήφισαν και υλοποίησαν μνημόνια και αντιλαϊκούς νόμους. Σήμερα, δεν αμφισβητούν ούτε στο ελάχιστο την πολιτική της ΝΔ, δεν θέτουν «πολιτικό ζήτημα» ακύρωσης νόμων και κλιμάκωσης των αγώνων. Το ΠΑΣΟΚ ήταν που διέσπασε και διέλυσε τον ενιαίο ΟΣΕ, εφαρμόζοντας τις οδηγίες της ΕΕ για την «απελευθέρωση» των σιδηρόδρομων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν που υλοποίησε το έγκλημα της ιδιωτικοποίησης των τρένων και ο υπουργός οικονομικών Γ. Βαρουφάκης, που έλεγε ότι «η είσοδος ιδιωτών στον ΟΣΕ είναι απολύτως απαραίτητη». Σήμερα, τα κόμματα αυτά εξακολουθούν να δίνουν όρκους πίστης στην ΕΕ. Ακόμα κι αν (ξανα)κυβερνήσουν θα συνεχίσουν την ίδια εγκληματική πολιτική.
Η Πλεύση Ελευθερίας «πουλάει» αντισυστημισμό, την ίδια ώρα που δεν αμφισβητεί το σύστημα και τις αιτίες που γεννούν Τέμπη, τα κέρδη, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, τον εθνικισμό και την πολεμοκαπηλεία. Κάτω από τις αντικυβερνητικές κορώνες και τα κοινοβουλευτικά σόου κρύβει την πλήρη υποστήριξη σε όλες τις πολιτικές που χτυπάνε το λαό. Χαρακτηριστική η υπερψήφιση της αντιδραστικής μεταρρύθμισης στη παιδεία με τα «Ωνάσεια» σχολεία, όσο και η ψήφος στην Ευρωβουλή υπέρ της «δυνατότητας» δουλειάς μέχρι τα 74 χρόνια. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ταυτίζει τον «αντισυστημισμό» με το χτύπημα των εργατικών-λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων, ενώ είναι σε διαρκές φλερτ με τον ακροδεξιό χώρο, τον οποίο άλλωστε περιέλαβε στην πρόσκλησή της για «συμβούλιο της αντιπολίτευσης».
3.Η κυβέρνηση της ΝΔ με τις πολιτικές του ρατσισμού στρώνει το δρόμο στην ακροδεξιά και τους φασίστες. Η ακροδεξιά με τη σειρά της ανταποδίδει κάνοντας πλάτες στην κυβέρνηση. Είναι η «Φωνή Λογικής» της Λατινοπούλου που καταψήφισε στην ευρωβουλή την πραγματοποίηση συζήτησης για τα Τέμπη και κάνει «κριτική» στην κυβέρνηση της ΝΔ ότι δεν εφαρμόζει αρκετή καταστολή. Είναι η «Ελληνική Λύση» που προβάλει ως διέξοδο τον Τραμπισμό και εκθειάζει τις δηλώσεις και τις πολιτικές του Μασκ. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση επιτρέπει σε μια σειρά από φασιστικές ομάδες να δρουν ανενόχλητες.
4.Το αστικό πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε βαθιά κρίση εκπροσώπησης των λαϊκών στρωμάτων. Δεν φτιασιδώνεται με νέα κόμματα, συνασπισμούς, κυβερνητικές εναλλαγές, νέα πρόσωπα ή ηγέτες – σωτήρες που δεν το αμφισβητούν και παραμένουν πιστοί στα συμφέροντα των πολυεθνικών, των τραπεζών και των μεγαλοεπιχειρηματιών. Η κρίση της κυβέρνησης και η άνοδος των αγώνων γεννούν ελπίδα και αναζητήσεις, δυναμώνουν την πολιτική κινητικότητα. Η ταξική πάλη θα οξυνθεί. Θεσμοί «πυλώνες» όπως η δικαστική εξουσία φθείρονται γρήγορα στη λαϊκή συνείδηση. Το αίτημα για ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και η απαίτηση για ΟΞΥΓΟΝΟ, γίνονται συνθήματα ενάντια σε ένα σύστημα που πνίγει τη ζωή του. Ενισχύεται η δυνατότητα για βαθύ κοινωνικό και πολιτικό ρήγμα αλλά και μιας νέας αλλαγής του συσχετισμού δυνάμεων υπέρ της αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Η λαϊκή δυναμική που απελευθερώθηκε πρέπει να συνεχιστεί και να κλιμακωθεί τόσο σε επίπεδο διεκδικήσεων και μορφών πάλης, όσο και σε πολιτικούς στόχους. Γι΄ αυτό και το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης πρέπει να ενισχυθεί μέσα στις αγωνιστικές εξάρσεις των εργαζομένων.
5.Ο παγκόσμιος καπιταλισμός χαρακτηρίζεται από κρισιακά φαινόμενα, οικονομική αβεβαιότητα και πόλεμο
Το Ισραήλ προχωρά στην κορύφωση της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού. Δεν κρύβει τον στόχο που είχε εξ αρχής: την πλήρη κατάληψη της Γάζας, τη μετακίνηση και φυλάκιση του πληθυσμού σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, κυρίως στα σύνορα με την Αίγυπτο, καθώς και τον εξαναγκασμό όσο το δυνατόν περισσότερων να φύγουν. Συνένοχη είναι τόσο η κυβέρνηση της ΝΔ όσο και η ΕΕ.
Τα «δάκρυα» της Δύσης, μετά από σχεδόν δύο χρόνια φρίκης, είναι περισσότερο δείκτης της ηθικής της παρακμής και εξαχρείωσης, όπως εκφράζεται στον απόλυτο βαθμό από τον ρόλο της ακροδεξιάς σε όλο τον πλανήτη, που όχι μόνο στηρίζει, αλλά θεωρεί ως πρότυπο την πολιτική του Ισραήλ.
Η ΕΕ, που κάποιοι την έλεγαν «κοινό σπίτι των λαών», αποκαλύπτεται πλήρως ως κακοφορμισμένη ληστρική ένωση του κεφαλαίου. Σήμερα σαλπίζει μια νέα μεγαλύτερη επίθεση μέσα από το αντιλαϊκό «Πρόγραμμα Σταθερότητας» και τα δημοσιονομικά σύμφωνα κοινωνικού σφαγείου. Παράλληλα, κάνει μια πρωτοφανή στροφή προς την «πολεμική οικονομία», (Rearm Europe) προαναγγέλλοντας 800 δις πολεμικές δαπάνες και επανεξοπλισμό όλης της Ευρώπης. Η ακροδεξιά στις βασικές χώρες της ΕΕ θέτει περισσότερο από ποτέ την ατζέντα σε όλα τα θέματα.
Η ηγεσία Τραμπ στις ΗΠΑ, με πυξίδα τα υπερκέρδη των πολυεθνικών, οργανώνει μια πρωτοφανή επίθεση στο λαό, εφαρμόζει ακραία ρατσιστική και μισογυνική πολιτική, ενώ απειλεί να καταλάβει τον μισό πλανήτη. Οι ενδοκαπιταλιστικοί- ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται. Μαζί με την κήρυξη ανοιχτού οικονομικού πολέμου ΗΠΑ-Κίνας, αναπτύσσονται αντιθέσεις ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ, τόσο σε ό,τι αφορά τους δασμούς, όσο και σε σχέση με την Ουκρανία, τη στάση απέναντι σε Ρωσία. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ανελέητο παζάρι μοιράσματος ζωνών και σφαιρών επιρροής. Αυτό καταδεικνύει και η ωμότητα με την οποία γίνεται πια αναφορά για την ανάγκη «προσάρτησης» εδαφών, όπως οι δηλώσεις Τραμπ για Γροιλανδία, διώρυγα Παναμά ή η κυνικότητα της περιγραφής για την «ριβιέρα» της Γάζας.
Η κλιματική αλλαγή και η περιβαλλοντική κρίση φέρνει συχνά καταστροφές σε υποδομές και απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Το δίλημμα των αρχών του 20ου αιώνα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» επανέρχεται όλο και πιο επίκαιρο και συμπληρώνεται από το δίλλημα σε «σοσιαλισμός ή καταστροφή του πλανήτη».
6.Οι εξελίξεις αυτές βάζουν μπροστά στην αριστερά την ανάγκη του συνολικού αντικαπιταλιστικού αγώνα, της επαναστατικής ανατροπής και της προοπτικής μιας σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής κοινωνίας. Αυτός είναι ο δρόμος για την σωτηρία του ανθρώπου και του περιβάλλοντος από τη καταστροφική πορεία του σύγχρονου καπιταλισμού. Η εργατική αντίσταση είναι εδώ. Στο μεγαλειώδες κίνημα υπεράσπισης της Παλαιστινιακής αντίστασης με εκατομμύρια να διαδηλώνουν σε όλο τον κόσμο. Στις απεργίες σε όλο τον κόσμο, από τις ΗΠΑ έως την ανερχόμενη Κίνα και από τις διαδηλώσεις για τα Τέμπη στην Ελλάδα και τους αγώνες της νεολαίας, ως τις κινητοποιήσεις στην Αργεντινή. Την ώρα που η κρίση του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων του οξύνεται, νέες δυνάμεις ριζοσπαστικοποιούνται συχνά ξεπερνώντας λογικές διαχείρισης και ψυχολογίες ήττας, αναζητώντας μια νέα εκκίνηση.
7.Γι’ αυτό, η λαϊκή δυναμική δεν πρέπει να ξοδευτεί ξανά σε νέες αυταπάτες μιας κυβερνητικής «προοδευτικής» λύσης με ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Νέα Αριστερά, Πλεύση Ελευθερίας, απλά και μόνο για να αλλάξει η κυβέρνηση της ΝΔ μέσα στο πλαίσιο της ίδιας πολιτικής. Αλλά να γίνει αφετηρία πραγματικής αντεπίθεσης, συσπείρωσης δυνάμεων για την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων σε ρήξη με τις κεντρικές επιλογές της κυρίαρχης πολιτικής. Κάθε αριστερή πολιτική δύναμη πρέπει να ιεραρχεί την ανεξάρτητη εργατική πολιτική και να μην στοιχίζεται πίσω από ξένες σημαίες. Λογικές «δημοκρατικού, ή λαϊκού μετώπου», «προοδευτικής εναλλακτικής λύσης» είναι καταδικασμένες σε αποτυχία.
Η περίφημη «ρεαλιστική ανυπακοή» του ΜΕΡΑ 25 στο πλαίσιο της ΕΕ και της «υγιούς επιχειρηματικότητας» αποτελούν ξαναζεσταμένες και αποτυχημένες σοσιαλδημοκρατικές συνταγές.
Το ΚΚΕ το μόνο που προβάλλει είναι η ενίσχυση των επιμέρους αγώνων χαμηλών πτήσεων και κυρίως η εκλογική του ενίσχυση, αποφεύγοντας την απεργιακή κλιμάκωση και τους ανατρεπτικούς πολιτικούς στόχους. Δεν θέτει καν στόχο ανατροπής των ιδιωτικοποιήσεων, του νέου προγράμματος σταθερότητας της ΕΕ, της πολεμικής προετοιμασίας και της ίδιας της κυβέρνησης. Βάζει όρια στην αριστερή πολιτικοποίηση και την αγωνιστική κλιμάκωση της κοινωνικής δυναμικής. Η διαρκής παραπομπή της ανατροπής στη «λαϊκή εξουσία», αναπαράγει τελικά λογικές ανάθεσης και άρνησης μιας πολιτικής ρήξης με τις κυρίαρχες επιλογές της αστικής τάξης σήμερα, ενισχύει τη λογική του ΤΙΝΑ.
8.Πάνω σε αυτή τη βάση, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταθέτει ενωτικό, προωθητικό κάλεσμα για την λαϊκή αντεπίθεση και την παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Οφείλουμε να συμβάλλουμε σε μια διαφορετική προοπτική και σε ένα πολύμορφο μέτωπο, εργατικής αντικαπιταλιστικής κατεύθυνσης. Για να συγκροτηθεί η κοινωνική και πολιτική αντιπολίτευση και η αριστερά της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και απάντησης.
Βασικές ορίζουσες της πρότασής μας είναι:
–Ο λαϊκός ξεσηκωμός για «ψωμί, δουλειά, ελευθερία, ειρήνη, διεθνή αλληλεγγύη των εργατών και των λαών». Θέλουμε να συμβάλλουμε ώστε το εργατικό και λαϊκό κίνημα να αναμετρηθεί εδώ και τώρα με την «καρδιά» της κυβερνητικής-καπιταλιστικής επίθεσης, να προκαλέσει ρωγμές στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και της κυριαρχίας των κερδών παντού. Για την ριζική βελτίωση της θέσης των εργαζόμενων και για να υπάρξουν κατακτήσεις. Με στήριξη των πρωτοβουλιών ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, ενάντια στον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Για να γίνουν γενικές συνελεύσεις, συντονισμοί πρωτοβάθμιων σωματείων και επιτροπές αγώνα. Για να αναπτυχθούν μαζικοί αγώνες και απεργίες, με την κοινή δράση μέσα στο κίνημα, με κάθε μαχόμενη δύναμη. Για την αυτοοργάνωση του κινήματος, με τις δικές του δομές και συνελεύσεις, ανεξάρτητα και ενάντια στους θεσμούς του κράτους των καπιταλιστών.
Οι αγώνες των εργαζόμενων για να έχουν προοπτική πρέπει να εξοπλιστούν με πολιτικούς στόχους που να έρχονται σε σύγκρουση με τις κεντρικές πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης και του κεφαλαίου, κόντρα στα αντιλαϊκά Προγράμματα Σταθερότητας και την πολεμική οικονομία της ΕΕ. Για απειθαρχία, ρήξη και αποχώρηση από την ΕΕ. Για να σταματήσει τώρα η γενοκτονία στη Γάζα! Για ειρήνη με απεμπλοκή της Ελλάδας από τους πολέμους, το διώξιμο των βάσεων, την ανατροπή των εξοπλιστικών προγραμμάτων και την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ. Για την υπεράσπιση του πλανήτη με χτύπημα της δύναμης και της εξουσίας του κεφαλαίου, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου και φύσης. Για να κλείσουμε την πόρτα στην απειλή της ακροδεξιάς και του φασισμού. Ενάντια στη σημερινή βαρβαρότητα, τη σαπίλα, το σεξισμό, τον ρατσισμό.
9.Ειδικότερα σήμερα μέσα στο κίνημα παλεύουμε:
-Να ανατραπεί η κυβέρνηση της ΝΔ και η πολιτική της και κάθε επίδοξος διαχειριστής, με τη δύναμη του εργατικού κινήματος, του οργανωμένου λαού, της αγωνιζόμενης νεολαίας αλλά και μιας ισχυρής μαχόμενης ανατρεπτικής αριστεράς. Ενάντια στην ακροδεξιά και στην «κεντροαριστερή» αντιπολίτευση που συναινούν στο σάπιο πολιτικό σύστημα και στην κυρίαρχη πολιτική.
-Ενάντια σε κάθε προσπάθεια συγκάλυψης, να επιβάλλουμε την τιμωρία των ενόχων του εγκλήματος στα Τέμπη , όσο ψηλά και αν βρίσκονται ενάντια στην κυβέρνηση, τη δικαστική εξουσία, το «βαθύ κράτος».
-Διακοπή της Σύμβασης με την Hellenic Train (ΗΤ) χωρίς αποζημίωση, κρατικοποίηση του σιδηρόδρομου, λειτουργία του κόντρα στο κέρδος και τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Για ενιαίο, δημόσιο, ασφαλή, φτηνό σιδηρόδρομο.
-Αξιοπρεπείς Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις και κατάργηση όλων των αντεργατικών ρυθμίσεων. Επαναφορά των δώρων (13ο και 14ο μισθού), για μέτρα ενάντια στην ακρίβεια και μέτρα ασφάλειας στους τόπους δουλειάς.
-Να υπερασπιστούμε τα δημόσια αγαθά απέναντι στις ιδιωτικοποιήσεις και την απελευθέρωση των αγορών της ΕΕ, τη λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια του σημερινού κράτους. Λεφτά για υγεία, παιδεία, δημόσια αγαθά, όχι για τα πλεονάσματα του Ευρω-Συμφώνου σταθερότητας, το χρέος, τους εξοπλισμούς
-Να καταργηθεί η ασυλία που απολαμβάνουν προκλητικά η κυβερνητική, κρατική και δικαστική εξουσία αθωώνοντας μονίμως τον εαυτό τους. Εκλογή, ανακλητότητα των ανώτερων δικαστών από τη βάση, όχι στο διορισμό από την κυβέρνηση. Παλεύουμε για λαϊκή δικαιοσύνη, για τα “λαϊκά δικαστήρια” των αγώνων και των εκλεγμένων, ανακλητών ανεξάρτητων οργάνων τους.
-Δικαιοσύνη για το έγκλημα στην Πύλο. Καμία συγκάλυψη στη δολοφονία των εκατοντάδων από κυβέρνηση, Λιμενικό, Frontex. Να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι.
-Όχι στις απελάσεις, τα κλειστά σύνορα και τα νέα ρατσιστικά μέτρα για τον περιορισμό της παραμονής στη χώρα. Ανοιχτά σύνορα, νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και μεταναστριών, προσφύγων και προσφυγισσών. Ντόπιοι και ξένοι εργαζόμενοι ενωμένοι ενάντια στον κοινό εχθρό, τους καπιταλιστές.
-Ελεύθερη πολιτική και συνδικαλιστική δράση στα πανεπιστήμια. Όχι στις διαγραφές φοιτητών, στον έλεγχο εισόδου, στις κάμερες και στην πανεπιστημιακή αστυνομια. Πανεπιστήμια ανοιχτά στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Έξω οι επιειρήσεις από τις σχολές.
10.Η ανάπτυξη ενός πολιτικού εργατικού και λαϊκού κινήματος πάνω σε αυτούς τους στόχους θα μπορεί να δημιουργεί ρήγματα στην κυρίαρχη πολιτική, να επιταχύνει την κρίση του πολιτικού συστήματος. Να μη δώσει χρόνο μέσα από κοινοβουλευτικές διαδικασίες να ετοιμάσουν τα κέντρα, την εναλλακτική κυβερνητική λύση, να προωθήσουν τη σταθεροποίηση και αντιδραστική ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος. Το πολιτικό κενό δεν πρέπει να καλυφτεί από αδιέξοδες λύσεις, νέους σωτήρες ή από ρεύματα του κοινωνικού κανιβαλισμού της ακροδεξιάς.
Σήμερα υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες μαχόμενοι αγωνιστές που αναζητούν μια τέτοια προοπτική, που δεν καλύπτονται από τις κυρίαρχες προτάσεις στην αριστερά. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε ανοιχτό διάλογο για να υπερβούμε τον κατακερματισμό και να συμβάλλουμε με κοινές πρωτοβουλίες. Σήμερα είναι η στιγμή να γίνει ένα βήμα ενότητας, διαλόγου, προγραμματικής σύγκλισης, και συστηματικής κοινής δράσης, ανάμεσα σε όλους όσους κατανοούν ότι ο «λαός σώζει το λαό». Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θέλει να συμβάλει σε μια ανώτερη μαζική πολιτική παρέμβαση της σύγχρονης αντικαπιταλιστικής αριστεράς.
Να γίνει ένα βήμα για ισχυρή, ενωτική, και ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική αριστερά. Όπου έγιναν τέτοιες επιλογές φάνηκε ότι το ρεύμα αυτό υπάρχει και είναι ικανό να δίνει και να κερδίζει μάχες. Για να πάρει αντικαπιταλιστική κατεύθυνση η οργή, να ενισχυθεί ο αγώνας για την επαναστατική ανατροπή. Για να διαμορφωθεί και να δυναμώσει η αντικαπιταλιστική εναλλακτική απέναντι στην κυβέρνηση, το σάπιο πολιτικό σύστημα, τον βάρβαρο καπιταλισμό της εποχής μας. Για να φέρουμε στο προσκήνιο την αναγκαιότητα και τη δυνατότητα της επαναστατικής αλλαγής αυτού του βάρβαρου κόσμου, της εξουσίας των εργαζόμενων, και μιας σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής κοινωνίας.
Για να συγκροτηθεί ένα αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό κίνημα και στην Ελλάδα και παντού όπου ο πόλεμος απλώνει την απειλή του. Για μια φιλειρηνική προοπτική στην περιοχή μας, στηριγμένη στην αλληλεγγύη και στην φιλία των λαών.
