της Μαριάννας Τζιαντζή-Facebook
Τι συμβαίνει όταν η πιο ισχυρή χώρα του κόσμου καταδικάζει τα πανεπιστήμιά της και τα δημόσια σχολεία της στον οικονομικό μαρασμό και, ταυτόχρονα, αποφασίζει να επαναλειτουργήσει μια διαβόητη φυλακή, το Αλκατράζ; Εκεί, σύμφωνα με τον Τραμπ, θα φυλακίζονται οι «πιο επικίνδυνοι, βίαιοι και υπότροποι εγκληματίες». Το μήνυμα διατυπώνεται ξεκάθαρα: «Ο νόμος και η τάξη επιστρέφουν». Όπως διαβάζουμε, «η εμβληματική φυλακή, που έκλεισε το 1963 λόγω του υπερβολικού κόστους συντήρησης, βρίσκεται σε νησί 2 χλμ. από τις ακτές του Σαν Φρανσίσκο και από εκεί έχουν περάσει μερικοί από τους πιο διάσημους εγκληματίες στην ιστορία των ΗΠΑ, όπως ο Αλ Καπόνε».
Οι θρύλοι της λογοτεχνικής και της κινηματογραφικής μυθοπλασίας γίνονται οι εφιάλτες της πραγματικής ζωής. Μια χώρα, που διά στόματος του προέδρου της, παινεύεται για τις νέες φυλακές της ουσιαστικά βαδίζει προς την άβυσσο του αυταρχισμού ή προς το τέλος του πολιτισμού όπως τον γνωρίζαμε. Και αναρωτιέται κανείς ποιο Αλκατράζ να χωρέσει τους σύγχρονους πολιτικούς εγκληματίες που σπέρνουν σε χώρες και λαούς τον θάνατο;
Θα τρίζουν τα κόκαλα υπαρκτών και φανταστικών προσώπων, όπως του Σον Κόνερι (πρωταγωνιστή στην ταινία «Ο Βράχος») ή του Κόμη Μοντεκρίστο, του θρυλικού δραπέτη από το φρούριο-φυλακή του Ιφ ή του Πεταλούδα (κατά κόσμον Ανρί Σαριέρ, στην ταινία τον υποδύθηκε ο Στιβ Μακ Κουίν) που δραπέτευσε από το Νησί του Διαβόλου… για να μη μιλήσουμε για τους δικούς μας θρυλικούς δραπέτες, τους 27 πολιτικούς κρατούμενους που δραπέτευσαν από τις φυλακές των Βούρλων το 1955.
