Η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ισραήλ την προηγούμενη Κυριακή για να σφίξει το χέρι του καταδικασμένου για εγκλήματα πολέμου και ενορχηστρωτή της γενοκτονίας των Παλαιστινίων Μπένζαμιν Νετανιάχου είναι ίσως η πιο ντροπιαστική στιγμή της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ και όχι μόνο. Την ώρα που μια σειρά κράτη κρατούν αποστάσεις από το Ισραήλ, που βομβαρδίζει, σκοτώνει, καταπατά σύνορα και ασκεί βάρβαρη κατοχή στην ηρωική Παλαιστίνη, στον Λίβανο, στη Συρία και στην Υεμένη, ο ολίγιστος Μητσοτάκης αποφάσισε να στηρίξει το κράτος-τρομοκράτη επενδύοντας στη στρατηγική συμμαχία μαζί του κατά της Τουρκίας.
Αυτή η επιλογή της κυβέρνησης (και του ελληνικού κεφαλαίου) έχει βαριές συνέπειες. Καταρχάς το Ισραήλ θα αποσπάσει μεγάλο μέρος των κρατικών κονδυλίων για τους εξοπλισμούς, καθώς ισραηλινές εταιρείες θα συμμετέχουν στον αντιαεροπορικό θόλο στο Αιγαίο, με την ευφάνταστη ονομασία «Η ασπίδα του Αχιλλέα». Η κυβέρνηση διαρρέει πως θα επιλεχθεί (μεταξύ άλλων) το ισραηλινό πυραυλικό σύστημα BARAK, που έχει ήδη προμηθευθεί η Κύπρος. Από κει και πέρα ανοίγει το πεδίο της συμπαραγωγής, κάτι που θέλει και το Ισραήλ, καθώς έτσι ανοίγει η πόρτα για πωλήσεις όπλων στην ΕΕ, ακόμα και για συμπερίληψη ισραηλινών εταιρειών που έχουν συμπράξει με ελληνικές στα παχυλά εξοπλιστικά προγράμματα των Βρυξελών. Ήδη η Israeli Aerospace Industries, η κατασκευάστρια του BARAK, έχει εξαγοράσει την Intracom Defence. Θετική για το Ισραήλ θα ήταν και η συμπαραγωγή βλημάτων στην Ελλάδα, καθώς λόγω εγγύτητας θα είναι πολύ γρήγορος ο ανεφοδιασμός του. Τρομερή φιλοδοξία για την κυβέρνηση και το ελληνικό κεφάλαιο: Να παράγει και τις σφαίρες της γενοκτονίας!
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 5-6 Απριλίου
