Πανηγυρικό κλίμα επικρατούσε στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων της Τετάρτης και στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της Πέμπτης. Αιτία ο χάρτης που παρουσίασε επισήμως η κυβέρνηση, με το νέο θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, ο οποίος μετατρέπει πρακτικά το Αιγαίο σε ελληνική «λίμνη» – όπως πάντα επιθυμούσε το αστικό πολιτικό σύστημα της χώρας, έστω κι αν δεν το διατυμπάνιζε διαρκώς. Και όχι μόνο αυτό αλλά, αναγνωρίζοντας πλήρη δικαιώματα κράτους στο Καστελόριζο, η Ελλάδα εμφανίζεται να ενώνεται με την Κύπρο, όπως προέβλεπε το περίφημο «ενιαίο αμυντικό δόγμα» που είχε ανακοινώσει το 1993 η ύστερη κυβέρνηση Παπανδρέου, με υπουργό Άμυνας τον Αρσένη – το οποίο μπορεί να έχει πρακτικά «θαφτεί», αλλά ποτέ δεν αποκηρύχθηκε, από καμία κυβέρνηση.
Φυσικά, όλα αυτά συμβαίνουν στα χαρτιά. Στην πραγματικότητα η κατάσταση είναι αρκετά διαφορετική, καθώς οι γραμμές που χαράζει και τα δυνητικά «δικαιώματα» που επικαλείται η Αθήνα, όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια από τα 6, προσκρούουν στα αντίστοιχα «δικαιώματα» που θεωρεί ότι έχει η Άγκυρα – η οποία, μάλιστα, προανήγγειλε τη δημοσιοποίηση του δικού της αντίστοιχου σχεδιασμού το αμέσως επόμενο διάστημα. Έτσι, όπως σημειώνουν αρκετοί αναλυτές, δεν αποκλείεται αυτό που δήθεν σήμερα παρουσιάζεται ως «τσαμπουκάς» να αποτελεί το… προπέτασμα για ένα συνολικό παζάρι (ίσως και μέσω Χάγης), υπό την αιγίδα των ΗΠΑ και του Τραμπ, ο οποίος έχει πει ότι «αγαπά» και τον Ερντογάν και τον Μητσοτάκη.
Σε αυτό το φόντο, η νέα κούρσα εξοπλισμών παρουσιάζεται ως η αναγκαία εγγύηση για τα ελληνικά «δίκαια» και ο λαός καλείται να θυσιάσει πάλι ένα κομμάτι της ζωής του για να τους πληρώσει.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 18-20 Απριλίου
