Δημήτρης Σταμούλης
28/2: Απεργιακός σεισμός με… σεισμική ακολουθία
Η εισβολή του λαού στο προσκήνιο κλυδωνίζει το πολιτικό σκηνικό, «οξυγόνο» θα φέρει η ανατροπή
Γιγαντώνεται η κοινωνική δυσαρέσκεια στη χώρα, με τις εξελίξεις γύρω από το έγκλημα των Τεμπών να απειλούν την κυβέρνηση και την πολιτική της και να λειτουργούν ως προάγγελος ανεξέλεγκτων κοινωνικών δονήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι Κ. Μητσοτάκης φωνάσκησε περί «τοξικότητας» και «αθλιότητας», και ότι «κάποιοι θέλουν να μας οδηγήσουν στη ζούγκλα» όπως είπε στην Καθημερινή. Η κυβέρνηση μπορεί να… διαρρηγνύει τα ιμάτιά της πως δεν έχει προβεί σε επιχείρηση συγκάλυψης για το έγκλημα στα Τέμπη, ωστόσο ακόμα και δημοσκοπήσεις δείχνουν προς τα πού κινούνται οι κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες, με τους 7 στους 10 να δηλώνουν ξεκάθαρα ότι έγινε προσπάθεια συγκάλυψης της τραγωδίας από την κυβέρνηση, με την πλειοψηφία των ψηφοφόρων της ΝΔ να υιοθετούν αυτή την άποψη, και με 8 στους 10 να απορρίπτουν πως η κυβέρνηση έχει πράξει όσα όφειλε, προκειμένου να είναι ασφαλής η μετακίνηση με τρένο.
Πολλαπλασιαστικά στην κοινωνική οργή για το έγκλημα των Τεμπών λειτουργούν η συνεχιζόμενη ακρίβεια, καθώς τα τρόφιμα αυξήθηκαν ακόμα 1% τον Ιανουάριο, όπως και τα καύσιμα, το οξύ στεγαστικό πρόβλημα με χαρακτηριστικό ότι το 2024 αυξήθηκαν κατά 23% τα ανείσπρακτα ενοίκια, που διαρκώς τραβούν την ανηφόρα, ενώ οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι ή όταν δίνονται κάποιες αυξήσεις όπως π.χ. στους ξενοδοχοϋπάλληλους, αυτές δεν ξεπερνούν το 5%, όταν τα κέρδη των εργοδοτών έχουν απογειωθεί.
Όλη αυτή η κατάσταση έχει δημιουργήσει μεγάλη ρευστότητα στο πολιτικό τοπίο με τα κυρίαρχα αστικά κόμματα να χάνουν σε πολιτική επιρροή και οι αλληλοκατηγορίες κι εκατέρωθεν «καταγγελίες» να έχουν απογειωθεί. Όσο συγκλίνουν τα πολιτικά προγράμματα και η στρατηγική συμφωνία στην εφαρμογή της πολιτικής υπέρ κεφαλαίου, ΕΕ και ΝΑΤΟ, τόσο εντέχνως διογκώνονται οι «λασπομαχίες» και οι ανούσιες αντιπαραθέσεις όλων εναντίον όλων, για το θεαθήναι.
Η πραγματική συζήτηση για τα αίτια που κρύβονται πίσω από το έγκλημα των Τεμπών και την κοινωνική ανέχεια συνειδητά συγκαλύπτεται από όλες τις εκδοχές του αστικού πολιτικού κατεστημένου. Άλλωστε, όλες οι κυβερνήσεις και τα κόμματα, από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ και τις διάφορες αποχρώσεις της γκρι ακροδεξιάς, έχουν βάλει πλάτη, από το 2011 και μετά, στην ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, την πολυδιάσπαση και την υποστελέχωση του οργανισμού, και το ολέθριο ξεπούλημα του σιδηρόδρομου στην Hellenic Train. Αυτά τα κόμματα έδωσαν πράσινο φως στους κατασκευαστικούς ομίλους με χρυσοφόρες συμβάσεις (όπως η διαβόητη σύμβαση 717) να αφήσουν τον ελληνικό σιδηρόδρομο χωρίς τηλεδιοίκηση και συστήματα ασφαλείας, ως απόρροια της πολιτικής της ιδιωτικοποίησης και της «απελευθέρωσης των αγορών», όπως προστάζουν οι ντιρεκτίβες της ΕΕ που τηρούν ως ευαγγέλιο. Αυτά τα κόμματα είναι που δε λένε κουβέντα για το γεγονός ότι το ιταλικό μονοπώλιο της Hellenic Train, παρά τις προφανείς ευθύνες για το έγκλημα, συνεχίζει να λαμβάνει ζεστό κρατικό χρήμα! Αλλά και το κράτος με τη σάπια δικαστική εξουσία, που ποτέ δεν ήταν και δεν πρόκειται να είναι ανεξάρτητη, έχουν τις δικές τους ευθύνες για τη συγκάλυψη.
Πολύτιμη η συσπείρωση σωματείων και συλλογικοτήτων που θέτουν πολιτικούς στόχους ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και το κέρδος
Αυτό που φοβούνται λοιπόν οι ταγοί της σημερινής τάξης πραγμάτων είναι μήπως βγει ο λαός στο κοινωνικό και πολιτικό προσκήνιο. Η θύελλα της 26ης Γενάρη σάρωσε τα σχέδιά τους για «μπάζωμα» των ευθυνών τους, απελευθέρωσε λαϊκές και νεολαιίστικες δυνάμεις που εντάσσονται στον αγώνα, έδωσε ώθηση στην γιγάντωση του απεργιακού ρεύματος προς τις 28 Φλεβάρη σέρνοντας ακόμα και την ακούνητη ΓΣΕΕ, «από τα κάτω», με πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων και συλλογικοτήτων και καθοριστικό ρόλο των δυνάμεων του ταξικού εργατικού κινήματος και της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής Αριστεράς. Ώστε να εκφραστεί η οργή του λαού και της νεολαίας αλλά και να γίνει ένα ουσιαστικό βήμα στη συγκρότηση ενός μαζικού πολιτικού λαϊκού κινήματος με διάρκεια και κλιμάκωση. Με αυτοοργάνωση του λαού, με συνελεύσεις στα σωματεία και τους χώρους δουλειάς, με μαζικές δράσεις στις γειτονιές και τα αμφιθέατρα, ώστε η 28ηΦλεβάρη να είναι μια απεργία-σεισμός που θα έχει συνέχεια και νέα κλιμάκωση μέχρι την ανατροπή της πολιτικής που μας έφτασε στο εφιαλτικό παρόν.
Σε αυτή την προσπάθεια πολύτιμη είναι η συνεισφορά της συσπείρωσης σωματείων και συλλογικοτήτων που θέτουν πολιτικούς στόχους ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, για να πάρει πόδι η Hellenic Train χωρίς αποζημίωση και να περάσει ο σιδηρόδρομος σε δημόσιο και εργατικό έλεγχο, ενάντια στην πολιτική που υπηρετεί το κέρδος, με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες για ασφαλείς και ποιοτικές δημόσιες συγκοινωνίες. Αυτή την ανάγκη ανάδειξαν πρωτοβουλίες όπως η πορεία προς τα γραφεία της Hellenic Train την Τρίτη – είχε προηγηθεί η μαζική μοτοπορεία την προηγούμενη εβδομάδα – ενώ πετυχημένη και αποκαλυπτική ήταν η εκδήλωση φοιτητικών συλλόγων την Τετάρτη για το έγκλημα των Τεμπών, παρά την προσπάθεια της πρυτανείας ΕΜΠ να την ακυρώσει, που έπεσε στο κενό! (βλ. σελ 17).
Από σήμερα κιόλας πρέπει να ανοίξει η συζήτηση στο μαχόμενο ταξικό κίνημα για τα επόμενα βήματα μετά τις 28/2, ώστε αυτή η απεργία να μην είναι μια «γενναία έξοδος», αλλά ένας αποφασιστικός σταθμός που θα δώσει νέο «οξυγόνο» για κλιμάκωση και αγωνιστική «σεισμική ακολουθία», όχι μόνο για να αποδοθούν όλες οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες και να τιμωρηθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί, αλλά για να φύγει τώρα η ιταλική εταιρεία, να ανατραπεί η κυβέρνηση της συγκάλυψης και η διαχρονική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, της ΕΕ, του κεφαλαίου, που βάζουν τις ζωές μας πάνω από τα κέρδη.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 22-23 Φεβρουαρίου
