Η Ακροδεξιά της Ευρώπης μπορεί να φορά ολοένα πιο συχνά το επίσημο κοστούμι της, αυτό που επιβάλλουν οι κώδικες ένδυσης στα σαλόνια της αστικής εξουσίας, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι ξέχασε τις παραδοσιακές της συνήθειες. Ότι έχει πάψει να είναι τραμπούκος και εγκληματίας, ένας εχθρός του λαού, των ελευθεριών και των δικαιωμάτων του – έστω κι αν συχνά τα επικαλείται και τα καπηλεύεται.
Ο Σαουδάραβας γιατρός που σκόρπισε το θάνατο στη γερμανική πόλη του Μαγδεμβούργου αντιπροσωπεύει ένα από τα απεχθή πρόσωπα της Ακροδεξιάς. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι η Εναλλακτική για τη Γερμανία επιχειρεί προκλητικά να χρεώσει ό,τι συνέβη στους «αλλόθρησκους» του Ισλάμ, τους τζιχαντιστές, τους πρόσφυγες και μετανάστες. Ο δράστης, άλλωστε, δεν είναι κάποιος τυχαίος «τρελός», όπως εσκεμμένα παρουσιάστηκε, αλλά ένας πρώην ισλαμιστής που μετατράπηκε σε αυτόκλητο Ταλιμπάν του Χριστιανισμού και της «καθαρότητας» του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ο οποίος δεν δίστασε να σκοτώσει για να προωθήσει τους σκοπούς του.
Η αποκάλυψη του πραγματικού προσώπου της Ακροδεξιάς, οι καταδίκες και τα «ξόρκια», ωστόσο, δεν επαρκούν για να ανακοπεί η ανοδική πορεία των κομμάτων και των ιδεών της, που επελαύνουν στο αστικό σύστημα εξουσίας. Η πολιτική ανεπάρκεια, αν όχι η χρεοκοπία της παραδοσιακής Αριστεράς και των περισσότερων «θραυσμάτων» της, η προσκόλληση στον κυβερνητισμό ορισμένων νεότερων εγχειρημάτων και η αδυναμία να αρθρωθεί ένα ουσιαστικά διαφορετικό και πραγματικά αντισυστημικό-αντικαπιταλιστικό αφήγημα στρώνουν το έδαφος στις δυνάμεις της αντίδρασης και του σκοταδισμού – που, συχνά, έχουν και τη στήριξη ισχυρών μερίδων του κεφαλαίου.
Σε αυτό το φόντο, το σχέδιο της απελευθέρωσης και του κομμουνισμού της εποχής μας, όσο δύσκολο και ανηφορικό και αν φαντάζει, είναι κοινωνικά ώριμο και αναγκαίο και αποκτά χαρακτήρα ζωής ή θανάτου.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 28-29 Δεκεμβρίου
