Αχμάντ Αμπού Σαάντ, Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP)*
Ωστόσο, κατάφεραν να σκοτώσουν πάνω από 60.000 Παλαιστίνιους, να τραυματίσουν περισσότερους από 100.000 και να φυλακίσουν δεκάδες χιλιάδες. Επιπλέον, σχεδόν 2.000 μαχητές της αντίστασης από τον Λίβανο και οι υποστηρικτές τους, καθώς και Υεμενίτες, Ιρακινοί, Σύριοι και Ιορδανοί, μαρτύρησαν, παράλληλα με την σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή της Γάζας. Αυτός ο άνισος πόλεμος μεταξύ μεγάλων δυνάμεων με τεράστιους πόρους και αντιστασιακών φατριών με μέτριο οπλισμό μετατράπηκε σε πόλεμο φθοράς, με την αντίσταση να προκαλεί καθημερινά απώλειες στην κατοχή. Παρόλα αυτά, η κατοχή υπομένει αυτές τις απώλειες και αρνείται να συμφωνήσει σε κατάπαυση του πυρός, για να μην εμφανιστεί ηττημένη μπροστά στον κόσμο. Με μια πιο προσεκτική θεώρηση, γίνεται φανερό ότι η σιωνιστική οντότητα μαστίζεται από εσωτερικούς διχασμούς, αναγκάζοντας την κυβέρνησή της να υιοθετήσει φασιστικές πολιτικές για να ξεπεράσει την επιδεινούμενη εσωτερική της κατάσταση. Εν τω μεταξύ, η συντριπτική πλειοψηφία των παλαιστινιακών μαζών συσπειρώνεται γύρω από την αντίσταση, παρόλο που οι πολιτικές παρατάξεις δεν έχουν καταφέρει να ξεπεράσουν τους δικούς τους εσωτερικούς διχασμούς.
Πλήθος συνομιλιών έχουν πραγματοποιηθεί στη Ρωσία και την Κίνα, τις δύο μεγάλες δυνάμεις που προσπαθούν να ενοποιήσουν τη στάση των Παλαιστινίων, παράλληλα με τις διαβουλεύσεις στην Αίγυπτο, την Αλγερία και άλλες χώρες, χωρίς όμως, προς το παρόν, να έχουν φέρει αποτελέσματα. Παρά τις διαιρέσεις και στις δύο πλευρές του πολέμου, και παρά τις υποκριτικές προσπάθειες της Αμερικής να μεσολαβήσει, δηλώνοντας ουδετερότητα, ενώ παρέχει όλες τις μορφές στρατιωτικής, πολιτικής, ασφάλειας, διπλωματικής και οικονομικής υποστήριξης στην κατοχή, ο πόλεμος συνεχίζεται. Ο λαός μας και όλες οι παρατάξεις της αντίστασης συνεχίζουν να αιμορραγούν, προσφέροντας καραβάνια μαρτύρων, ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες μετά την έντονη κλιμάκωση των χτυπημάτων των κατοχικών δυνάμεων εναντίον της λιβανέζικης αντίστασης, η οποία στήριξε τον πόλεμο της Γάζας τον τελευταίο χρόνο, καταστρέφοντας το μέγιστο δυνατό μέρος της ασφάλειας και της στρατιωτικής υποδομής της κατοχής. Η αντίσταση επέβαλε επίσης όρους στους εποίκους της βόρειας Παλαιστίνης, εμποδίζοντάς τους να επιστρέψουν στα σπίτια τους όσο ο λαός της Γάζας στερείται το δικαίωμά του να επιστρέψει στα δικά του. Παρ’ όλα αυτά, η κατοχή κατάφερε να πλήξει τον Σαγιέντ Χασάν Νασράλα, τον ηγέτη της αντίστασης, μαζί με αρκετούς ηγέτες της Χεζμπολάχ. Παρά τη σημαντική αυτή απώλεια, η Χεζμπολάχ συνεχίζει με σφοδρότητα τον πόλεμο εναντίον του εγκληματικού αυτού εχθρού. Προηγουμένως, η κατοχή είχε πλήξει τον Ισμαήλ Χανίγια, τον επικεφαλής της Χαμάς, στην καρδιά της Τεχεράνης.
Ο πόλεμος φέρνει απώλειες, αλλά οι μαχητές επιμένουν, ο καθένας με τους δικούς του στόχους. Ο πόλεμός μας ενάντια στην κατοχή δεν έχει σταματήσει εδώ και πολλές δεκαετίες και τώρα είναι πιο κοντά από ποτέ στην επίτευξη της νίκης ενάντια σε αυτόν τον εγκληματικό κατακτητή. Δεχόμαστε ότι οι απώλειες μας μπορεί να είναι μεγαλύτερες γιατί ο στόχος μας είναι μεγαλύτερος και ανθρωπιστικός. Ο παλαιστινιακός λαός, υποστηριζόμενος από τον Άξονα Αντίστασης και όλους τους ελεύθερους και έντιμους λαούς του κόσμου, διεξάγει έναν δίκαιο πόλεμο με δίκαιους σκοπούς – την απελευθέρωση της πατρίδας από μια εγκληματική κατοχή που ειδικεύεται στη δολοφονία, την καταπίεση, την καταστροφή και την κτηνωδία. Αυτός ο λαός δεν επιδιώκει τίποτα άλλο παρά την ελευθερία και το δικαίωμα να ζήσει με αξιοπρέπεια στη γη του, όπως όλοι οι άλλοι λαοί της γης. Ένας χρόνος οδύνης, βασάνων, βαρβαρότητας και καταστολής: καταστροφή κτιρίων, επέκταση των εποικισμών και αυστηροποίηση των περιορισμών στη Δυτική Όχθη, ενώ ταυτόχρονα η κατοχή στη Γάζα ασκεί γενοκτονία, επιβάλλει πείνα, στέρηση νερού, φαρμάκων και όλων των βασικών αναγκών της ζωής, καθώς και πλήρη καταστροφή πόλεων, κωμοπόλεων, χωριών και προσφυγικών στρατοπέδων. Για τους σιωνιστές είναι ένας πόλεμος ύπαρξης, όπως τον αποκαλούν, με στόχο την συντριβή του παλαιστινιακού λαού σύμφωνα με το σιωνιστικό σχέδιο που περιέγραψε ο εγκληματίας Σμότριχ, ο οποίος πρότεινε τρεις λύσεις για την αντιμετώπιση των Παλαιστινίων: εθελοντική μετανάστευση, αναγκαστική εξορία̇ για όσους παραμείνουν να ζουν ως σκλάβοι υπό τη σιωνιστική κατοχή και για όσους επιλέγουν την αντίσταση η μοίρα τους να είναι ο θάνατος. Ακόμη και αν καταφέρουν να φτάσουν στον Νασράλα, τον ηγέτη της αντίστασης, ή στον επικεφαλής του πολιτικού γραφείου της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγια, και ακόμη και αν σκοτώσουν περισσότερους από 100.000 Παλαιστίνιους, Άραβες ή μαχητές της αντίστασης που είναι προσδεμένοι στη γη τους, ή αν σκοτώσουν τον στρατιωτικό ηγέτη και τους συντρόφους του από το Λαϊκό Μέτωπο, θα θερίσουν μόνο αποτυχία και ήττα.
Σε κάθε πόλεμο που διεξάγει ο λαός μας, προχωράμε περισσότερο από πριν, και η νίκη ανήκει σίγουρα σε κείνους που επιζητούν την ελευθερία και έχουν ανθρωπιστικούς στόχους. Αναμένεται ότι στο δεύτερο έτος του πολέμου, η κατοχή θα αυξήσει την εγκληματική της δράση και την αγριότητά της, κλιμακώνοντας τις επιθέσεις της κατά της αντίστασης στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη, την Υεμένη, το Ιράκ και, φυσικά, τον Λίβανο, εντείνοντας τις καταστροφές σε μια προσπάθεια να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση. Ωστόσο, η αντίσταση θα συνεχίσει να προκαλεί σημαντικές απώλειες στην κατοχή, θα παραμείνει σταθερή στους στόχους της και θα επιτύχει την εσωτερική ενότητα. Η παγκόσμια κοινότητα θα συσπειρώνεται όλο και περισσότερο γύρω από τα δικαιώματα των Παλαιστινίων, αναγκάζοντας την Αμερική, ακόμη και αν ο Τραμπ κερδίσει την προεδρία, να σταματήσει τον πόλεμο και να ενδώσει στα αιτήματα της αντίστασης. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο πόλεμος κατά της σιωνιστικής οντότητας δεν θα τελειώσει και δεν μπορεί να τελειώσει αν αυτός ο κατακτητής δεν ξεριζωθεί από ολόκληρη την Παλαιστίνη, τα Υψίπεδα του Γκολάν και κάθε σπιθαμή κατεχόμενης αραβικής γης. Επιπλέον, αναμένεται ότι ο αριθμός των χωρών, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, που θα αναγνωρίσουν το παλαιστινιακό κράτος και τα δικαιώματά του θα αυξηθεί, ενώ όσες χώρες έχουν δεσμευτεί σε εξομάλυνση των σχέσεών τους με τον εχθρό θα υπαναχωρήσουν, καθώς ο λαός τους δεν θα τους συγχωρήσει. Θα συνειδητοποιήσουν ότι αυτός ο εχθρός είναι εχθρός της ανθρωπότητας πρώτα απ’ όλα, καθώς το σιωνιστικό αφήγημα καταρρέει και το παλαιστινιακό αφήγημα υπερισχύει.
* Ο Αχμάντ Αμπού Σαάντ (Ahmad Abu Saud) είναι στέλεχος του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), μέλος του πολιτικού γραφείου στη Συρία, υπεύθυνος του τμήματος κρατουμένων και μαρτύρων. Το κείμενο στάλθηκε στο πλαίσιο διεθνούς καλέσματος του Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου για τον έναν χρόνο από την 7η Οκτώβρη ’23.
