Σε περαιτέρω σκλήρυνση της αντιμεταναστευτικής της πολιτικής προχωρά η Ευρωπαϊκή Ένωση, με οδηγό αυτή τη φορά τη Γερμανία. Με πρόσχημα την αιματηρή επίθεση στο Ζόλινγκεν, οι γερμανικές αρχές εξαπολύουν «κυνήγι κεφαλών» κατά προσφύγων και μεταναστών προχωρώντας σε ελέγχους στα σύνορα, μαζικές απελάσεις και αποκλεισμούς από κοινωνικά επιδόματα.
Παράλληλα οι κινήσεις της Γερμανίας θορυβούν τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ – και αυτό φυσικά δεν οφείλεται στο ότι οι ηγεσίες τους τρέφουν οποιαδήποτε… φιλομεταναστευτικά αισθήματα. Το αντίθετο μάλιστα: Πολωνία, Αυστρία και Ελλάδα, τρεις από τις χώρες δηλαδή με τη σκληρότερη αντιμεταναστευτική πολιτική, δημιουργούν κοινό μέτωπο κατά του Βερολίνου φοβούμενες ότι οι κινήσεις της Γερμανίας θα οδηγήσουν στον εγκλωβισμό ή και την επιστροφή χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στο έδαφός τους.
Συνολικά ο στρουθοκαμηλισμός της ΕΕ (και) στο ζήτημα του μεταναστευτικού- προσφυγικού, με την κυριαρχία της άποψης ότι μπορεί να υπάρξει ένας «περιφραγμένος κήπος» σε έναν πλανήτη όπου κεφάλαιο, κράτη και τα κυρίαρχα ιμπεριαλιστικά μπλοκ βυθίζουν στην εξαθλίωση και το αίμα, οδηγεί σήμερα σε διάσπαση του «φρουρίου» σε επιμέρους «δουκάτα», σκληρά αντιμαχόμενα μεταξύ τους.
Με μεγάλα θύματα πρωτίστως τους ίδιους τους πρόσφυγες και μετανάστες, που όταν δεν πνίγονται στη Μεσόγειο αντιμετωπίζονται ως απορρίμματα που το κάθε κράτος μέλος θέλει να διατηρεί «μακριά από την πόρτα» του. Και δευτερευόντως τους εργαζόμενους και τους νέους της ίδιας της Ευρώπης, αφού η σκλήρυνση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής οδηγεί γραμμικά σε ευρύτερα πλήγματα κατά των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Είτε μέσω ενδυνάμωσης της ακροδεξιάς, είτε μέσω ενίσχυσης των κατασταλτικών μηχανισμών και των διαφόρων ιδεολογημάτων περί ομοιογένειας, τόσο στο εσωτερικό των εθνικών κρατών όσο και στην ΕΕ ως σύνολο.
