Δημήτρης Τζιαντζής
Επτά υποψήφιοι, μία πολιτική στο κόμμα της Χαριλάου Τρικούπη που επιχειρεί να ηγεμονεύσει σε δεξιό πλαίσιο
Καζάνι έτοιμο να εκραγεί θυμίζει η Κουμουνδούρου. Η ανοιχτή σύγκρουση Κασσσελάκη-Τσίπρα, η εχθρική ατμόσφαιρα και οι διαφορετικές προσεγγίσεις για την επόμενη μέρα και την πολιτική συμμαχιών παρατείνουν ένα διαλυτικό κλίμα παρά τις προσπάθειες να πέσουν οι τόνοι και να επιτευχθεί ένα προσωρινό μορατόριουμ. Η εικόνα ενδέχεται να ξεκαθαρίσει σε έναν βαθμό στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του Σαββάτου, ωστόσο η καταψήφιση της εισήγησης του Στέφανου Κασσελάκη από 7 μέλη της Πολιτικής Γραμματείας δείχνει ότι το τοπίο εξακολουθεί να μυρίζει μπαρούτι. Ο Στέφανος Κασσελάκης προτείνει την κατάργηση-μετασχηματισμό των υφιστάμενων οργάνων, όπως της Πολιτικής Γραμματείας και της Κεντρικής Επιτροπής, και την αντικατάστασή τους από «μικρότερα και ευέλικτα» σχήματα που θα ορίζει και θα ελέγχει ο ίδιος!
Μιλώντας στο «Annual Economist Government Roundtable» ο Στέφανος Κασσελάκης δεν έκρυψε την ανησυχία του για τις φωνές και τους σχεδιασμούς που προωθούν την εκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα καθώς συνοδεύονται από την προοπτική παραγκωνισμού του. Σε αυτό το πλαίσιο ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε ξεκάθαρη δέσμευση στα όργανα ότι το κόμμα «δεν πρόκειται να ρευστοποιηθεί σε συζητήσεις». Όπως σημείωσε, «τα κόμματα δεν είναι επιχειρήσεις για να έχουμε συγχωνεύσεις και εξαγορές» και πρόσθεσε ότι αρχηγός μια τέτοιας συμμαχίας πρέπει να είναι ο ίδιος καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει δεύτερο κόμμα. Ο Στέφανος Κασσελάκης, βλέποντας ότι η δεξιόστροφη μετάλλαξη και το θολό πολιτικό στίγμα δημιουργεί αποσυσπείρωση, επιχείρησε –με καθυστέρηση– να θέσει κάποιες διαχωριστικές γραμμές με το ΠΑΣΟΚ όπως στο ζήτημα της δημόσιας υγείας και των συμπράξεων με ιδιώτες προσθέτοντας ωστόσο ότι «πρέπει να χτίσουμε κυβερνησιμότητα και αξιοπιστία». Επίσης, ως παράδειγμα της αντιδραστικής φυσιογνωμίας του ΠΑΣΟΚ έφερε και το νομοσχέδιο για την «ισότητα στο γάμο» το οποίο δεν ψήφισε ο ένας στους τρείς βουλευτές του Ν. Ανδρουλάκη.
Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε ο Στέφανος Κασσελάκης στην τηλεόραση του Alpha: «Συμφωνώ με τον Αντώνη Σαμαρά σε αυτό που είπε για το νεφελώδες Κέντρο» θέλοντας να δείξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει σε αυτό.
Σε σχέση με τη ρευστή εικόνα στην Κουμουνδούρου, πιο προβλέψιμη και σταθερή εμφανίζεται η κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ παρά τους επτά διεκδικητές της ηγεσίας του κόμματος. Νίκος Ανδρουλάκης, Χάρης Δούκας, Πάνος Γερουλάνος, Μιλένα Αποστολάκη, Μιχάλης Κατρίνης, Νάντια Γιαννακοπούλου και Γιάννης Κανελλάκης έχουν ήδη ανακοινώσει τις υποψηφιότητές τους αν και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ορισμένα ονόματα να αποσυρθούν υπέρ άλλων υποψηφίων (όπως έκανε ο Μανώλης Χριστοδουλάκης) ή να προστεθούν νέα. Άλλωστε μόνο οι τρεις πρώτοι υποψήφιοι θεωρείται ότι έχουν πιθανότητες να περάσουν στον δεύτερο γύρο, με τους υπόλοιπους απλώς να επιχειρούν να καταγράψουν τις δυνάμεις τους. Κύριο χαρακτηριστικό των υποψηφιοτήτων είναι ότι όλες προκρίνουν την ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ ως κυρίαρχης εναλλακτικής λύσης του συστήματος και όχι την επιδίωξη κάποιου «προοδευτικού αθροίσματος». Αυτό συμπυκνώνει και η φράση του Νίκου Ανδρουλάκη πως «από τη Φώφη Γεννηματά παρέλαβα κόμμα, δεν θα αφήσω να γίνει συνιστώσα». Από την πλευρά του ο Χάρης Δούκας έχει ως κύριο επιχείρημα ότι ο ίδιος είναι ο μόνος που μπορεί να ενώσει όλες τις άλλες δυνάμεις και να κερδίσει τον Μητσοτάκη όπως έκανε στο Δήμο της Αθήνας. Ωστόσο, πέρα από θολές αναφορές σε «πολιτικές υπέρ των πολλών», «κοινωνική δικαιοσύνη», «συμπεριληπτικότητα» και «χτύπημα της ακρίβειας», ο Χάρης Δούκας στην πράξη δεν διαφοροποιείται από την κυρίαρχη πολιτική κατεύθυνση που έχει χαράξει το ΠΑΣΟΚ την τελευταία 15ετία, αυτή που οδήγησε τη χώρα στα μνημόνια και τις συγκυβερνήσεις με Παπαδήμο-Καρατζαφέρη και στη συνέχεια με Σαμαρά.
Όπως έχει αποδειχτεί και σε προηγούμενες ανάλογες διαδικασίες, ειδικά σε ένα καθαρά συστημικό κόμμα-μηχανισμό εξουσίας όπως το ΠΑΣΟΚ, την αναμέτρηση θα κερδίσει όποιος δείξει ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να επαναφέρει το κόμμα σε τροχιά «κυβερνησιμότητας» μετά από 9 χρόνια στον «πάγκο της εξουσίας».
