Απογοήτευση και υπαρξιακά ερωτήματα σφραγίζουν την επόμενη μέρα στη Νέα Αριστερά μετά την εκλογική αποτυχία, αφού με το 2,45% δεν κατάφερε να εκπροσωπηθεί στην ευρωβουλή. Βρέθηκε πίσω και από το 2,54% του εξωκοινοβουλευτικού ΜΕΡΑ25, που συσπείρωνε επίσης δυνάμεις προερχόμενες από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό παρά το γεγονός ότι η Νέα Αριστερά ξεκινούσε με δύο ευρωβουλευτές και 11 βουλευτές, μεγάλο τμήμα των πρώην υπουργών και κεντρικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, σημαντικούς πόρους και πρόσβαση στα ΜΜΕ.
Η ομοβροντία πυρών και χαρακτηρισμών από τον ΣΥΡΙΖΑ και η κατηγορηματική άρνηση του Κασσελάκη για κάθε συζήτηση με τη Νέα Αριστερά, δημιουργούν στρατηγικό αδιέξοδο, καθώς διεκδικούσε ρόλο εγγυητή του προοδευτικού χαρακτήρα ενός μετώπου με ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ με σκοπό τη διακυβέρνηση. Η εκλογική αποτυχία ισοδυναμεί με την αδυναμία να επιβάλλει κάτι τέτοιο, ενώ εξαιρετικά αμφίβολο γίνεται το ενδεχόμενο εισόδου στη Βουλή σε επόμενες εκλογές. Εξάλλου ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι στοχεύει στην εκλογική λεηλασία των «διασπαστών».
Στο ΜέΡΑ25 η τρίτη εκλογική αποτυχία σε ένα χρόνο, παρά την σχετική αντοχή σε ψήφους, οδηγεί σε αντίστοιχες αναζητήσεις. Η προεκλογική εκστρατεία ήταν για το ΜέΡΑ25 και τους συμμάχους από ΛΑΕ, ΑΡΑΣ κ.ά. μια διαδικασία παραπέρα μετατόπισης σε διαχειριστικές λογικές. Πιο χαρακτηριστική ήταν η άρνηση κάθε αναφοράς σε ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ. Αμέσως μετά τις ευρωεκλογές ο Γ. Βαρουφάκης βεβαίωσε ότι το ΜέΡΑ25 συνεχίζει, επιχειρώντας διεύρυνση των συμμαχιών. Θα είναι δύσκολο βέβαια με δεδομένη τη «δημιουργική ασάφεια» στη στρατηγική, στα θέματα της κυβέρνησης και της ΕΕ. Αλλά και με τη συμβολική, στους περισσότερους χώρους, δικτύωση στο μαζικό κίνημα.
Νέα Αριστερά και ΜΕΡΑ25 απέτυχαν εκλογικά και σαν ρεύματα που πρέσβευαν «μιαν άλλη ΕΕ» στην εποχή της πιο βαθιάς κρίσης και λαϊκής αποστασιοποίησης από το οικοδόμημα των Βρυξελλών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Αποδεικνύεται αυταπάτη πως αρκεί για να κρατηθεί ένας πολιτικός χώρος η αναφορά σε ένα ιστορικό ρεύμα που εκπροσωπούσε παλιότερα ο ΣΥΡΙΖΑ.
