▸Καταγγελία της Attack στα ΑΕΙ Πάτρας και του σχήματος Ανα.κίνηση-Attack για την απαράδεκτη στάση δυνάμεων της ΠΚΣ/ΚΝΕ στην Πάτρα απέναντι στις πειθαρχικές διώξεις που έχουν επιβληθεί στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών. Όπως σημειώνεται η ΚΝΕ πανηγυρίζει για την ακύρωση μόνο δύο εκ των τεσσάρων πειθαρχικών διώξεων που αφορά αποκλειστικά τα δύο μέλη της ΚΝΕ. Οι δυνάμεις της ΚΝΕ απέναντι στο κάλεσμα για κοινό αγώνα και κοινή αντιμετώπιση των διώξεων απέναντι σε όλους τους φοιτητές και φοιτήτριες προχώρησαν σε αίτηση ακύρωσης της πειθαρχικής απόφασης του προέδρου στο Διοικητικό Εφετείο Πατρών μόνο για τα δικά της μέλη χωρίς να ενημερώσουν καν τις δύο διωκόμενες φοιτήτριες, μέλη της Attack ή να ζητήσουν αναστολή της ποινής για όλους τους διωκόμενους!
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
Σύμφωνα με δημοσιεύματα που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες μέρες, μαθαίνουμε πως «έφεραν αποτέλεσμα οι κινητοποιήσεις απέναντι στην πειθαρχική, άδικη συνδικαλιστική δίωξη, που είχε επιβληθεί σε βάρος τεσσάρων φοιτητών του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών, για απαγόρευση της συμμετοχής τους στην εαρινή εξεταστική, μετά από απόφαση του προέδρου του συγκεκριμένου Τμήματος.» Δεν αναφέρεται όμως, πως η ΚΝΕ και το ΚΚΕ φρόντισε το «αποτέλεσμα» να αφορά αποκλειστικά τα μέλη της ΚΝΕ!
Στο τμήμα των Πολιτικών Μηχανικών μετά το φοιτητικό κίνημα ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, ο πρόεδρος του τμήματος κ. Τριανταφύλλου προχώρησε σε εκδικητικές διώξεις απέναντι σε 4 φοιτητητ(ρι)ες, εκ των οποίων οι 2 είναι μέλη της ΚΝΕ και οι 2 μέλη της ΑΝΑΚΙΝΗΣΗ- Attack, αξιοποιώντας τον απαράδεκτο νόμο Κεραμέως που στοχοποιεί την πολιτική και συνδικαλιστική δράση εντός των πανεπιστημίων (ν. 4957/2022). Αιτία ήταν η συμμετοχή των φοιτητών στην υλοποίηση των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης του φοιτητικού συλλόγου την περίοδο του κινήματος και καταλήψεων ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Η επιστράτευση συνδικαλιστικών διώξεων στρέφονται ενάντια στους φοιτητικούς συλλόγους και τις αποφάσεις τους, στην αγωνιστική και συλλογική δράση των φοιτητών. Εκφράζουν, δια μέσου του προέδρου, πρόθεση στοχοποίησης και δίωξης φοιτητών για τις πολιτικές-ιδεολογικές τους πεποιθήσεις, πράξη που μπορεί να βρει αναλογίες μόνο με την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας και τις υποχρεωτικές επιστρατεύσεις φοιτητών. Η εκδικητική δίωξη απέναντι στους τέσσερις φοιτητές των Πολιτικών Μηχανικών στρέφεται όμως και απέναντι στους δεκάδες χιλιάδες που αγωνιστήκαμε και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια στα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ που τσακίζουν περαιτέρω το Δημόσιο Δωρεάν Πανεπιστήμιο.
Εξ’αρχής θεωρήσαμε ότι ο αγώνας ενάντια στις πειθαρχικές διώξεις των 4 αγωνιστ(ρι)ών είναι αγώνας όλων των φοιτητ(ρι)ών και ευρύτερα της ακαδημαϊκής κοινότητας και μπορεί να είναι αποτελεσματικός μόνο μέσα από την συγκρότησης ενός ευρύτερου κινήματος αλληλεγγύης και μαχητικής ακύρωσης των πειθαρχικών διώξεων. Γι’ αυτό και επιδιώξαμε συμπόρευση με φοιτητικούς συλλόγους, φορείς και σωματεία της ακαδημαϊκής κοινότητας καθώς και με τις υπόλοιπες αγωνιστικές δυνάμεις. Σε αυτό το διάστημα ήταν πρωτοφανής η στάση της ΠΚΣ/ΚΝΕ αρνούμενη κάθε προσπάθεια αγωνιστικής κλιμάκωσης. Στην αρχή επιλέγοντας ξεκάθαρα την συνδιαλλαγή με τον πρόεδρο του τμήματος ή τον πρύτανη Χ. Μπούρα, με την συνδρομή στελεχών του Εργατικού Κέντρου, του ΚΚΕ και του Δημάρχου Πατρέων. Στην συνέχεια, μπλοκάροντας πλήθος κινηματικών και πολιτικών πρωτοβουλιών που πρότεινε το σχήμα μας και άλλες αγωνιστικές δυνάμεις. Έφτασαν στο σημείο να κατηγορούν τις δυνάμεις μας για προβοκάτσιες την ώρα που πραγματοποιούνταν κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων έξω από την πρυτανεία όταν ανακοινώθηκαν οι ποινές. Την προηγούμενη εβδομάδα δε, ενώ ορίστηκε εκ νέου κινητοποίηση στο γραφείο του προέδρου του τμήματος με πρωτοβουλία του σχήματος μας, η ΚΝΕ/ΠΚΣ αρνήθηκε οποιαδήποτε συζήτηση- σύνθεση πολιτικού περιεχομένου. Η εμφάνιση τους σε αυτή περιορίστηκε σε μια τυπική παρουσία, αποχωρώντας μάλιστα στα μισά αυτής (!), την ώρα που πλήθος φοιτητών διεκδικούσαν να αναιρεθεί η ποινή και να συμμετέχουν οι 4 φοιτητ(ρι)ες κανονικά στην εξεταστική τους.
Είναι να απορείς πώς άνθρωποι που διώκονται φεύγουν από μία κινητοποίηση που τους αφορά (;). Ή και όχι. Τα μέλη της ΚΝΕ ίσως γνώριζαν πως είχαν φροντίσει να λυθεί με άλλο τρόπο το ζήτημά τους, για αυτό και δεν έβρισκαν κάποιο νόημα πια στο να κινητοποιήθούν, ούτε καν να υπερασπίζονται τον εαυτό τους και την πολιτική- συνδικαλιστικής τους δράση. Η προσπάθεια όμως σύνδεσης όλων των κινητοποιήσεων με το αποτέλεσμα της δικαστικής προσφυγής είναι απαράδεκτη και χυδαία από την πλευρά των δυνάμεων της ΚΝΕ/ΠΚΣ.
Δεν φτάνει που χωρίς να ενημερώσουν τις δύο διωκόμενες μέλη της Attack, προχώρησαν σε αίτηση ακύρωσης της πειθαρχικής απόφασης του προέδρου στο Διοικητικό Εφετείο Πατρών. Ούτε το γεγονός πως δεν είχαν καν την τσίπα να ζητήσουν αναστολή της ποινής για όλους τους διωκόμενους (!). Ούτε το γεγονός πως είχε προηγηθεί αίτημα της ΠΚΣ στον ΔΣ του συλλόγου οικοτρόφων της εστίας (!) για να πάρουν 200 ευρώ από το ταμείο του συλλόγου ώστε να γίνει η δικαστική προσφυγή (πράγμα που έγινε). Η επιλογή αυτή της ΚΝΕ, είναι ξεκάθαρη απόδειξη πως δεν ήθελε και δεν μπορούσε να πάρει καμία πρωτοβουλία για να συγκροτήσει ένα ευρύτερο μαχητικό κίνημα απέναντι στα πειθαρχικά και τις διώξεις. Η επίμονη προσπάθεια να συνδεθεί η τεράστια αλληλεγγύη που εκφράστηκε και οι προηγούμενες κινητοποιήσεις με το δικαστικό αποτέλεσμα, δεν αποτελεί κορύφωση του αγώνα και της αλληλεγγύης, αλλά πράξη ιδιοτέλειας και άρνησης του συλλογικού αγώνα. Είναι προσπάθεια απόκρυψης των σημαντικών αδιεξόδων που έχει το σχέδιο της «1ης δύναμης» στους φοιτητές όλης της χώρας, στην πραγματική ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων, στην απάντηση και την αποτελεσματική αναμέτρηση με το σύνολο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.
Φρένο στα πειθαρχικά, την καταστολή και την ποινικοποίηση των αγώνων μας, μπορεί να βάλουν μόνο οι αγώνες μας. Μέσα από ζωντανούς και ανασυγκροτημένους φοιτητικούς συλλόγους και ένα φοιτητικό κίνημα που θα ανεβαίνει πιο ψηλά από τους «λελογισμένους» αγώνες που θέλει η ΠΚΣ. Εμείς καλούμε τα μέλη της ΠΚΣ και κάθε άλλη αγωνιστική δύναμη να προβληματιστούν για την παραπάνω κατάσταση. Θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις σε κάθε φοιτητικό σύλλογο για να ανέβει η πολιτική-συνδικαλιστική δράση, να βρει ανατρεπτικό και ενωτικό πεδίο έκφρασης η αγωνιστική διάθεση της σπουδάζουσας νεολαίας στις κρίσιμες μάχες που έχουμε μπροστά μας το επόμενο διάστημα.
