Η Αριστερά και ιδιαίτερα η ανανεωτική είχε πάντα μια σχέση δημιουργικής έντασης με τον χώρο και τους ανθρώπους του πολιτισμού, γράφει στο news24/7 ο Νίκος Μπίστης με αφορμή εκδήλωση για τον πολιτισμό που οργάνωσε την Πέμπτη 24/5 η Νέα Αριστερά. Αν και αρκετές από τις επισημάνσεις του είναι σωστές, δεν υπάρχει καμία αναφορά στην πολιτιστική έκρηξη των πρώτων δεκαετιών της Μεταπολίτευσης, π.χ. στις εκατοντάδες κινηματογραφικές λέσχες που είχαν ιδρυθεί σε όλη την Ελλάδα ή στα μαζικά φεστιβάλ των κομμουνιστικών νεολαιών, στους σημερινούς αγώνες στους οποίους πολλοί άνθρωποι της τέχνης δίνουν το παρών, τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά φεστιβάλ, τις συναυλίες αλληλεγγύης κλπ.
Πριν ακόμα βαφτιστεί «ανανεωτική» ή «δογματική», η Αριστερά έδωσε λαμπρά δείγματα γραφής ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες – ας μην ξεχνάμε τον Θίασο του Αγγελόπουλου που γυρίστηκε στα χρόνια της δικτατορίας. Σήμερα συναντάμε πάρα πολλά ελπιδοφόρα πολιτιστικά σκιρτήματα (στη μουσική, στο θέατρο, στον γραπτό λόγο) που ακόμα και αν δεν συγκροτούν ένα διακριτό πολιτιστικό ρεύμα θα μπορούσαν να αποτελέσουν έναν ισχυρό πόλο αντίστασης στη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα που μας περικυκλώνει. Και η Νέα Αριστερά, που τα στελέχη της ψήφισαν τα μνημόνια -τους νεκροθάφτες του πολιτισμού, της παιδείας, της ίδιας της ζωής- δεν είναι η πλέον αρμόδια να μιλά για μια πολιτιστική ανανέωση που θα αποτελέσει ανάχωμα στην άνοδο της Ακροδεξιάς στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
