Υψώθηκαν ψηλά οι κόκκινες σημαίες, που κρατούσαν τα παιδιά της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση. Ένα σύνθημα, που σε πολλούς πάλεψε με τον λυγμό, ακούστηκε: «Με τον Νίκο πάντα στην πρώτη τη γραμμή, ως την απελευθέρωση την κομμουνιστική». Και η πομπή των εκατοντάδων ανθρώπων τράβηξε τον δρόμο της το μεσημέρι του Σαββάτου 30 Μάρτη προς την τελευταία κατοικία του Νίκου Αδαμόπουλου στο Α’ Νεκροταφείο. Ακούστηκαν κι άλλα συνθήματα, καθώς κανείς δεν ήθελε να παραδεχθεί πως ο αγαπημένος μας σύντροφος θα λείπει από τις επόμενες πορείες. Κι όταν τραγουδήθηκε χαμηλόφωνα η Διεθνής ήταν σαν να συντονίζονται όλοι και όλες με τον αγώνα του Νίκου Αδαμόπουλου για τον κομμουνισμό της εποχής μας και την απελευθέρωση της εργατικής τάξης, της τάξης του.
Ήταν πάρα πολύς ο κόσμος που συγκεντρώθηκε το Σάββατο το μεσημέρι στο Α’ νεκροταφείο στην πολιτική κηδεία του Νίκου Αδαμόπουλου, δείχνοντας πόσο βαρύ ήταν το αποτύπωμά του στη ζωή και την ταξική πάλη. Συντρόφισσες και σύντροφοι από το ΝΑΡ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική Αριστερά. Συνάδελφοί του εργαζόμενοι από τον χώρο των ΟΤΑ. Παλιότεροι σύντροφοί του από την ΚΝΕ των δεκαετιών του ΄70 και του ΄80, της «ανταρσίας» στην υποταγή της ρεφορμιστικής Αριστεράς. Φίλοι και φίλες, συγγενείς και μέλη της οικογένειάς του. Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε η μαζική παρουσία νέων ανθρώπων, νέων αγωνιστριών και αγωνιστών της νΚΑ, που αναγνώριζαν στον Νίκο την αυθεντικότητα ενός πρωτοπόρου αγωνιστή της εργατικής τάξης, ενός μαχόμενου επαναστάτη και κομμουνιστή σε δύσκολες εποχές.
Τον αποχαιρετισμό από πλευράς ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση στον Νίκο Αδαμόπουλο εκφώνησε η Γιώτα Ιωαννίδου, ενώ από πλευράς νΚΑ ο Φοίβος Λιναρδάτος. Και οι δύο παρεμβάσεις έγιναν μέσα σε κλίμα έντονης συγκίνησης, με τη φωνή να σπάει αρκετές φορές, όπως έγινε και με τους επόμενους σύντομους επικήδειους: Του Λέανδρου Μπόλαρη από το ΣΕΚ, της Ελένης Βαφειάδου από το ΕΚΚΕ, του Ηλία Λοΐζου από την ΟΚΔΕ Σπάρτακος, του Σάββα Μιχαήλ από το ΕΕΚ, της Μαρίζας Κραψίτη από το ΚΚΕ(μ-λ), του Βαγγέλη Κιτσώνη από την ΟΚΔΕ, του Κώστα Γεωργόπουλου από την Κίνηση για την Ενότητα της Μαχόμενης Αριστεράς, του Κώστα Μάρκου από την Πρωτοβουλία για Μεταβατική Κομμουνιστική Οργάνωση, του Θάνου Ανδρίτσου από την Αναμέτρηση, του Γιώργου Καραδάκη από την Οργάνωση Δημόσιου Τομέα του ΝΑΡ Αττικής. Χαιρετισμό έστειλε και η ΔΕΑ, ενώ πολλά ήταν τα στεφάνια από πολιτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις, συλλογικότητες και συναγωνιστές/τριες.
Ακολούθησαν επικήδειοι από συνδικαλιστικές οργανώσεις και εργατικές συλλογικότητες: Από τον πρόεδρο του Σωματείου εργαζομένων δήμου Νέας Ιωνίας Νίκο Παπαδόπουλο, από τον Παντελή Βαϊνά εκ μέρους των Παρεμβάσεων στον δημόσιο τομέα, από τον Παναγιώτη Τσελεπή εκ μέρους των Αγωνιστικών Κινήσεων-Συσπειρώσεων στους ΟΤΑ, που θύμισαν κι ανέδειξαν πλευρές από τη συνεισφορά του Νίκου στον αγώνα των εργαζομένων και ειδικά στη συγκρότηση κι ανάπτυξη του ταξικού αντικαπιταλιστικού ρεύματος.
Συγκλονιστικός ήταν ο αποχαιρετισμός του γιου του Δημήτρη Αδαμόπουλου, που μίλησε για όσα του έμαθε ο πατέρας του και για τους ορίζοντες που άνοιγε, αλλά και για την πρόκληση των νέων να πάνε παραπέρα την υπόθεση. «Αθάνατος» ακούστηκε δυνατά από όλες τις πλευρές.
Το φέρετρο σκεπασμένο με τη σημαία του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση βγήκε από την αίθουσα για την τελευταία πορεία υπό τους ήχους του τραγουδιού «Πάντα γελαστοί» του Θάνου Μικρούτσικου και του Δημήτρη Μητροπάνου, που τόσο άρεσε στον Νίκο μας. Και υπογράμμιζε αυτό που τόσες φορές ακούστηκε στην τελετή και στα «πηγαδάκια» πως όχι μόνο δεν πρόκειται να τον ξεχάσουμε, αλλά θα ζει μέσα στους νέους αγώνες για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και όλου του λαού, για τη νίκη του επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος στον 21ο αιώνα.
Ήταν πάρα πολύς ο κόσμος που συγκεντρώθηκε το Σάββατο το μεσημέρι στο Α’ νεκροταφείο στην πολιτική κηδεία του Νίκου Αδαμόπουλου, δείχνοντας πόσο βαρύ ήταν το αποτύπωμά του στη ζωή και την ταξική πάλη pic.twitter.com/q8wVzHZSaT
— Πριν (@PRINgr) March 31, 2024
