Μάκης Γεωργιάδης
Στο όνομα του «τελευταίου μαζικού λαϊκού κινήματος», όπως θα έλεγε ο νεόκοπος αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός Αλέξης Κούγιας για το ποδόσφαιρο, μαίνεται ξανά ένας επιχειρηματικός πόλεμος.
Ασφαλώς οι διαιτητικές αποφάσεις στο πρόσφατο ντέρμπι μεταξύ Ολυμπιακού και ΑΕΚ, οι οποίες προκάλεσαν τη μήνη της ερυθρόλευκης ΠΑΕ, ήταν απλώς η αφορμή για έναν νέο γύρο αντιπαράθεσης, ο οποίος μοιάζει με πολιτικό πλέον μπρα ντε φερ μεταξύ των αντιμαχόμενων πόλων του ποδοσφαίρου. Οι καταγγελίες, οι μηνύσεις και οι προειδοποιήσεις της πλευράς Μαρινάκη προς το Μέγαρο Μαξίμου υπήρξαν όλη την εβδομάδα αρκετά σαφείς. Η αναφορά σε δικαστικά και πολιτικά πρωτίστως σκάνδαλα και η εμπλοκή του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος σε υποθέσεις όπως τα κλεμμένα εκατομμύρια της Energa και οι υποκλοπές, ασφαλώς και δεν μπορούν να συνδεθούν με ένα πέναλτι που δεν δόθηκε.
Η επιστράτευση κάθε μέσου και η απόδοση πολιτικής χροιάς σε μια πραγματική ή φανταστική διαιτητική «σφαγή» δίνει μια νέα ποιότητα στην οξεία επιχειρηματική αντιπαράθεση. Η πλευρά Μαρινάκη, με την παρέμβαση του δημάρχου Πειραιά και την επικείμενη πρόσκληση σε συνάντηση με τα πολιτικά κόμματα, τους βουλευτές και τους πολιτευτές της περιφέρειας, στέλνει σήμα στο Μαξίμου, ζητώντας να παρέμβει άμεσα στα θέματα της ονομαζόμενης «εγκληματικής οργάνωσης».
Παράλληλα βρίσκει ευήκοα ώτα τόσο στην αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία καταθέτει επερώτηση στους συναρμόδιους υπουργούς να απαντήσουν στις καταγγελίες της ΠΑΕ Ολυμπιακός, αλλά παίζει μπάλα και με τα υπόλοιπα κόμματα και κυρίως από την άκρα δεξιά. Ο αντίπαλος πόλος και κυρίως η πλευρά Μελισσανίδη φαίνεται να τηρεί στάση αναμονής και σίγουρα δοκιμάζει την εμβέλεια των δικών του χαρτιών στο παρασκήνιο. Σε μια συνεχόμενη διελκυστίνδα, καμία συμμαχία δεν είναι μόνιμη. Άλλωστε η έξωση του Βαγγέλη Μαρινάκη από την προεδρία της Super League πολύ πρόσφατα, δείχνει πως και οι άλλοι δύο ισχυροί πόλοι, Αλαφούζου και Σαββίδη, για την ώρα στοιχίζονται στον πόλο ο οποίος συν τοις άλλοις μοιάζει να ελέγχει το ποδοσφαιρικό και όχι μόνο, παρασκήνιο.
Οι μόνοι χαμένοι ούτως ή άλλως είναι πρωτίστως οι ίδιοι οι φίλαθλοι για το καλό των οποίων υποτίθεται ότι ερίζουν οι «μεγαλοκαρχαρίες» του ποδοσφαίρου. Ήδη σε πρώτον επίπεδο αυτό φαίνεται με τα κλειστά γήπεδα. Και η συνέχεια αναμένεται σίγουρα πολύ ενδιαφέρουσα…
