▸Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την αναγνώριση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών και δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+
Οι διακρίσεις, η περιθωριοποίηση και οι επιθέσεις σε βάρος των δικαιωμάτων και των ελευθεριών είναι η ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Ο διαχωρισμός με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό είναι γέννημα – κατασκεύασμα ενός συστήματος εκμετάλλευσης και καταπίεσης, όπως είναι ο καπιταλισμός και αυτή την καταπίεση την υλοποιούν καθημερινά οι πολιτικές των κυβερνήσεων, όπως αυτή της ΝΔ, που υπηρετούν αυτό το σύστημα.
Η νομοθετική πρωτοβουλία της ΝΔ για την αναγνώριση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών είναι μια παραχώρηση που αναγκάζεται να κάνει κάτω από την πίεση και τους αγώνες της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, αγώνες που έχουν κερδίσει την συμπαράσταση της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης, του φεμινιστικού κινήματος και της νεολαίας. Αλλά, είναι μία πρωτοβουλία “ξένη” με την ρατσιστική και σεξιστική πολιτική της.
Είναι μια υποκριτική πρωτοβουλία. Δήθεν νοιάζεται για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ την ώρα που πρωτοστατεί σε όλες τις επιθέσεις και στις διακρίσεις σε βάρος τους, από την «συμπερίληψη» στις τάξεις της και τελικά την εξώφθαλμη προσπάθεια συγκάλυψης του κάθε Λιγνάδη και του κάθε Μίχου και των δολοφόνων της/του Zackie/Ζακ. Είναι η κυβέρνηση του “πατρίς – θρησκεία – οικογένεια”. Γι’ αυτό, το νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνει το σύνολο των ίδιων των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ και είναι πάντα σε “διάλογο” με την Εκκλησία και με την ακροδεξιά μέσα και έξω από την ΝΔ. Αυτός ο “διάλογος” θα καθορίσει το πότε το πώς θα καταλήξει, ως προς το τελικό περιεχόμενό του.
Επιπλέον η «ανοχή» από την ηγεσία της ΝΔ της αντίθεσης στην νομοθετική ρύθμιση είναι αποτέλεσμα των «δυο κεφαλιών» που χαρακτηρίζουν σήμερα την ΝΔ, αλλά και το αστικό πολιτικό σύστημα γενικά. Από την μια ο «φιλελευθερισμός» που «επενδύει» στην αναγνώριση ορισμένων «ατομικών δικαιωμάτων», την ίδια ώρα που συντρίβει τις προυποθέσεις υλοποίησής τους, το αξιοποιεί για να αποπροσανατολίσει ιδεολογικά την εργατική τάξη και την νεολαία αλλά και για να τα αξιοποιήσει στο άνοιγμα νέων πεδίων αγοράς και κερδοφορίας. Από την άλλη η εθνικιστική, ομοφοβική, σεξιστική ακροδεξιά. Κοινός παρανομαστής τους η αμείλικτη υπεράσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου και των ΕΕ-ΝΑΤΟ, η πάλη ενάντια στον εχθρό-λαό.
Δεν περιμένουμε από την κυβέρνηση της ΝΔ ή από την ΕΕ να “εγγυηθεί” τα δικαιώματα μας. Για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ η απαίτηση για πλήρη δικαιώματα στη ζωή, στην εργασία, στις σπουδές, στο γάμο, στην τεκνοθεσία στα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα είναι προφανής. Τα ομόφυλα ζευγάρια έχουν αναφαίρετο δικαίωμα να ενώνονται με τον τρόπο που επιθυμούν όπως και να τεκνοθετούν με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις όπως και τα ετερόφυλα ζευγάρια.
Η σκοταδιστική πλειοδοσία της ακροδεξιάς και της εκκλησίας που θυμάται να μιλήσει μόνο για να κάνει τον δεξιό ψάλτη στη ΝΔ με ρατσιστικά, σεξιστικά, αντιδραστικά και μισαλλόδοξα κηρύγματα, δείχνει ότι είναι ένας επικίνδυνος εχθρός των δικαιωμάτων και ελευθεριών όλων μας σε αυτήν την κοινωνία. Η στάση της εκκλησίας αναδεικνύει, για άλλη μία φορά, το αίτημα για τον πλήρη διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας.
Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, με την τακτική τους να δίνουν “λευκή επιταγή” στη ΝΔ στο υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο, την διευκολύνουν να ξεπεράσει τον σκόπελο των εσωτερικών της συγκρούσεων.
Το ΚΚΕ απορρίπτει το γάμο και την τεκνοθεσία των ομόφυλων ζευγαριών. Δείχνει πως δεν είναι σε θέση να υποστηρίξει από θέσεις κοινωνικής απελευθέρωσης σε ένα επείγον και ώριμο αίτημα, αδυνατεί να διαχωριστεί και δεν συγκρούεται με ομοφοβικές και αντιεπιστημονικές αντιλήψεις εχθρικές σε κάθε διαφορετικότητα στην “παραδοσιακή οικογένεια”. Οι δηλώσεις περί “πατρότητας – μητρότητας”, αγνοούν τον ιστορικό και κοινωνικό χαρακτήρα των οικογενειακών σχέσεων, έρχονται σε αντιπαράθεση με τον μαρξισμό και τις μεγάλες κατακτήσεις της ρώσικης επανάστασης στα ζητήματα αυτά.
Η προσπάθεια σύνδεσης στον δημόσιο διάλογο των δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγαριών, με την παρένθετη κύηση είναι αποπροσανατολιστική.
Η παρένθετη κύηση, από μια στάση και πρακτική αλληλεγγύης και βοήθειας, έχει μετατραπεί, στο πλαίσιο του ήδη ψηφισμένου νόμου, αλλά και της εμπορευματοποίησης των πάντων και των νέων φαινομένων φτώχειας, σε βιομηχανία «ενοικίασης» σωμάτων φτωχών γυναικών, ντόπιων και κυρίως μεταναστριών, από πλούσιες οικογένειες. Οι ελληνικές κυβερνήσεις, μέσω του προχωρημένου σε διεθνές επίπεδο νεοφιλελεύθερου νομοθετικού πλαισίου για την παρένθετη κύηση, επιδίωξαν συνειδητά να δημιουργήσουν ρεύμα «αναπαραγωγικού τουρισμού» προς την Ελλάδα για την ενίσχυση του σχετικού επιχειρηματικού κέρδους.
Ο τρόπος που αντιμετωπίζει ο καπιταλισμός τη παρένθετη κύηση είναι μια ακόμη απόδειξη της εμπορευματοποίησης των πάντων και διαμόρφωσης νέων πεδίων ταξικής εκμετάλλευσης. Το σύστημα επιδιώκει να φτιάξει μια νέα “αγορά”, αυτή του ανθρώπινου σώματος και ιδιαίτερα του γυναικείου σώματος.Γι’ αυτό και η παρένθετη κύηση πρέπει να επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, με πλήρη και δωρεάν υποστήριξη από τις δομές υγείας και όχι με οικονομικά ανταλλάγματα φανερά ή κρυφά. Η παρένθετη κύηση μόνο σε μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας, απαλλαγμένης από το καπιταλιστικό κέρδος, μπορεί να έχει ουσιαστική εφαρμογή. Σε κάθε περίπτωση, τα δήθεν «ηθικά προσκόμματα» της κυβέρνησης για την μη επέκταση της παρένθετης κύησης στα ομόφυλα ζευγάρια ανδρών, με τις ίδιες προυποθέσεις με τα άλλα, είναι παραχώρηση στις ομοφοβικές πιέσεις και υποκριτική από τη στιγμή που η παρένθετη κύηση είναι νόμιμη ήδη από το 2002.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν περιμένει που θα καταλήξει το νομοσχέδιο για το γάμο και την τεκνοθεσία των ομόφυλων ζευγαριών. Είμαστε στη πρώτη γραμμή ενάντια στην καταπίεση των ΛΟΑΤΚΙ+ και υπερασπίζουμε όλα τα αιτήματα του αγώνα τους.
Δεν περιμένουμε από την κυβέρνηση της ΝΔ ή από την ΕΕ να “εγγυηθεί” τα δικαιώματα μας. Ξέρουμε ότι «επενδύουν» στην αναγνώριση ορισμένων «ατομικών δικαιωμάτων», για να αποπροσανατολίσουν ιδεολογικά την εργατική τάξη και την νεολαία αλλά και για να τα αξιοποιήσουν στο άνοιγμα νέων πεδίων αγοράς και κερδοφορίας.
Ο μόνος δρόμος είναι η κλιμάκωση του αγώνα σε όλα τα μέτωπα για πλήρη δικαιώματα χωρίς συμβιβασμούς. Ο αγώνας ενάντια στο σεξισμό και τις διακρίσεις πρέπει να είναι πρωτίστως αγώνας όλου του εργατικού και νεολαϊστικού κινήματος. Ο αγώνας ενάντια στην ακρίβεια, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την ανεργία, τον ρατσισμό, τη διάλυσης της δημόσιας και δωρεάν υγείας και παιδείας είναι η απάντηση στην “προστασία” της οικογένειας είτε ετερόφυλης είτε ομόφυλης είτε ντόπιας είτε μεταναστών.
Παλεύουμε για την κατάργηση –σε κάθε διάσταση, πολιτική, οικονομική, εργασιακή, αλλά και στο επίπεδο των καθημερινών πρακτικών– κάθε διάκρισης ή ανισότητας που σχετίζεται με το φύλο ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Η πάλη για μια κοινωνία χωρίς σεξισμό, χωρίς διακρίσεις, μια κοινωνία απελευθέρωσης είναι μονόδρομος για να εξασφαλίσουμε τα δικαιώματα μας. Μόνο η αντικαπιταλιστική επαναστατική πάλη μπορεί να φέρει στο προσκήνιο μία τέτοια κοινωνία.
