Ιδιωτικά ΑΕΙ: Συσχετισμοί και κίνημα

Το 2006 ξεκίνησε διαδικασία αναθεώρησης του συντάγματος με ειδικό στόχο την αναθεώρηση-κατάργηση του άρθρου 16. Τον Μάρτη του 2004, η ΝΔ του Κ. Καραμανλή είχε κερδίσει τις εκλογές με 45,36% (165 βουλευτές), το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου είχε πάρει 40,55% (117 έδρες), ενώ το ΚΚΕ 5,9% και ο ΣΥΡΙΖΑ 3,26%. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ συμφωνούσαν στην αναθεώρηση του άρθρου 16. Η υπεροπλία, τόσο εκλογικά όσο και στη βουλή, τεράστια. Όταν το φοιτητικό κίνημα ξεκίνησε την πάλη ενάντια στα ιδιωτικά ΑΕΙ και την αναθεώρηση του άρθρου 16 (αργότερα προστέθηκε και ο αντιδραστικός νόμος- πλαίσιο), ένας αγώνας που ονομάστηκε και «κίνημα των τεσσάρων εποχών», καθώς κράτησε έναν ολόκληρο χρόνο, ήταν πολλοί εκείνοι που το θεωρούσαν από χέρι χαμένο λόγω «αρνητικών συσχετισμών». Αλλά οι συσχετισμοί είναι για να ανατρέπονται μέσα στη ζωή… 

Η κυβέρνηση κι ευρύτερα το σύστημα έχει βγάλει διδάγματα από εκείνη τη μάχη. Δεν ξεκινά κατά μέτωπο πλήγμα στο «16» αλλά επιχειρεί παράκαμψη και υπόσκαψή του μέσω του άρθρου 28 και του νομικού πλαισίου της ΕΕ, που αποδεικνύει ακόμα μια φορά τον αντιδραστικό και αντιλαϊκό της ρόλο. Ταυτόχρονα, όμως, γνωρίζει πως το «ιδιωτικό» δεν είναι πλέον τόσο λαμπερό όσο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες και την τότε (σαθρή) ανάπτυξη του ελληνικού καπιταλισμού. 

Ιδιωτικό σημαίνει πανάκριβα τιμολόγια στο ρεύμα. Ασυδοσία στην αγορά και τρελές τιμές στα τρόφιμα και στη στέγαση. Πανάκριβη υγεία και αδυναμία κάλυψης των υγειονομικών αναγκών, ενώ το δημόσιο ΕΣΥ –παρά τα μεγάλα του προβλήματα– σώζει ζωές. Ιδιωτικό σημαίνει υψηλότατα δίδακτρα και ασήκωτα έξοδα για φροντιστήρια. Ιδιωτικό σημαίνει κατάληψη παραλιών, ελεύθερων χώρων, βουνών. Η κυβέρνηση δεν είναι τόσο ισχυρή όσο θέλει να φαίνεται κι όσο φροντίζει η αστική «αντιπολίτευση».