H διάσπαση «άργησε μια μέρα» στον ΣΥΡΙΖΑ, με τη συνολική εικόνα στην Κουμουνδούρου να παραμένει διαλυτική παρά την απόσυρση της εμπρηστικής πρότασης για δημοψήφισμα από τον Στέφανο Κασσελάκη και την αποχώρηση των τεσσάρων στελεχών (Φίλης, Σκουρλέτης, Βίτσας, Τζουμάκας), των οποίων είχε ζητήσει τη διαγραφή. Το ερώτημα είναι γιατί επέλεξε ο Στέφανος Κασσελάκης να οδηγήσει την κατάσταση στα άκρα με το σύνολο σχεδόν της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, εφόσον οι «4» θα αποχωρούσαν έτσι κι αλλιώς.
Την Κυριακή ανακοινώθηκε η οριστική αποχώρηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου και της τάσης της «Ομπρέλας» από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ανακοίνωση συνοδευόταν από κείμενο που εξηγούσε τους λόγους και έφερε τις υπογραφές 45 μελών της Κ.Ε. Η ανακοίνωση σημειώνει, μεταξύ άλλων, πως «η πρακτική διωγμού ιστορικών στελεχών του χώρου μας, στην ουσία σημαίνει διωγμό και διαγραφή της ίδιας της αριστεράς από τον νέο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, που φοβόμαστε ότι ουδεμία σχέση έχει πλέον με τον ΣΥΡΙΖΑ, έτσι όπως τον ζήσαμε». Τα μέλη της τάσης προσθέτουν ότι «παραμένουν στις επάλξεις και στην υπόθεση της ανανεωτικής-ριζοσπαστικής Αριστεράς». Ο Στ. Κασσελάκης, θέλοντας να προλάβει την ανεξαρτητοποίηση των βουλευτών Πέτης Πέρκα και Ευκλείδη Τσακαλώτου έδωσε εντολή να τεθούν εκτός ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ.
Νέα διάσπαση προ των πυλών;
Η αποχώρηση του συνόλου της εσωκομματικής αντιπολίτευσης από τις διαδικασίες της Κεντρικής Επιτροπής του Σαββάτου, οι αποδοκιμασίες και «η απειλή λιντσαρίσματος», που ανέφερε ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, συνθέτουν ένα εκρηκτικό κλίμα για την επόμενη μέρα. Ο Στέφανος Κασσελάκης κατάφερε να στρέψει εναντίον του ακόμα και στελέχη που είχαν ταχθεί στο πλευρό του, όπως την Όλγα Γεροβασίλη η οποία με άλλους πέντε «προεδρικούς» (Φλαμπουράρης, Ζαχαριάδης, Θεοχαρόπουλος, Ξενογιαννακοπούλου και Ραγκούσης) κατέθεσαν τροπολογία κατά του δημοψηφίσματος στην οποία καυτηριάζουν τις «εμπρηστικές δηλώσεις θεσμικών στελεχών».
Μπορεί να σταθεί ο Στέφανος Κασσελάκης;
Η ανακοίνωση της ομάδας «6+6» της Αχτσιόγλου σκιαγραφεί μια πολύ δύσκολη επόμενη μέρα στον ΣΥΡΙΖΑ, με το ενδεχόμενο αλυσιδωτών εξελίξεων να είναι ανοιχτό.
Μέσα σε ένα κλίμα διάλυσης, μοιάζει μάλλον σαθρός ο ισχυρισμός ότι η αποχώρηση της «αριστερόστροφης» Ομπρέλας μπορεί να λειτουργήσει προωθητικά και να επιτρέψει στον Στέφανο Κασσελάκη να διαμορφώσει ένα «σύγχρονο κεντροαριστερό φιλελεύθερο» μόρφωμα.
Η εσωκομματική αναταραχή, η ίδια η εκλογή Κασσελάκη άλλωστε δεν είναι παρά συμπτώματα μιας αθεράπευτης κρίσης ταυτότητας και στρατηγικής και μακρόχρονης δεξιόστροφης πορείας φθοράς. Ποια πολιτική αξιοπιστία μπορεί να έχουν στελέχη που «βγαίνουν από τα ρούχα τους» τώρα για μια τραγελαφική πρόταση εσωκομματικού δημοψηφίσματος, που κανέναν δεν αφορά, αλλά δεν βρήκαν μια κουβέντα να πουν για την πραξικοπηματική μετατροπή του περήφανου «ΟΧΙ» του 61,3% του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα του 2015 σε «ΝΑΙ»; Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι ειδικά με την επικράτηση του δόγματος ΤΙΝΑ (There’s no Alternative) o ΣΥΡΙΖΑ από «κυβερνώσα Αριστερά» έφτασε να θέλει να γίνει κυβερνώσα δύναμη του «προοδευτικού χώρου» μέχρι τις παρυφές της κεντροδεξιάς. Το μεγάλο μειονέκτημα είναι η πλήρης αδυναμία του να διατυπώσει μια πειστική εναλλακτική πρόταση που να εκφράζει τη λαϊκή πλειοψηφία απέναντι στη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη και συνολικά στην κυρίαρχη πολιτική.
Δ. Τζ.
