Γεράσιμος Λιβιτσάνος
Στο καθεστώς ενός άτυπου «μορατόριουμ» θα προσπαθήσει να διατηρηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος στις 11 Νοεμβρίου. Δίχως αυτό να σημαίνει, όμως, πως έως τότε θα σταματήσουν οι υπόγειες διεργασίες μήπως και αρθούν τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουν όλες οι πλευρές.
Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, το διάστημα αυτό, θα πασχίσει να «υπάρξει» πολιτικά μέσω ενός καταιγισμού δημόσιων εμφανίσεων του Στέφανου Κασσελάκη. Με πρωτοβουλίες όμως που στερούνται κάποιου πολιτικού σχεδίου ή περιεχομένου. Όπως, για παράδειγμα, οι συναντήσεις με τον Κ. Μητσοτάκη και τον Ν. Ανδρουλάκη ή η συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, στις επικοινωνιακές ή εθιμοτυπικές κινήσεις του, για την ώρα «παπαγαλίζει» τις διαμορφωμένες επί ηγεσίας Τσίπρα πολιτικές θέσεις του κόμματος, με ένα «συμπλήρωμα» προσωπικού στυλ. Σε μία προσπάθεια να «κινηθεί καταστατικά» με το βλέμμα στην οικοδόμηση «συμμαχιών» στο εσωτερικό του κόμματος. Αυτό, βέβαια, δεν «διαγράφει» το πολιτικό στίγμα διαπιστευτηρίων στο κεφάλαιο, που με σαφήνεια έχει δώσει ο Στέφανος Κασσελάκης με την ομιλία του στον ΣΕΒ ή με τις πολιτικές θέσεις της πολιτικής του πλατφόρμας. Στην παρούσα φάση, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ διαπιστώνει τη συνεχή μείωση της πολιτικής της επιρροής, γεγονός που αντικειμενικά έρχεται σε αντίθεση με τις εξαγγελίες της περί πορείας που θα οδηγήσει στη διακυβέρνηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ εντοπίζεται να έχει ποσοστά της τάξης του 12%, με την εκτίμηση ψήφου να κινείται στα πέριξ του 15% και με έντονη την αίσθηση ότι αυτή θα είναι μειούμενη.
Στον αντίποδα, η λεγόμενη «εσωκομματική αντιπολίτευση» εμφανίζεται μάλλον διστακτική ως προς την τακτική που θα ακολουθήσει. Ένα τμήμα της, κυρίως προερχόμενο από την Ομπρέλα, συζητά τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα κι ένα άλλο –που στήριξε την Έ. Αχτσιόγλου– να «ποντάρει» περισσότερο σε τυχόν εσωκομματικές εξελίξεις, είτε αυτές αφορούν το συνέδριο, είτε τις συνθήκες που θα δημιουργηθούν μετά τις ευρωεκλογές.
Η θολή συστημική φυσιογνωμία εντείνει τις φυγόκεντρες τάσεις και τη μείωση της πολιτικής επιρροής
Αυτά, ενώ παραμένει σε πλήρη εκκρεμότητα το θέμα των τεσσάρων διαγραφών που έχει εισηγηθεί ο Στέφανος Κασσελάκης στην Επιτροπή Δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ. Επ’ αυτών θα γνωμοδοτήσει η Κεντρική Επιτροπή της 11ης Νοεμβρίου και θα αποφασίσει με αυξημένη πλειοψηφία 2/3 η 15μελής Επιτροπή Δεοντολογίας του κόμματος, η οποία, σύμφωνα με το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ, εκλέγεται απευθείας και λογοδοτεί μόνον στο συνέδριο του κόμματος. Το συνέδριο έχει προγραμματιστεί για το τέλος Φεβρουαρίου του 2024. Η επίτευξη πλειοψηφίας υπέρ των διαγραφών, είτε στην Κ.Ε. είτε στην Επιτροπή Δεοντολογίας, φαίνεται πολύ δύσκολη. Όμως ο Στέφανος Κασσελάκης και ο «σκληρός» ηγετικός πυρήνας δεν φαίνεται να υποχωρούν ως προς ανάκλησή τους. Έτσι δημιουργούνται συνθήκες οργανωτικής ρήξης. Αφού στην περίπτωση που «δεν περάσουν» οι διαγραφές, η ηγεσία δεν θα μπορεί να σταθεί, σε περίπτωση πάλι που «περάσουν», θεωρείται δεδομένη η διάσπαση και μάλιστα με άγνωστη έκταση.
Όσον αφορά τον ρόλο του Αλέξη Τσίπρα, φαίνεται πως για την ώρα κινείται στη λογική της ουδετερότητας. Θέση που εκφράζεται με έμμεσους τρόπους, όπως η αρθρογραφία συνεργατών του. Εκεί επιρρίπτονται ευθύνες σε όλες τις πλευρές για ακραίες και πολωτικές λογικές. Η στάση αυτή «ομολογεί» ότι το θέμα της ανάδειξης νέας ηγεσίας στην αξιωματική αντιπολίτευση ουσιαστικά δεν έχει λήξει. Αντιθέτως, θα είναι κεντρικό επίδικο για σημαντικό διάστημα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (4.11.23)
