Την απαγόρευση όλων των «δημόσιων συναθροίσεων» αλλά και τις «αντισυναθροίσεις» που σχετίζονται «με τη συμπλήρωση 10 χρόνων από τον θανάσιμο τραυματισμό δύο μελών της Χρυσής Αυγής 10ετή επέτειο της» απαγορεύει η ΓΑΔΑ σε σχετική της ανακοίνωση.
Η άμεση συσχέτιση μεταξύ του πανευρωπαικού καλέσματος νεοφασιστικών – νεοναζιστικών ομάδων, με τις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις συλλογικών φορέων που επιδιώκουν να μην «χαρίσουν» την ιστορική γειτονιά του Νέου Ηρακλείου στους φασίστες, παίρνει σάρκα και οστά στη σαθρή επιχειρηματολογία που χρησιμοποιείται στην ίδια ανακοίνωση.
«Από τη διεξαγωγή τους (των συναθροίσεων), με δεδομένη την πόλωση μεταξύ των δύο χώρων (εθνικιστικού και αναρχικού/αντιεξουσιαστικού) α) επαπειλείται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια λόγω πιθανής διάπραξης σοβαρών εγκλημάτων, ιδίως κατά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της ιδιοκτησίας, β) απειλείται σοβαρά η διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής τόσο στην περιοχή των συναθροίσεων όσο και στην υπόλοιπη περιοχή του Νομού Αττικής, όπου πιθανολογείται η ταυτόχρονη παρουσία τους ή και η πραγματοποίηση ανάλογων συναθροίσεων».
Το κράτος και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποφεύγει (σκοπίμως) να καταδικάσει την προσπάθεια πανευρωπαϊκής φασιστοσύναξης και αρκείται στο να προσπαθεί να αποφύγει ένα παρόμοιο «φιάσκο» σαν αυτό της «περατζάδας» των νεοναζί χούλιγκαν της Ντιναμό. Ταυτόχρονα, όμως, το πλέον εξοργιστικό είναι ότι προσπαθεί να εξισώσει δύο καθόλα αντιπαραθετικές συγκεντρώσεις, εμμένοντας στην ανιστόρητη και απολίτικη «Θεωρία των δύο Άκρων».
Αλήθεια, εμείς διερωτόμαστε, ο κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια προέρχεται επειδή έχουν καλεστεί οι αντι-συγκεντρώσεις; Δηλαδή, αν οι φασίστες ήταν οι μόνοι που καλούσαν σε συγκέντρωση δεν θα υπήρχε αντίστοιχος κίνδυνος; Ακόμα, τόσο καιρό που είναι γνωστό πως ευρωπαίοι νεοναζί έχουν προγραμματίσει να βρεθούν στην Ελλάδα γιατί η ΓΑΔΑ και το αρμόδιο Υπουργείο δεν άρθρωσαν κουβέντα σχετικά;
Οι προσπάθειες κράτους και κυβέρνησης να υφάνουν περαιτέρω τον «ιστό» της «Θεωρίας των δύο Άκρων» πρέπει να πέσει στο κενό. Το αντιφασιστικό κίνημα μπορεί και πρέπει ως θετική παρακαταθήκη ότι οι απαιτήσεις από δεκάδες σωματεία και συλλογικότητες έσπρωξαν τον Δήμο Ηρακλείου και την κυβέρνηση να απαγορεύσει τη συγκέντρωση των φασιστών. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο πως ο κόσμος του αγώνα ετοιμαζόταν να δώσει μία εμφατική απάντηση στους νεοναζί. Την ίδια ώρα, όμως, πρέπει να είναι σαφές πως η αντιπαράθεση με τον φασισμό περνάει μέσα από την αντιπαράθεση με το κράτος και τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του, που εντέχνως πάντα καταλήγουν να στοχοποιούν το κίνημα.
Ο φασισμός τσακίζεται στο δρόμο!
