Εβρος, Αττική (Φυλή και Ασπρόπυργος), Ροδόπη, Βοιωτία, Καβάλα, Εύβοια πήραν τη σκυτάλη από τις προηγούμενες καταστρεπτικές πυρκαγιές σε Μέγαρα, Ρόδο και Κορινθία, με πολλαπλά μέτωπα να κατακαίνε δάση, προστατευόμενες δασικές περιοχές, αγροτικές καλλιέργειες, σπίτια και περιουσίες αλλά δυστυχώς και ανθρώπους.
Στις φλόγες έχει παραδοθεί και πάλι η Δυτική Αττική ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι εκκενώνεται ένας ολόκληρος δήμος, όπως τα Ανω Λιόσια,.
Εικόνα αυτή τη στιγμή από τα γηπεδάκια στον οικισμό Γεννηματά στα άνω Λιόσια. #Παρνηθα #φωτια #μητσοτακη_παραιτησου pic.twitter.com/y2qe0PxfGW
— Roukos_14 (@14Roukos) August 22, 2023
Το πιο απειλητικό είναι ότι το μέτωπο της φωτιάς ανεβαίνει πλέον προς την Πάρνηθα απειλώντας να κατακάψει ό,τι είχε απομείνει από τον πύρινο εφιάλτη του 2007 που έκανε στάχτη τον εθνικό δρυμό και τελευταίο πράσινο πνεύμονα της Αττικής.
Στην καταστρεπτική φωτιά της Αλεξανδρούπολης, το “επιτελικό κράτος” αναγκάστηκε να εκκενώσει το νοσοκομείο της πόλης στοιβάζοντας ασθενείς που θα έπρεπε να είναι σε ΜΕΘ κάτω από αντίσκηνα, και ασθενείς στο σιδερένιο κατάστρωμα πλοίου… εικόνες τριτοκοσμικές.
Κορύφωση της αδιάλειπτης τραγωδίας που βιώνει η χώρα συνέπεια της εγκληματικής κυβερνητικής πολιτικής γύρω από την δασοπυρόσβεση και την προστασία των δασών, είναι οι τουλάχιστον 26 νεκροί μετανάστες που εγκλωβίστηκαν όπως όλα δείχνουν, στην πύρινη λαίλαπα που κατακαίει το δάσος της Δαδιάς στην Έβρο, αλλά και ένας νεκρός κτηνοτρόφος στη Βοιωτία που προσπαθούσε να σώσει τα ζώα του.
Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι εγκληματικές για τα όσα τραγικά βιώνουμε εδώ και μέρες και ειδικά στην περίπτωση των πυρκαγιών στον Εβρο που μαίνονται για τέταρτη μέρα. Είναι αναπόφευκτο πολλοί μετανάστες και πρόσφυγες να αναγκάζονται να κρύβονται ή να διαβιούν σε πρωτόγονες συνθήκες στην ύπαιθρο για να αποφύγουν τη σύλληψη ή τον εγκλεισμό τους σε «Αμυγδαλέζες» και παρόμοιου τύπου στρατόπεδα συγκέντρωσης μέχρι να απελαθούν, όπως επιτάσσει η αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης. Για αυτές τις ανθρώπινες ζωές δεν υπάρχει καμιά «μέριμνα προστασίας» από το κράτος, δεν ηχεί κανένα «μήνυμα 112», δεν υπάρχει ένα μπουκαλάκι νερό ή οποιαδήποτε άλλη μέριμνα διάσωσής τους. Μετρώνται απλώς ως «παράπλευρες απώλειες» στον ιδιότυπο πόλεμο συμφερόντων που κρύβεται πίσω από τα πολλαπλά πύρινα μέτωπα σε όλη τη χώρα και την ανυπαρξία έμψυχου και άψυχου δυναμικού από μέρους της κυβέρνησης για να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά.
