Κάθε φορά που συμβαίνει ένα καταστροφικό γεγονός, που συνδέεται με τις καιρικές συνθήκες, οι κυβερνώντες θυμούνται την κλιματική αλλαγή και κρύβουν τις ευθύνες τους πίσω από το μακρύ κύμα της εξελισσόμενης υπερθέρμανσης του πλανήτη και των μεγάλων συνεπειών της. Κι όμως είναι πολλαπλά εκτεθειμένοι.
Πρώτο, η κλιματική κρίση δεν είναι αποτέλεσμα γενικά του ανθρώπου, αλλά του καπιταλισμού. Ο βρετανός τραπεζίτης Νίκολας Στερν, επικεφαλής της κυβερνητικής επιτροπής που συνέταξε μια αναλυτική μελέτη για τα οικονομικά του κλίματος, είχε πει το 2006 πως «η κλιματική αλλαγή είναι η μεγαλύτερη αποτυχία της ελεύθερης αγοράς» (ήταν πολύ συστημικός για να μιλήσει για καπιταλισμό).
Δεύτερο, ακόμα και τώρα που ο πλανήτης φλέγεται, αστικά κράτη και εταιρείες ενδιαφέρονται μόνο για την κερδοφορία και την επικράτησή τους στον ανταγωνισμό. Νέες επενδύσεις στα ορυκτά καύσιμα, παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο ενεργοβόρο για να πουληθούν τα προϊόντα και να έρθει η ανάπτυξη-λαίλαπα. Η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και οι προηγούμενες, προωθεί τις εξορύξεις σε στεριά και θάλασσα, με τίμημα και τους τεράστιους εξοπλισμούς για τις ΑΟΖ.
Τρίτο, η «πράσινη ανάπτυξη», με προώθηση των ΑΠΕ και νέων προϊόντων (π.χ. ηλεκτρικά αυτοκίνητα), όχι μόνο είναι αμφίβολης συνολικής εξοικονόμησης αλλά αναπτύσσεται μόνο με το κριτήριο της αρπαχτής και της τρελής κερδοφορίας των εταιρειών με όρους λεηλασίας περιβάλλοντος και εργαζομένων, που πληρώνουν ακριβά την «πράσινη μετάβαση».
Τέλος, αν πραγματικά τους είχε πιάσει ο πόνος για το κλίμα, δεν θα έκαναν τσιμεντούπολη πλουσίων το Ελληνικό, ούτε θα διέλυαν τη δασική υπηρεσία, ούτε θα έδιναν ελευθέρας σε κάθε επένδυση σε βάρος του περιβάλλοντος
Άρα, κύριε Μητσοτάκη και λοιποί, η κλιματική αλλαγή είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στα χέρια σας…
