▸ Η ΕΕ των «27», η κυβέρνηση της ΝΔ και η «αντιπολίτευση» ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και Ελληνικής Λύσης
Αυτουργοί στο ίδιο και επαναλαμβανόμενο έγκλημα σε βάρος των προσφύγων και μεταναστών είναι η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, μαζί με ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους θεσμούς της — έστω κι αν τώρα υποκρίνονται πως θρηνούν για τις χαμένες ζωές, χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα. Άλλωστε, παρά τις ασυμφωνίες μεταξύ των εταίρων που δεν επιτρέπουν χάραξη μιας ενιαίας, σε όλες τις λεπτομέρειες, πολιτικής για το προσφυγικό-μεταναστευτικό, είναι ξεκάθαρο πως οι «27» συμφωνούν στο πιο βασικό: Η Ευρώπη πρέπει να θωρακιστεί απέναντι στα κύματα των προσφύγων, είτε χτίζοντας τείχη είτε δημιουργώντας και χρηματοδοτώντας στρατόπεδα συγκέντρωσης στις χώρες προέλευσης και τους ενδιάμεσους σταθμούς.
Πρόκειται, άλλωστε, για μια κατεύθυνση η οποία επιβεβαιώθηκε πλήρως με τη συμφωνία στην οποία κατέληξαν την προηγούμενη εβδομάδα και βαίνει προς επικύρωση στη σύνοδο κορυφής που θα γίνει στα τέλη Ιουνίου. Η δε Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ως άλλη… Μαρία Αντουανέτα, έδωσε σήμα συνέχισης και ενίσχυσης της αντιμεταναστευτικής πολιτικής. Αυτό σημαίνει η συνεργασία του μπλοκ με τρίτες χώρες: Τη μετατροπή της Λιβύης, της Τουρκίας, του Μαρόκου και άλλων χωρών σε μεγάλες φυλακές, που θα κρατούν τους ανθρώπους ακόμα και σε συνθήκες σκλαβοπάζαρου (όπως στη Λιβύη), αρκεί να μην «λερώσουν» τα ευρωπαϊκά εδάφη.
Ειδικά η Ελλάδα συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο σκληρούς της ΕΕ στο συγκεκριμένο θέμα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μητσοτάκης έχει επανειλημμένως υπογράψει τις επιστολές που ζητούν από την Κομισιόν να υιοθετήσει τα πιο αυστηρά μέτρα — μαζί με την Αυστρία, τη Μάλτα και άλλα κράτη-μέλη. Ούτε αποτελεί σύμπτωση ότι τον περασμένο μήνα είδε το φως της δημοσιότητας νέο ντοκουμέντο (των New York Times) από βίαιη επαναπροώθηση ομάδας προσφύγων από τις ελληνικές αρχές.
Είναι γεγονός, βεβαίως, ότι η τηλεμαχία των πολιτικών αρχηγών που ήταν προγραμματισμένη για την Πέμπτη τελικώς αναβλήθηκε σε ένδειξη σεβασμού για τα θύματα και γιατί υπήρχε εθνικό πένθος, όπως μας είπαν. Ίσως, όμως, ο πραγματικός λόγος ήταν άλλος: Να μην βρεθούν Μητσοτάκης, Τσίπρας, Ανδρουλάκης και Βελόπουλος σε άβολη θέση, δεχόμενοι κάποια ερώτηση που πιθανώς δεν θα είχε… ελεγχθεί εκ των προτέρων. Να μην καταστήσουν ορατή τη λεπτή κόκκινη γραμμή που τους συνδέει: τη γραμμή αίματος των ανθρώπων που άφησαν την τελευταία τους πνοή στις πύλες του τρίτου πλουσιότερου καπιταλιστικού μπλοκ παγκοσμίως, προσπαθώντας να σωθούν από τους πολέμους, τη φτώχεια και την κλιματική κρίση — φαινόμενα για τα οποία αυτό ακριβώς το μπλοκ είναι συνυπεύθυνο.
Να μην αναγκαστούν να υπερασπιστούν, άλλοι με λύπη, άλλοι με κυνικό ρεαλισμό, άλλοι με πάθος, το «δόγμα» που είχε διατυπώσει στο παρελθόν ο νυν υπουργός Υγείας και εκπρόσωπος της «σοβαρής ακροδεξιάς» Θάνος Πλεύρης, που έχει μετατραπεί σε επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους και της ΕΕ: «Η φύλαξη των συνόρων δεν μπορεί να υφίσταται, αν δεν υπάρχουν απώλειες και για να γίνω κατανοητός, αν δεν υπάρχουν νεκροί». Να μην δείξουν, επίσης, δημοσίως πόσο περήφανοι αισθάνονται που έχουν ως πρόεδρο της δημοκρατίας την Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, η οποία δήλωσε ανερυθρίαστα από την Καλαμάτα –εκεί που κάποιοι «τόλμησαν» να την αποδοκιμάσουν– ότι «ο φράχτης είναι η προστασία
των συνόρων της πατρίδας μου».
Γιώργος Μουρμούρης
Ομοφωνία κυβερνήσεων για την Ευρώπη-φρούριο. Στις τάξεις των πιο σκληρών συγκαταλέγεται η Ελλάδα
Την ίδια στιγμή, οι ρατσιστικές δηλώσεις της τηλεπερσόνας Στεφανίδου, που έδειξε τη δυσφορία της για την κινητοποίηση των υγειονομικών προκειμένου να προσφέρουν βοήθεια στους διασωθέντες, ενώ υπονόησε σαφώς ότι πρέπει να υπάρχουν «ασθενοφόρα μόνο για Έλληνες», δεν αποτελούν μεμονωμένο φαινόμενο ούτε μια «ατυχή» διατύπωση. Αντανακλούν τον βαθύ συστημικό ρατσισμό και τη θλιβερή ομοφωνία του πολιτικού συστήματος και των κυρίαρχων ΜΜΕ, όπως διαφάνηκε και στην τηλεμαχία του περασμένου μήνα. Εκεί όπου όλα σχεδόν τα κόμματα έδωσαν διαβεβαιώσεις υπεράσπισης της «πολιτικής του φράχτη» και της φύλαξης των συνόρων απέναντι στους μετανάστες, οι οποίοι αντιμετωπίζονται συλλήβδην ως «υποκινούμενοι» και «εισβολείς».
Η επέκταση του φράκτη και η φύλαξη των συνόρων «και στη θάλασσα και στον αέρα και στη στεριά» αποτελούν, άλλωστε, κεντρική πολιτική και αδιαπραγμάτευτη θέση και επιλογή της ΝΔ. Ο Αλέξης Τσίπρας, από την πλευρά του, ο οποίος τώρα μιλάει για «ασφαλείς οδούς», είχε σημειώσει στην ίδια τηλεμαχία: «Η φύλαξη των συνόρων είναι κάτι που είναι αυτονόητο. Και πρέπει να σας πω ότι όταν εμείς ήμασταν κυβέρνηση και υπήρχε φράχτης, δεν τον γκρεμίσαμε, ούτε θα πάμε αντίθετα με τις εισηγήσεις των ανθρώπων που γνωρίζουν. Πρέπει να υπάρχει έλεγχος στα σύνορα».
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, με τη σειρά του, συμφωνεί πλήρως με τη γραμμή επέκτασης του φράχτη και των «αποτρεπτικών» επαναπροωθήσεων στο Αιγαίο. «Υπάρχουν σύνορα και έχουμε χρέος να τα προστατεύουμε και, μάλιστα, όχι μόνοι μας, αλλά μαζί με τους Ευρωπαίους. Διότι δεν καταλαβαίνω τον λόγο, τον φράχτη του Έβρου που εμείς ξεκινήσαμε, να τον πληρώσει ο ελληνικός λαός και όχι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι», έχει πει χαρακτηριστικά. Ακόμα και η «αντισυστημική» Ζωή Κωνσταντοπούλου, έχει πει ότι «τα σύνορα έχουν να κάνουν με την εθνική μας κυριαρχία», προσθέτοντας ότι «δεν είμαστε ζούγκλα να μην υπάρχουν κανόνες για τους ανθρώπους που με οποιαδήποτε αιτία ή αφορμή θέλουν να εισέλθουν», για να καταλήξει ότι πρέπει να απελαύνεται όποιος δεν δικαιούται άσυλο.
Όπως το είχε πει ο Ζοζέπ Μπορέλ, ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ για την Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Ασφάλειας, σε μια δήλωση μνημείο ρατσισμού: «Η Ευρώπη είναι ένας όμορφος κήπος. Ο υπόλοιπος κόσμος είναι, βασικά, μια ζούγκλα που θέλει να εισβάλει στον κήπο μας».
Δημήτρης Τζιαντζής
