▸«Ο κόσμος τους δε μας χωρά και σίγουρα δε θέλουμε να μας χωρά!». Δείτε την ομιλία της Βίκης Χαρχαρίδη, εκ μέρους της νεολαίας στη διακαναλική συνέντευξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην ΕΡΤ. Η Βίκη είναι υποψήφια με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Π.Ε. Λάρισας, αρχιτέκτων μηχανικός, εργαζόμενη ως γραφίστρια, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση.
Ολόκληρη η τοποθέτηση:
Το τελευταίο διάστημα, ζώντας μια ιδιαίτερα πυκνή πολιτικά προεκλογική περίοδο, βλέπουμε πως η νεολαία για άλλη μια φορά μπαίνουμε στο στόχαστρο των συζητήσεων στα τηλεοπτικά πάνελ ως ο άγνωστος χ των εκλογών.
Προεκλογικά τυράκια, βλέπε Youth Pass που εξαγγέλει ο Κυριάκος Μητσοτακης, υποσχέσεις και δηλώσεις που προβάλλονται σε διάφορα cringe video στο tiktok και στα υπόλοιπα social media, είναι ορισμένα από τα μέσα που χρησιμοποιούν τα αστικά κόμματα, προκειμένου να δηλώσουν ότι είναι κοντά στη νεολαία και προσπαθούν με κάποιο τρόπο να μας προσεγγίσουν.
Η πραγματικότητα για εμάς είναι κατά πολύ διαφορετική.
Ο κόσμος τους δε μας χωρά και σίγουρα δε θέλουμε να μας χωρά. Η διαχειριστική πολιτική και τα προγράμματα της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, είναι μια λογική που λεηλατεί κάθε πτυχή και μόριο της καθημερινής μας ζωής, του ελεύθερού μας χρόνου, των κοινωνικών μας σχέσεων, της ίδιας μας της αξιοπρέπειας. Μια τέτοια ζωή εμάς δεν μας χωρά.
Δεν μας χωρά σίγουρα ένα σχολείο το οποίο λειτουργεί σαν ένα εξεταστικό κάτεργο που εξαντλεί κάθε ψυχικό απόθεμα των μαθητών και των μαθητριών, δεν μας χωρά ένα σχολείο της ελάχιστης βάσης εισαγωγής που, σε μια πλήρη συμπόρευση με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφήνει έξω από τα πανεπιστήμια 8.000 με 10.000 παιδιά ετησίως, δεν μας χωρά ένα σχολείο το οποίο σπρώχνει στην ιδιωτική εκπαίδευση τα νέα παιδιά και τη νεολαία, δεν μας χωρά ένα σχολείο που βάζει τις βάσεις υποβάθμισης του δημόσιου πανεπιστημίου και της δημιουργίας ευέλικτων και ελαστικά εργαζόμενων στο σήμερα.
Δε μας χωρά σίγουρα ένα πανεπιστήμιο που ανοίγει διάπλατα τις πόρτες του στην αστυνομοκρατία και τις επενδυτικές σκοπιμότητες των μεγάλων επιχειρήσεων οι οποίες επιδιώκουν να βγάλουν κι άλλα κέρδη στις πλάτες των νέων.
Δεν μας αγγίζει σίγουρα μια ζωή στην οποία καλούμαστε να δουλεύουμε κάθε μέρα 10 και 12 ώρες, απλήρωτες υπερωρίες, χωρίς κανένα εργατικό (εργασιακό) δικαίωμα, χωρίς καμία συλλογική σύμβαση εργασίας να μας καλύπτει. Δεν μας αρκεί μια ζωή στην οποία στρεφόμαστε στην μερική απασχόληση προκειμένου να μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα, να καλύψουμε τις ανάγκες και τα έξοδά μας, τη στιγμή που ο πληθωρισμός καλπάζει, η τιμή του ρεύματος αυξάνεται, τη στιγμή που τα τρόφιμα και τα ενοίκια εκτοξεύονται σε εξωφρενικές τιμές διαρκώς, τη στιγμή που η ίδια η ζωή μας μέρα με τη μέρα υποτιμάται όλο και περισσότερο.
Δεν μας αγγίζει και σίγουρα δε μας χωρά, μια ζωή μέσα στην ανασφάλεια και την επισφάλεια όταν έρευνες μαρτυρούν πως το 2022 αποτέλεσε χρονιά ρεκόρ για την αλματώδη αύξηση των κερδών των 150 εισηγμένων επιχειρήσεων.
Θέλουμε και διεκδικούμε να υπάρχουμε σε αυτό τον κόσμο με όρους και προϋποθέσεις ζωής και όχι επιβίωσης.
Να μεγαλώνουμε από παιδιά σε σχολεία δημόσια που θα προάγουν την ολόπλευρη μόρφωση και γνώση.
Να διαμορφώνουμε και να χτίζουμε την προσωπικότητά μας σε πανεπιστήμια ανοιχτά στην κοινωνία, πανεπιστήμια δημόσια, πανεπιστήμια ιδεών, πανεπιστήμια συζητήσεων, πανεπιστήμια αγώνων και συλλογικών διεκδικήσεων.
Θέλουμε να μπορούμε να βγαίνουμε στην εργασιακή πραγματικότητα ως εργαζόμενες-οι-α με πλήρη εργασιακά δικαιώματα ώστε να διεκδικούμε, μόνιμη, σταθερή και ασφαλή δουλειά με αξιοπρέπεια, σε μια πραγματικότητα όπου η τεχνολογική πρόοδος θα αξιοποιείται για την μείωση των ωρών εργασίας μας προκειμένου να μπορούμε να ζούμε ελεύθερα, να αξιοποιούμε το χρόνο μας δημιουργικά, να ονειρευόμαστε χωρίς φόβο για την επόμενη μέρα, να κάνουμε όμορφη ζωή, να έχουμε πρόσβαση στη τέχνη και στον πολιτισμό, να ταξιδεύουμε με τους φίλους μας με ασφάλεια και όχι με τον τρόμο ότι η ζωή μας παίζεται σαν ένα ποντάρισμα σε μια ρώσικη ρουλέτα, όπως είδαμε να συμβαίνει στο τραγικό έγκλημα στα Τέμπη.
Δεν έχουμε αυταπάτες ότι αυτά τα πράγματα θα μας δοθούν απλόχερα και εύκολα. Γνωρίζουμε ότι απαιτείται αγώνας και σοβαρή διεκδίκηση από εμάς τους ίδιους, τις ίδιες και τα ίδια.
Επιμένουμε στον επαναστατικό δρόμο και την αντικαπιταλιστική πάλη και έχουμε βαθιά πίση στην ομορφιά του αγώνα που μπορεί να ανατρέψει την υφιστάμενη πραγματικότητα.
Αυτή την ομορφιά του αγώνα θέλουμε να εκπροσωπήσουμε και στις 21 Μάη μέσα από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις κάλπες.
Γιατί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ όταν μιλά για σύγκρουση, μιλά με όρους πραγματικούς και όχι συμβολικούς. Εννοεί τη σύγκρουση στο δρόμο, που θα χτίσει συλλογικό νου, και θα καταφέρει να λειτουργήσει ως πραγματικός αποσταθεροποιητής της σημερινής κατάστασης.
Είμαστε νέοι, είμαστε νέες, είμαστε νέα και δε δεχόμαστε να μπούμε σε κανένα καλούπι που μας επιβάλλουν. Δεχόμαστε να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για να ζήσουμε αλλιώς κόντρα σε κάθε μορφή ρατσισμού, φασισμού, σεξισμού, πατριαρχικών αντιλήψεων για ένα κόσμο που θα σέβεται τη φύση και ο άνθρωπος θα συνυπάρχει αρμονικά με αυτή.
Από το μπλοκάρισμα της πανεπιστημιακής αστυνομίας, μέχρι μια σειρά εργατικών αγώνων στην Cosco, στην Μαλαματίνα, στην efood, στην Kαβάλα Oil, μέχρι τις μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις με αφορμή τα Τέμπη είμαστε εδώ και επιδιώκουμε να κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Δεν είναι ουτοπία, αλλά αναγκαία συνθήκη την οποία είμαστε βαθιά πεισμένες και πεισμένα ότι μπορούμε να υπηρετήσουμε. Αντλούμενη πραγματική έμπνευση από την εξεγερμένη Γαλλία και ερχόμαστε θέλοντας να φωνάξουμε ότι τα όνειρά μας και η ζωή μας δεν πρόκειται να βγουν σε κανέναν πλειστηριασμό και σε συμβιβασμούς.
Ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ψήφος στη δύναμη του ανθρώπου να παλέψει ενάντια στην ίδια την αποανθρωποποιήσή του που το σύστημα του καπιταλισμού του προβάλλει.
Στις 21 Μάη κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Δείτε ολόκληρη τη διακαναλική συνέντευξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
