Χρίστος Κρανάκης
▸Σε απεργία οι μηχανοδηγοί, διαδήλωση και αγωγές από τους συγγενείς θυμάτων
Στην αρχή της προεκλογικής περιόδου, πολιτικοί αναλυτές και επικοινωνιολόγοι εκτίμησαν πως η τραγωδία των Τεμπών θα επισκίαζε καθοριστικά τον δημόσιο πολιτικό διάλογο. Καθώς όμως η «μεγάλη στιγμή» πλησιάζει, τα επιτελεία των κομμάτων και τα κυρίαρχα ΜΜΕ ρίχνουν τις δυνάμεις τους ώστε να «εκπαραθυρώσουν» το έγκλημα από τη δημόσια συζήτηση και αντιπαράθεση.
Οι αναλύσεις περί «μαζικής στροφής στην αντισυστημική ψήφο» και «καταβαράθρωσης των κομμάτων εξουσίας», έδωσαν απότομα τη θέση τους στη «δημοσκοπική επανασυσπείρωση της Νέας Δημοκρατίας». Κάτι που μοιάζει περισσότερο με προτροπή των ΜΜΕ προς τον μέσο ψηφοφόρο παρά αποτύπωση μιας πραγματικής κίνησης. Εκεί, λοιπόν, που το δυστυχές συμβάν άνοιξε βίαια μια πλατιά κουβέντα στην κοινωνία, με επίκεντρο σημαντικά πολιτικά διακυβεύματα (κυρίαρχα αυτό των ιδιωτικοποιήσεων), λίγους μήνες μετά, η προεκλογική αντιπαράθεση έχει «βαλτώσει» και –ως επί το πλείστον– εγκλωβίζεται στα στενά δημοσιονομικά και πολιτικά όρια που επιτρέπει το σύστημα. Ακόμα και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, παρότι χρησιμοποιούν τα Τέμπη ως «μοχλό πίεσης» προς την κυβέρνηση, ούτε επιθυμούν ούτε μπορούν να οξύνουν την πολιτική αντιπαράθεση (βλ. ΣΥΡΙΖΑ).
Μοναδικό «αντίβαρο» στην προδιαγεγραμμένη κίνηση του πολιτικού και δημοσιογραφικού κατεστημένου να «ξεχαστεί», ή έστω να «υποβαθμιστεί» το δυστύχημα, αποτελούν οι μάχες που συνεχίζουν να δίνουν κοινωνικές ομάδες και πολιτικές πρωτοπορίες προκειμένου να υπάρξει δικαίωση για τα 57 θύματα και να μην ξανασυμβεί ανάλογο περιστατικό εις βάρος του λαού. Αρχικά, ο Σύλλογος Ατόμων Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών κατέθεσε μήνυση κατά παντός υπευθύνου αλλά και 16 προσώπων, μεταξύ των οποίων βρίσκονται ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Κώστας Αχ. Καραμανλής. Όπως δήλωσαν εκπρόσωποι του συλλόγου, σκοπό της μήνυσης αποτελεί η αναζήτηση ευθυνών και σε υψηλά ιστάμενα πολιτικά και διοικητικά πρόσωπα, ώστε να μην αποδοθεί σε «ανθρώπινο λάθος».
Η παραπάνω κίνηση «παντρεύτηκε» με την απόφαση των μηχανοδηγών του ΟΣΕ να προκηρύξουν απεργία για τις 30 Μαΐου. Όπως επισήμανε η Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Έλξης (ΠΕΠΕ), η απεργία κηρύχθηκε, καθώς ο ΟΣΕ ακόμα δεν έχει συμμορφωθεί με τις δημόσιες δεσμεύσεις του που αφορούν την ασφάλεια των επιβατών στη γραμμή της Ειδομένης, ενώ η Ένωση απορρίπτει ως «επικίνδυνη» την αύξηση της ταχύτητας στα 140 χιλιόμετρα σε μη τηλεδιοικούμενα τμήματα του δικτύου, τα οποία μάλιστα είναι μονοδρομημένα, ενώ σε πολλά από αυτά δεν λειτουργούν φωτοσήματα, όπως προβλέπεται βάσει νόμου.
Φυσικά, τον πολιτικό τόνο για τις προσπάθειες των συγγενών των θυμάτων και των εργαζομένων στον ΟΣΕ έδωσε η μαζική διαδήλωση στις Σέρρες την Κυριακή 14 Μαΐου. Κινητοποίηση η οποία «λογοκρίθηκε» έντονα από τα μεγάλα κανάλια (συμπεριλαμβανομένης και της EΡΤ), δίνοντάς της δυσανάλογο τηλεοπτικό χρόνο σε σχέση με την αυξημένη συμμετοχή και σημασία της. Στη συγκέντρωση, που καλέστηκε με πρωτοβουλία των συγγενών θυμάτων των Τεμπών, μεταξύ άλλων συμμετείχαν εκπρόσωποι σωματείων και κοινωνικών φορέων, καθώς και κομμάτων της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένης της τοπικής επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στους δρόμους των Σερρών πραγματοποιήθηκε μαζική πορεία, ενώ κατά τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο γραφείο του Κώστα Αχ. Καραμανλή, ο οποίος με τις «ευλογίες» της ΝΔ κατεβαίνει κανονικά υποψήφιος, αναγνώστηκαν τα ονόματα των νεκρών της 28ης Φεβρουαρίου.
Μπροστά σε όλα τα παραπάνω, ο πρωθυπουργός τόλμησε και μίλησε για «εργαλειοποίηση» του ζητήματος και κινήθηκε για ακόμα μία φορά σε γραμμή υποβάθμισής του. Ο πόνος των συγγενών όμως και η οργή που ένοιωσε σύσσωμη η κοινωνία στο άκουσμα της είδησης δεν μπορούν να ξεχαστούν έτσι απλά…
