Γιάννης Ελαφρός
▸ Με μόνη σημαία την απομάκρυνση Μητσοτάκη ο Α. Τσίπρας
Να πατήσει πάνω στην απόγνωση του κόσμου από την άθλια κυβέρνηση της ΝΔ επιχείρησε την Πέμπτη το βράδυ στο Σύνταγμα ο Αλέξης Τσίπρας, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως ο Ανδρέας Παπανδρέου της εποχής μας. Με μια συνεχή αναφορά στο «δεν αντέχουμε άλλο» και στη «χειρότερη κυβέρνηση της Δεξιάς από την μεταπολίτευση», την οποία ταύτισε προσωπικά με τον Κ. Μητσοτάκη και το «καθεστώς» του, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ κάλεσε ακόμα και ψηφοφόρους της ΝΔ να τον ψηφίσουν. Ο Α. Τσίπρας προσπάθησε να είναι πολυσυλλεκτικός, ξεθάβοντας ακόμα και την «αριστερή κυβέρνηση» και την Αριστερά «από την οποία προερχόμαστε», αλλά το στίγμα ήταν σαφώς «πασοκικό», με αναφορές στις «λαοθάλασσες της δεκαετίες του ΄80». Ακόμα και το σύνθημα «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά» ακούστηκε, όπως και η αντιπαράθεση «φως-σκοτάδι» του Μένιου Κουτσόγιωργα. Βεβαίως δεν υπήρχε κανένα μέτωπο κατά του κεφαλαίου ή έστω της ολιγαρχίας, ή του ΝΑΤΟ, ενώ η ΕΕ έχει μόνο θετικό πρόσημο. Η Ελλάδα πρέπει να γίνει «ευρωπαϊκή χώρα»! Τα ευρωμνημόνια που ισχύουν και τα ματωμένα πλεονάσματα που έρχονται λόγω Συνθήκης της ΕΕ κρύβονται επιμελώς κάτω από το χαλί…
Ο Τσίπρας θεωρεί πως απευθύνεται σε λωτοφάγους λέγοντας πως δεν έχουμε «ούτε έναν λεκέ στο πολιτικό μας μητρώο», κουκουλώνοντας την πραξικοπηματική ακύρωση του «Όχι» στο δημοψήφισμα και την τετραετή μνημονιακή διακυβέρνησή του. Επανέρχεται τώρα ζητώντας να του δοθεί εντολή για να κυβερνήσει «πρώτη φορά με το πρόγραμμά του» και όχι δεύτερη φορά, γιατί το 2015-2019 είχε τις δεσμεύσεις της τρόικας. Αφενός και τώρα υπάρχουν οι δεσμεύσεις ΕΕ και ΝΑΤΟ, τις οποίες αποδέχεται, αφετέρου το πρόγραμμά του είναι εξαιρετικά διαχειριστικό, ουσιαστικά αμελητέο. Ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ εκθείασε τη ρήση του βραζιλιάνου προέδρου Λούλα ντα Σίλβα (θιασώτη της αστικής σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης): «Προτιμώ μια Αριστερά που κάνει ό,τι μπορεί, από μια Δεξιά που κάνει ό,τι θέλει». Το εξαρχής μίζερο «ό,τι μπορεί» θα γίνει σύντομα από τον ΣΥΡΙΖΑ «δεν μπορέσαμε», γιατί δεν θέλει να συγκρουστεί με το κεφάλαιο και την ΕΕ.
Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ ρίχνει νερό στη γνωστή αντιλαϊκή σκυταλοδρομία, που ο Τσίπρας φέρνει τον Μητσοτάκη και μετά ο Κούλης τον Αλέξη
Άρα, τι μένει; Μήπως τελικά να ψηφιστεί ο Τσίπρας για να φύγει ο Μητσοτάκης, και μετά ανοίγουμε την αριστερή, εργατική ατζέντα; Τίποτα πιο αφελές απ’ αυτό! Κάθε ψήφος που πηγαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ καταρχάς νοείται σαν επιβράβευση του απαράδεκτου προγράμματός του και της τόσο δεξιάς φυσιογνωμίας του, που ελκύει Αντώναρους και Σπηλιωτόπουλους, μαζί με μεγαλο-επιχειρηματίες και ισχυρά κέντρα της ΕΕ. Δεύτερο, ρίχνει νερό στη γνωστή αντιλαϊκή σκυταλοδρομία, που ο Τσίπρας φέρνει τον Μητσοτάκη και μετά ο Κούλης τον Αλέξη, ενώ όλοι οι αντιλαϊκοί νόμοι μένουν και χειροτερεύουν. Τρίτο, ειδικά κάθε ψήφος που πάει στον ΣΥΡΙΖΑ ενώ μπορούσε να ενισχύσει τη μαχόμενη και αντικαπιταλιστική Αριστερά αδυνατίζει το στρατόπεδο της εργατικής και της ανατρεπτικής αριστερής πολιτικής.
Εκτός από τον Μητσοτάκη και τη ΝΔ (τους οποίους αντιπαλέψαμε μαχητικά τέσσερα χρόνια, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε «θα λογαριαστούμε μετά») δεν αντέχουμε και την πολυετή παγίδα του δικομματισμού, δεν αντέχουμε την κυριαρχία της πολιτικής του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που αλέθει δικαιώματα, ανάγκες, οράματα και αξίες. Αλέξη και οι λοιποί, όχι άλλο κάρβουνο…
