Μιχάλης Παπαμακάριος,
▸ Ψήφος εργατικής νεανικής ελπίδας, με αντισυστημική αντικαπιταλιστική ουσία
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ φτάνει στις 21 Μάη με μια πανελλαδική πολιτική καμπάνια σε γειτονιές και πόλεις, σε χώρους εργασίας και σπουδών. Η προεκλογική περίοδος έδειξε ότι οι θέσεις της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς κεντρίζουν το ενδιαφέρον και βρίσκουν σημαντική απήχηση σε κομμάτια εργαζομένων και νεολαίας, παρά το ότι και σε αυτή την προεκλογική περίοδο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παρέμεινε αποκλεισμένη από τα ΜΜΕ.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει να αποτελέσει και στις κάλπες την έκφραση της αντικαπιταλιστικής- αντισυστημικής πάλης και την ψήφο που θα τρομάξει τα αστικά επιτελεία και θα δώσει μήνυμα ανάπτυξης και ανώτερης οργάνωσης των εργατικών και λαϊκών αγώνων, μήνυμα άλλης Αριστεράς, που θα αλλάξει τον συσχετισμό υπέρ των συμφερόντων της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί την πολιτικά επικίνδυνη επιλογή, γιατί υποστηρίζει καθαρά και ξάστερα το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και τις αναγκαίες ρήξεις με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις του, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, στην πορεία προς τη συνολική αντικαπιταλιστική ανατροπή και την επαναστατική εργατική εξουσία. Τον μοναδικό –δύσκολο αλλά πραγματικά ρεαλιστικό– δρόμο τόσο για τα άμεσα όσο και το μακροπρόθεσμα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα. Γιατί μόνο αν οι κυρίαρχοι νιώσουν την απειλή ενός ανερχόμενου αντικαπιταλιστικού πολιτικού ρεύματος και κινήματος, θα φρενάρει η επίθεση τους στον λαό, μόνο έτσι θα κερδίσει ο κόσμος ψωμί, παιδεία, ελευθερία.
Ήρθε η ώρα να ξεμπερδεύουμε με τον ΣΥΡΙΖΑ και τις αυταπάτες για «αντιδέξια» πολιτική και «ανάσα». Ο Τσίπρας θα διώξει τη δεξιά; Πώς, με τον Αντώναρο και τον Παχατουρίδη; Κανένας άνθρωπος του κινήματος και της Αριστεράς να μην ψηφίσει το κόμμα του 3ου μνημονίου, του «YES Μητσοτάκη» στο 50% των νόμων που κατέβασε στη Βουλή ο Μητσοτάκης από το 2019. Της πλάτης στον Λάτση για το Ελληνικό, της υποστήριξης στο χρηματιστήριο ενέργειας. Το κόμμα με φίλο «τον διαβολικά καλό Τραμπ». Το κόμμα που εξευτέλισε την Αριστερά και το αντιμνηνονιακό κίνημα και έδωσε το δικαίωμα στη Δεξιά να επιστρέψει πιο επιθετική απέναντι στον λαό. Ο ΣΥΡΙΖΑ διερωτάται γιατί το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ δεν έχει συμφωνήσει ήδη σε συνεργασία μαζί του, μιας και τα προγράμματα των δύο κομμάτων είναι πολύ κοντά. Ακριβώς θα λέγαμε και εμείς και αναρωτιόμαστε με τη σειρά μας: To ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ έγινε ΣΥΡΙΖΑ ή ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΣΟΚ;
Το σύστημα δεν φοβάται τη «ρήξη» του ΜέΡΑ25, γιατί αυτή είναι μια «ρήξη» εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, εντός της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και των κερδών του κεφαλαίου. Ρεαλιστικές ρήξεις υπάρχουν μόνο στα παραμύθια. Η στήριξη μιας τέτοιας γραμμής δεν έχει να προσφέρει στο κίνημα και την Αριστερά. Οι αυταπάτες του win-win που κερδίζουν όλοι, αφεντικά και εργάτες, δημόσιο και ιδιώτες επενδυτές και οι ξαναζεσταμένες σούπες από το ΠΑΣΟΚ του ’80 με την περιβόητη διανομή μετόχων στους εργαζόμενους «για να ελέγχουν τις επιχειρήσεις», αν τότε ήταν τραγωδία, τώρα ακούγονται σαν φάρσα. Και για να μην ξεχνιόμαστε, ο ίδιος ο Βαρουφάκης δεν αποκλείει τη δυνατότητα συμμετοχής σε μια «προοδευτική κυβέρνηση» με ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ, αρκεί να γίνει συζήτηση και συμφωνία πριν τις εκλογές και από ό,τι φαίνεται μπορεί να υπάρξει και δεύτερη κάλπη, στις 2 Ιουλίου…
Αλλά ούτε το ΚΚΕ φοβάται το σύστημα. Γιατί ξέρει καλά ότι στην επόμενη έκρηξη της νεολαίας «τα τζάμια δεν θα σπάσουν» και οι αγώνες θα μείνουν εντός ορίων. Γιατί μπορείς να βγάζεις όσους λόγους θες για τον κομμουνισμό, αρκεί να μην θίγεις έμπρακτα πολιτικά τις ιερές αγελάδες του συστήματος. Γιατί το σύστημα ξέρει καλά ότι το όραμα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και η αναβίωσή του είναι «βούτυρο στο ψωμί» της αστικής πολιτικής και ιδεολογίας. Είναι πράγματι κρίμα τόσες χιλιάδες μέλη και φίλοι του ΚΚΕ που παλεύουν ειλικρινά σε χώρους δουλειάς, σπουδών και γειτονιές, κάποιες φορές και μαζί με τον κόσμο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, να αναλώνονται σε ένα τέτοιο πολιτικό πλαίσιο.
Ούτε η αποχή είναι κίνδυνος για το σύστημα. Αυτοί θα βγουν και θα κυβερνήσουν και με 20% συμμετοχή. Δεν τους πειράζει καθόλου η αποχή, ίσα ίσα τους διευκολύνει να στήνουν κυβερνήσεις με τους κομματικούς τους στρατούς. Δεν αντιστοιχεί σε Αριστερούς ανθρώπους, σε αγωνίστριες και αγωνιστές να τσουβαλιάζονται με το απολιτίκ και τον χαβαλέ. Υπάρχει ανατρεπτική επιλογή και στις 21 Μάη είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ για μια άλλη σύγχρονη αντικαπιταλιστική, επαναστατική και κομμουνιστική Αριστερά
Η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι μια ψήφος βαθιά ταξική-εργατική, γιατί παλεύει για και εκφράζει την οργάνωση των εργατικών αγώνων από τα κάτω πέρα και ενάντια στον αστικό-γραφειοκρατικό συνδικαλισμό τύπου ΓΣΕΕ. Ψήφος βαθιά αντικυβερνητική, γιατί πρωταγωνίστησε στην πάλη κατά της ΝΔ και είναι τέτοια γιατί είναι ενάντια σε κάθε επίδοξο κυβερνητικό διαχειριστή της αντιλαϊκής πολιτικής. Ψήφος βαθιά αντιπολεμική-διεθνιστική, γιατί αποκαλύπτει τον αντιδραστικό ρόλο των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας στον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό για τις ΑΟΖ και τα κέρδη των καπιταλιστών, ξένων και ντόπιων. Είναι ψήφος βαθιά περιβαλλοντική, γιατί στηρίζει αποφασιστικά την πάλη κατά της πράσινης καπιταλιστικής ανάπτυξης και αποκαλύπτει το ασυμβίβαστο του σύγχρονου καπιταλισμού με την οικολογική ισορροπία. Είναι ψήφος κατά των έμφυλων καταπιέσεων και του σεξισμού, ψήφος υπέρ των λαϊκών ελευθεριών, ψήφος για δημόσια, κοινά αγαθά για όλες και όλους. Είναι ψήφος στήριξης μιας άλλης σύγχρονης αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής και κομμουνιστικής αριστεράς. Γι’ αυτούς τους λόγους είναι η πολλαπλά χρήσιμη ανατρεπτική ψήφος.
Στις 21 Μάη κάνουμε φασαρία, κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Τρομάζουμε τα αστικά επιτελεία. Γιατί οι Μάηδες θέλουν τις ανταρσίες τους.
