Με ασύλληπτο μένος επιτέθηκαν οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής στους μουσουλμάνους στο Τέμενος αλ-Άκσα στην Ιερουσαλήμ, εν μέσω Ραμαζανιού, ξυλοκοπώντας τους άγρια και περνώντας τους χειροπέδες εντός του χώρου, προτού τους οδηγήσουν σε φάλαγγα στη φυλακή, έτσι ώστε ο χώρος να αδειάσει για τους Εβραίους. Το κράτος-δολοφόνος παραμένει ατιμώρητο — και η «δημοκρατική αντιπολίτευση» επιλεκτική.
Κι άλλα όπλα, κι άλλοι μελλοθάνατοι…
Τουλάχιστον 57 τανκς έχουν ήδη παραδοθεί στο Κίεβο από κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ (Γερμανία, Ολλανδία, Δανία, Πολωνία, Βρετανία, Νορβηγία και Πορτογαλία) και αναμένεται σύντομα να μπουν στη μάχη, στο πλαίσιο της προαναγγελθείσας «εαρινής αντεπίθεσης» των Ουκρανών. Σημειώνεται ότι ο συνολικός αριθμός των τεθωρακισμένων που πρόκειται να δοθούν, με βάση τις επίσημες δεσμεύσεις, πλησιάζει τα 300 – στα οποία θα πρέπει, φυσικά, να προστεθούν τα μαχητικά σοβιετικής κατασκευής που παραλαμβάνει διαρκώς η Ουκρανία (και τα ξεφορτώνονται οι νατοϊκοί για να αγοράσουν στη θέση τους αμερικανικά…), οι πύραυλοι ακριβείας και μακράς εμβέλειας, τα αντιαεροπορικά και πολλά ακόμη οπλικά συστήματα. Την ίδια στιγμή, η Μόσχα ρίχνει διαρκώς στην «κρεατομηχανή» νέες δυνάμεις, έχει βάλει την πολεμική της βιομηχανία να δουλεύει στο φουλ σε 24ωρη βάρδια, ενώ μεταφέρει πυρηνικές κεφαλές στη Λευκορωσία. Η φρίκη μεγαλώνει.
Η Πολωνία δεν «αγαπά» την Ουκρανία
Η κυβέρνηση της Πολωνίας είναι γνωστό ότι παίζει ιδιαίτερο ρόλο σε αυτόν τον πόλεμο. Το κάνει δε όχι κυρίως επειδή… αγαπά τους Ουκρανούς και νοιάζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες, αλλά διότι επιδιώκει να τον αξιοποιήσει προκειμένου να αναβαθμίσει συνολικά τη θέση της χώρας στην ΕΕ και να πάψει να είναι ο φτωχός συγγενής — με τη βοήθεια και των ΗΠΑ. Ολοένα συχνότερα, όμως, όλα αυτά προκαλούν σοβαρές εσωτερικές τριβές. Μετά τους πρόσφυγες, στους οποίους πλέον διαμηνύεται με κάθε τρόπο πως δεν είναι και τόσο ευπρόσδεκτοι, σειρά πήρε η υπόθεση των σιτηρών, με τους αγρότες να απειλούν ότι θα μπλοκάρουν την επίσκεψη του Ζελένσκι στη Βαρσοβία (την περασμένη Τετάρτη) και την κυβέρνηση να απαιτεί από την ΕΕ να βάλει ποσοστώσεις στις εισαγωγές από την Ουκρανία. Αλληλεγγύη με όρια.
Τρέμουν στην ΕΕ μην χάσουν την Κίνα
Στην Κίνα βρέθηκε αυτή την εβδομάδα και ο Εμανουέλ Μακρόν. Μαζί του, μάλιστα, εκτός από τους εκπροσώπους των κορυφαίων γαλλικών επιχειρήσεων, πήρε και την πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, για να δείξει ότι αυτός είναι περισσότερο «Ευρωπαίος» από τον Όλαφ Σολτς, ο οποίος είχε πρόσφατα επισκεφθεί το Πεκίνο με τη συνοδεία αποκλειστικά των εκπροσώπων του γερμανικού κεφαλαίου. Το σίγουρο, σε κάθε περίπτωση, είναι ότι το διακύβευμα για τους Ευρωπαίους είναι πολύ μεγάλο στην περίπτωση της Κίνας — σαφώς μεγαλύτερο από ό,τι το αντίστοιχο με τη Ρωσία. Μια ρήξη μαζί της, όπως απαιτούν οι Αμερικανοί, θα στερήσει από πολλές επιχειρήσεις τη μεγαλύτερη αγορά τους και τον σημαντικότερο προμηθευτή τους, δίνοντάς τους έτσι τη χαριστική βολή και αφήνοντάς τις πολύ πίσω στην εποχή του πιο άγριου και αδυσώπητου ανταγωνισμού.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (9.4.23)
