Τηλέμαχος
Μερικές κάμερες, λυπημένα πρόσωπα, στημένες ερωτήσεις και απαντήσεις, μια κατάλληλη σκηνοθεσία. Αυτά, σύμφωνα με την κυβέρνηση και τους επικοινωνιολόγους της, χρειάζονταν για να κλείσουν την «παρένθεση» που άνοιξε το έγκλημα στα Τέμπη. Γι’ αυτό και έστησαν όλη αυτή την κακόγουστη φιέστα, την περασμένη Δευτέρα, με αφορμή την επανάληψη των δρομολογίων των επιβατικών αμαξοστοιχιών, παρουσία του αρμόδιου υπουργού Γεραπετρίτη, ο οποίος προσπάθησε να μας πείσει ότι υπάρχει πλέον απόλυτη ασφάλεια — αν και ο ίδιος αποβιβάστηκε από το τρένο, χωρίς κάμερες αυτή τη φορά, λίγο έξω από την Αθήνα. Στον ίδιο συρμό βρίσκονταν, επίσης, τόσο ηγετικά στελέχη του ΟΣΕ και της ΤΡΕΝΟΣΕ όσο και –ως εκ θαύματος– γνωστοί παράγοντες και πολιτικάντηδες της ΝΔ, που φυσικά προτιμήθηκαν για να κάνουν δηλώσεις στα μικρόφωνα.
Την ίδια στιγμή, βεβαίως, το θέμα έχει ουσιαστικά «εξαφανιστεί» από τα κεντρικά δελτία ειδήσεων και τις (ελάχιστες) ενημερωτικές εκπομπές, σε τηλεόραση και ραδιόφωνο, όπως επίσης και από τις πρώτες θέσεις των ιστοσελίδων. Λογικό και αναμενόμενο, καθώς η κυβέρνηση, το επιτελείο της και οι υπεύθυνοι κάνουν ό,τι μπορούν, ώστε να ξεχαστεί η τραγωδία που προκάλεσαν και το αίμα που έχυσαν, καθώς εκτιμούν ότι τους κοστίζει πολιτικά. Πριονίζοντας, παράλληλα, και άλλο την αξιοπιστία και τα στηρίγματα του συστήματος εξουσίας, το αφήγημα των καλών ιδιωτικοποιήσεων και της αναγκαιότητας παραμονής της Ελλάδας στην ΕΕ.
Αποδεικνύεται, έτσι, ότι ο μοναδικός τρόπος για να «επιβληθεί» στην ατζέντα των αστικών ΜΜΕ ένα θέμα που καίει τον λαό είναι η δυναμική παρέμβαση του ίδιου λαού, με τις διαδηλώσεις του, τις απεργίες του, τις καταλήψεις του, τη δική του αντιπληροφόρηση. Έστω και αν, ακόμη και τότε, επιχειρείται η με κάθε τρόπο παραχάραξη των πραγματικών γεγονότων και η δυσφήμιση όσων έχουν ένα διαφορετικό «αφήγημα». Το σίγουρο είναι πως όταν τα παραπάνω στοιχεία δεν υπάρχουν ή ατονούν, τότε είναι το ίδιο το σύστημα που κατασκευάζει μεθοδικά την εικονική πραγματικότητα που το βολεύει, στρέφει την προσοχή εκεί που θέλει, βάζει τα διλήμματα που εκτιμά ότι ωφελούν τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις του. Αυτό το έγκλημα, όμως, δεν θα ξεχαστεί. Όπως και κανένα άλλο από όσα έχουν διαπράξει και διαπράττουν καθημερινά.
Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες
Παντελώς αναξιόπιστες είναι οι δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως αυτό το διάστημα. Πέρα από το 15-20% που εμφανίζεται να δηλώνει «δεν γνωρίζω – δεν απαντώ», αυτό που κρύβουν επιμελώς οι εταιρείες είναι το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία όσων επικοινωνούν τους κλείνει το τηλέφωνο, χωρίς καν να δεχθούν να μετέχουν στην έρευνα. Κάτι που σημαίνει, πρακτικά, ότι τα τελικά αποτελέσματα βασίζονται σε περιορισμένα δείγματα και αμφισβητήσιμους αλγόριθμους.
Δεν φτάνει που η κυβέρνηση έχει μετατρέψει την ΕΡΤ σε μηχανισμό προπαγάνδας, εξυπηρέτησης συμφερόντων και βολέματος ημετέρων, έναντι υψηλού αντιτίμου. Ούτε το γεγονός ότι έχει απαξιώσει το μόνιμο δυναμικό της, με τις υπεργολαβίες και τις εξωτερικές αναθέσεις. Η διοίκησή της, όπως κατήγγειλαν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων που αποχώρησαν από το πρόσφατο ΔΣ, δεν τηρεί καν το στοιχειώδες «fair play», επιχειρώντας να δεσμεύσει και τους διαδόχους της.
Έντονη είναι η κινητικότητα σε ολοένα περισσότερους εργασιακούς χώρους στα ΜΜΕ. Οι δημοσιογράφοι του μεροκάματου, που τα βγάζουν πολύ δύσκολα πέρα απέναντι στην ακρίβεια με τους μισθούς πείνας, διεκδικούν από την εργοδοσία σημαντικές αυξήσεις, με συνελεύσεις και επιστολές — και συχνά το πετυχαίνουν. Την ίδια στιγμή, βεβαίως, απαιτούν από την ΕΣΗΕΑ και τις άλλες Ενώσεις τους. αλλά εκεί, συνήθως, οι πόρτες παραμένουν κλειστές, οι προθέσεις ύποπτες…
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (8.4.23)
