Γιώργος Μιχαηλίδης
Ας ξεκινήσουμε από μια μη πρωτότυπη διαπίστωση. Όπως συμβαίνει και με τις περισσότερες φυσικές καταστροφές έτσι και πίσω από τις διαφόρων ειδών τραγωδίες, που βαφτίζονται ατυχίες, άτυχες στιγμές ή ατυχήματα, συνήθως κρύβονται οι επιπτώσεις πολιτικών αποφάσεων. Έτσι, ενώ τα μάτια του κόσμου είναι στραμμένα στις τραγικές συνέπειες των σεισμών στην Τουρκία, όπως και στις ραγδαίες εξελίξεις γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία, ένα συμβάν στο Οχάιο των ΗΠΑ ήρθε να μας θυμίσει ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής μπορεί να δημιουργήσει καταστροφές παντού, ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες και ήσυχες γωνιές του πλανήτη.
Ο λόγος για τον εκτροχιασμό του τρένου που μετέφερε εύφλεκτα υλικά στις 3 Φεβρουαρίου, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί σημαντική οικολογική καταστροφή στην περιοχή της Ανατολικής Παλαιστίνης του Οχάιο. Έκτοτε, νέα στοιχεία έρχονται διαρκώς στο φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με αυτά, γερουσιαστές που εκπροσωπούσαν συγκεκριμένα συμφέροντα στο Κογκρέσο είχαν αντιταχθεί στην εφαρμογή αυστηρότερης νομοθεσίας όσον αφορά τις μεταφορές πετρελαίου και χημικών με τρένα που διέρχονταν μέσα από κατοικημένες περιοχές, καθώς όπως είχαν υποστηρίξει αυτό θα επέφερε σημαντικές χρονικές καθυστερήσεις. Αν και παρόμοια ατυχήματα με το παραπάνω είχαν συμβεί μερικά χρόνια πριν, με άλλους γερουσιαστές να καταθέτουν στην αρμόδια επιτροπή ότι από τύχη δεν είχαν τιναχθεί ολόκληρες κωμοπόλεις στον αέρα, τα συμφέροντα που συνδέονται με τους σιδηροδρόμους των ΗΠΑ και τις εμπορικές ροές εύφλεκτων υλικών επέμειναν να μην δοκιμάσουν τη χρήση των τελευταίας τεχνολογίας φρένων στα συγκεκριμένα τρένα.
Για πολλούς, η καταστροφή που προέκυψε στην Ανατολική Παλαιστίνη του Οχάιο θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αν το κριτήριο της ασφάλειας ιεραρχούνταν υψηλότερα από αυτό της ταχύτητας και του κέρδους. Αντιθέτως, όταν επιχειρήθηκε η επιβολή της τοποθέτησης συγκεκριμένου συστήματος φρένων σε όλες τις αμαξοστοιχίες που μετέφεραν εύφλεκτα υλικά, οι σιδηροδρομικοί, πετρελαϊκοί και χημικοί κολοσσοί συνένωσαν τις δυνάμεις τους, ώστε με δικαστικά και πολιτικά μέσα να περάσουν ευμενή για αυτούς νομοθεσία. Ταυτόχρονα, οι μεγάλες σιδηροδρομικές εταιρείες έχουν μειώσει και τις επενδύσεις αλλά και τις θέσεις προσωπικού ασφαλείας που απασχολούνταν στο ζήτημα της αποφυγής εκτροχιασμών. Αποτέλεσμα; Τουλάχιστον τέσσερις εκτροχιασμοί τον τελευταίο μήνα και μια οικολογική καταστροφή που οδηγεί στην εκκένωση ολόκληρων κωμοπόλεων.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (24.2.23)
