Δημήτρης Δεσύλλας
Συμπληρώθηκε ένα χρόνος από την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία. Εισβολή που έχει κλιμακωθεί σε διεθνή πολεμική αναμέτρηση ΗΠΑ/ΝΑΤΟ/ΕΕ/Ουκρανίας με τη Ρωσία. Ένας πόλεμος επιθετικός και άδικος και από τις δύο πλευρές. Με βαριές συνέπειες για την παγκόσμια εργατική τάξη και τους λαούς όλου του κόσμου.
Την ώρα που ο Πούτιν κλιμακώνει τους βομβαρδισμούς, τις επιστρατεύσεις και απειλεί με πυρηνικά, η πρόσφατη διάσκεψη του Μονάχου επιβεβαίωσε την στοίχιση όλου του δυτικού καπιταλιστικού κόσμου «στη σωστή πλευρά της ιστορίας – υστερίας» πίσω από ΝΑΤΟ – Ζελένσκι – Αζόφ. Η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Μπάϊντεν στο Κίεβο υπογράμμισε την τρομοκρατική εξοπλιστική υστερία των ΗΠΑ να πολεμήσουν «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό», μέχρι την «πλήρη καταστροφή της ρωσικής οικονομίας» όπως δήλωσε ο ίδιος. Ο δε Μπλίνκεν ήρθε σε Άγκυρα και Αθήνα για να κλείσει την τουρκική «ρωγμή» στην επέκταση του ΝΑΤΟ σε Σουηδία – Φινλανδία, να επιβάλλει νέο γύρο πολεμικών εξοπλισμών, να ρυθμίσει τους Ελληνοτουρκικούς ανταγωνισμούς με αστική συναίνεση και ΝΑΤΟϊκή επιδιαιτησία αξιοποιώντας και τη «διπλωματία των σεισμών»!
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά όλων των εκδοχών (πλην εξαιρέσεων) στον πόλεμο στην Ουκρανία ταυτίστηκε σε κάθε χώρα με την αστική – εθνική γραμμή. Ντύθηκε τη ΝΑΤΟϊκή στολή στο όνομα της καταγγελίας της εισβολής του Πούτιν και της υπεράσπισης του ουκρανικού λαού. Υπήρξαν όμως και τμήματα της (όπως η ΛΑΕ) που τάχθηκαν υπέρ του Πούτιν (!) στο όνομα του αντιΝΑΤΟϊσμού, δυσφημώντας έτσι κάθε έννοια εργατικού διεθνισμού.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνδέεται στενά με τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, άδικο-αντιδραστικό-επιθετικό και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου. Το ΚΚΕ παρά τη θετική στάση του στον πόλεμο, στο δεύτερο ζήτημα καταγγέλλει μονόπλευρα την τουρκική επιθετικότητα και τον ρόλο του ΝΑΤΟ. Αγνοεί την επιθετικότητα της «δικής μας» αστικής τάξης. Έτσι δεν αντιπαρατίθεται αλλά υποτάσσεται στην αστική – εθνική γραμμή «όλοι ενωμένοι ενάντια στην τουρκική απειλή»!
Σε αυτό το φόντο, ΝΑΡ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ παλεύουν για: Πρώτο, άμεσο σταμάτημα του πολέμου, αποχώρηση του ρωσικού στρατού και όλων των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων από την Ουκρανία. Δεύτερο, καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα. Άμεσο κλείσιμο όλων των βάσεων, έξω από ΝΑΤΟ και ευρωστρατό. Κατάργηση των πυρηνικών όπλων. Τρίτο, όχι στους εξοντωτικούς – αντιλαϊκούς πολεμικούς εξοπλισμούς. Τέταρτο, όχι στους ανταγωνισμούς των αστικών τάξεων Ελλάδας – Τουρκίας σε βάρος των δύο λαών και της ειρήνης. Κοινή επαναστατική πάλη για αποτροπή του πολέμου. Διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών Ελλάδας – Τουρκίας – Κουρδιστάν – Παλαιστίνης – Κύπρου.
Πέμπτο, όχι στον ιμπεριαλιστικό – πολεμικό άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ – Αιγύπτου – Σ. Αραβίας – ΗΠΑ. Έκτο, εργατική διεθνιστική πάλη για έξοδο της Ελλάδας και της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και μη ένταξη της Κύπρου σ’ αυτό, για έξοδο Ελλάδας και Κύπρου από την ΕΕ και μη ένταξη της Τουρκίας σε αυτήν. Έβδομο, ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ, κάθε κυβέρνησης και κάθε συναίνεσης στην «εθνική στρατηγική», με ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα και με ισχυρή αντικαπιταλιστική – επαναστατική – σύγχρονα κομμουνιστική Αριστερά.
