Προαναγγελθέν έγκλημα σε βάρος του λαού και ειδικά της νεολαίας ήταν η τραγωδία στα Τέμπη. Αυτό είναι πλέον αδιαμφισβήτητο. Μόνο που το ίδιο ισχύει και για πολλά από όσα έχουν συμβεί και συνεχίζουν να συμβαίνουν σε τομείς και υπηρεσίες που θα έπρεπε να αποτελούν δημόσια αγαθά, έχουν όμως εκχωρηθεί ή ξεπουληθεί στο κεφάλαιο, με τις ιδιωτικοποιήσεις, τις «εκμισθώσεις» και τα ΣΔΙΤ.
Από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς. Από τους εγκλωβισμένους οδηγούς που είδαν να κινδυνεύει η ζωή τους πέρυσι στην Αττική Οδό, το καμάρι της πρωτεύουσας που συνεχίζει να γεμίζει τις τσέπες των εργολάβων;
Από τους δρόμους που πλημμυρίζουν με το παραμικρό, ενώ οι δήμοι κάνουν έργα βιτρίνας με δημόσιο χρήμα; Από τη βύθιση του Εξπρές Σάμινα και τις φονικές πυρκαγιές στο Νόρμαν Ατλάντικ και το Γιουροφέρι Ολύμπια, ιδιοκτησίας εφοπλιστών που δεν πληρώνουν ούτε ευρώ φόρο αλλά επιδοτούνται; Από τη σαλαμοποίηση και σταδιακή ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και τη μετατροπή της ενέργειας σε χρηματιστηριακό προϊόν, που αναγκάζει χιλιάδες νοικοκυριά να παγώνουν για να μην χρεοκοπήσουν; Από τη συνειδητή επιχείρηση διάλυσης της δημόσιας υγείας προς όφελος των ιδιωτικών κλινικών, με αποτέλεσμα άνθρωποι να πεθαίνουν στα ράντζα ή περιμένοντας ένα χειρουργείο;
Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του έχουν κάνει τις επιλογές τους και τις εφαρμόζουν απαρέγκλιτα με στόχο αποκλειστικά το κέρδος. Σε αυτές ανήκει και η διάλυση του δικτύου των σιδηροδρόμων, του πιο λαϊκού μέσου μεταφοράς, προς όφελος των μεγάλων αυτοκινητόδρομων. Σε αυτές και τα δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς και για την ΕΛΑΣ, την ώρα που υπάρχουν τεράστια κενά, μισθοί πείνας και υπερεκμετάλλευση σε εκπαιδευτικούς, υγειονομικούς και απολύτως αναγκαίες ειδικότητες. Αυτοί ξέρουν τι κάνουν
και πώς. Εμείς;
