Την Τετάρτη 8 Μάρτη πραγματοποιήθηκε μια συγκλονιστική απεργιακή κινητοποίηση σε όλη την Ελλάδα, χωρίς να την προκηρύξει η ΓΣΕΕ, που κρύφτηκε πίσω από την έναρξη του συνεδρίου της στις 9 Μάρτη. Ουσιαστικός ή τυπικός λόγος δεν υπήρχε για τη νέα φυγομαχία, παρά μόνο δικαιολογίες πως «κάθε απόφαση θα την ενέτασσαν οι “καλοθελητές” σε εκλογικές σκοπιμότητες ή σε συνδικαλιστική υποκρισία»! Κοινώς, η ηγεσία της ΓΣΕΕ δεν ήθελε να διευκολύνει την απεργιακή συμμετοχή για να στηρίξει την κυβέρνηση και το σύστημα.
Η Τετάρτη 8 Μάρτη δεν απέδειξε όμως μόνο τον έρωτα των εργατοπατέρων για τις καρέκλες και τις πισίνες στο Καβούρι. Το πιο σημαντικό είναι πως έδειξε ότι η εργατική τάξη μπορεί να απεργήσει και να κινητοποιηθεί μαζικά και χωρίς τη ΓΣΕΕ. Η λογική πως για να γίνει πανελλαδική απεργία πρέπει να προκηρυχθεί οπωσδήποτε από τη ΓΣΕΕ, που οδηγούσε σε σύρσιμο πίσω από το απεργοσπαστικό της ημερολόγιο, αποδείχθηκε τελείως ανυπόστατη και λάθος. Πρόκειται για μια λογική που είχε οδηγήσει ακόμα και σε ακύρωση απεργιών που είχαν προκηρυχθεί (όπως με τον νόμο Χατζηδάκη) ή στην απαράδεκτη αφλογιστία μετά την επιτυχημένη απεργία της 9ης Νοέμβρη 2022. Σε αυτή τη λογική, δυστυχώς, πέρα από τους εκπροσώπους του κυβερνητικού και συμβιβασμένου συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ.), είχε μπει και το ΠΑΜΕ. Στις 8 Μάρτη έσπασε η νομιμοφροσύνη στη σφραγίδα της ΓΣΕΕ και αποδείχθηκε πως εργάτη μπορείς χωρίς τη… ΓΣΕΕ!
Υπό την εργατική πίεση και για να μην απομονωθούν οι γραφειοκράτες αποφάσισαν στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ απεργία για τις 16 Μάρτη. Τώρα όμως τους έχουν μάθει όλοι…
