Κώστας Τουλγαρίδης
▸Ένας τεράστιος απεργιακός χείμαρρος ξεχύθηκε την Τετάρτη 15 Φλεβάρη, μέρα της 24ωρης πανεκπαιδευτικής απεργίας σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Η απεργία σημείωσε τεράστια ποσοστά συμμετοχής που ξεπέρασαν το 60% και σε μεγάλα αστικά κέντρα άγγιξαν έως το 90%. Πραγματοποιήθηκαν οι μαζικότερες πανεκπαιδευτικές διαδηλώσεις, ανάλογες των καλύτερων στιγμών του εκπαιδευτικού κινήματος, όπως στη μεγάλη απεργία του 2006 και τις αντιμνημονιακές διαδηλώσεις του ‘11-‘12.
Πάνω από δεκαπέντε χιλιάδες διαδηλωτές στην Αθήνα όπου ενώθηκαν εκπαιδευτικοί, καλλιτέχνες και φοιτητές. Αντίστοιχα μαζικά συλλαλητήρια πραγματοποιήθηκαν σε κάθε πόλη από άκρη σε άκρη της χώρας. Πάνω από τρεις χιλιάδες διαδηλωτές στην Θεσσαλονίκη, δύο χιλιάδες στο Ηράκλειο που προχώρησαν σε κατάληψη της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, πεντακόσιοι στα Χανιά με αποκλεισμό των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης. Μαζική συγκέντρωση και πορεία με εννιακόσιους εκπαιδευτικούς, καλλιτέχνες και φοιτητές στα Ιωάννινα. Χίλιοι διαδηλωτές στην Πάτρα. Μεγάλη ήταν η συμμετοχή των νέων εκπαιδευτικών, νεοδιόριστων και αναπληρωτών.
Ο κοινός αγώνας με τους εργαζόμενους στον Πολιτισμό, τους σπουδαστές των δραματικών σχολών, τους αρχαιολόγους έδωσε ακόμα μεγαλύτερη δυναμική που αποτυπώθηκε στο σύνθημα «Παιδεία, Υγεία, Πολιτισμός στο δρόμο αγωνίζεται όλος ο λαός».
Ταυτόχρονα μέσα στα σχολεία βρίσκεται σε εξέλιξη η απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση. Ήδη σχολεία υπογράφουν καθολικά τη δήλωση της απεργίας-αποχής στέλνοντας σαφές μήνυμα πως ο ωμή τρομοκρατία και ο εκβιασμός της κυβέρνησης προς τους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς δεν θα περάσει. Το εκπαιδευτικό κίνημα σηκώνει το γάντι στην αντιδραστική επίθεση της κυβέρνησης στη δημόσια εκπαίδευση, στην εργασία τους, στη ραγδαία φτωχοποίηση και στον αυταρχισμό. Κόντρα στη λογική της εκλογικής αναμονής αγωνίζονται για το δημόσιο, δωρεάν σχολείο και τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών, για τη μονιμοποίηση των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών και τους μαζικούς διορισμούς όλων των ελαστικά εργαζόμενων με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία, για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.
Αυτός ο ξεσηκωμός έκανε τη Νίκη Κεραμέως να αντιδράσει σπασμωδικά με δήλωσή της καθώς «είδε» μόνο κάποιες «συνδικαλιστικές ηγεσίες» να αντιδρούν ενώ ο γενικός γραμμτέας του υπουργείου Παιδείας δήλωσε: «δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί που είναι σήμερα στα συλλαλητήρια». Τα δε καθεστωτικά μέσα «ενημέρωσης» δεν είδαν καν τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις, δεν αφιέρωσαν ούτε ένα μονόλεπτο στα δελτία τους.
Ο πήχης λοιπόν έχει ανέβει πολύ ψηλά. Είναι επιτακτική ανάγκη η γενίκευση και η κλιμάκωση του αγώνα, η συνάντησή του με Πολιτισμό, Υγεία, με μεγάλα κινηματικά γεγονότα και νέες απεργιακές κινητοποιήσεις. Με όξυνση της πολιτικής αντιπαράθεσης, με μαζικό, αποφασιστικό, εκβιασμό του κινήματος κόντρα στην κοινοβουλευτική αναμονή και κυβερνητική εναλλαγή. Η απεργία στις 15 Φλεβάρη δεν πρέπει να καταγραφεί ως μια μεγάλη στιγμή του εκπαιδευτικού κινήματος που τέλειωσε, αλλά ως η αρχή ενός μεγαλειώδους αγώνα, που θα βάζει στην προμετωπίδα του όχι μόνο το θέμα της αξιολόγησης αλλά και τα άλλα σοβαρά επίδικα στην εκπαίδευση όπως την αύξηση των μισθών, τις μονιμοποιήσεις, τους διορισμούς, την κατάργηση του προσοντολογίου, την εναντίωση στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και στις εξετάσεις PISA.
Σε αυτή την κατεύθυνση είναι ανάγκη σε πιθανή επίθεση του κράτους με δικαστικές προσφυγές ενάντια στην απεργία – αποχή και τις στάσεις εργασίες να υπάρξει άμεση επαναπροκήρυξή τους από ΑΔΕΔΥ/ΔΟΕ-ΟΛΜΕ και τα πρωτοβάθμια σωματεία –ειδικά τα σωματεία πρέπει να το κάνουν από τώρα, έτσι ώστε να είναι έτοιμα στην περίπτωση που οι ομοσπονδίες δεν το κάνουν.
Τη Δευτέρα 20/2 να προετοιμαστεί συγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής, στην εκδήλωση της ΝΔ για τα τέσσερα χρόνια του «έργου» της στην Παιδεία, στην οποία θα βρίσκεται και ο πρωθυπουργός. Νέες γενικές συνελεύσεις και αποφάσεις για 24ωρη (ή 48ωρη απεργία) στις 3 Μάρτη με πανελλαδικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, στην κατεύθυνση οργάνωσης πανδημοσιοϋπαλληλικής-πανεργατικής απεργίας για την ίδια μέρα.
Με βάση τα παραπάνω, η κάθε δύναμη θα κριθεί από το αν εννοεί στα αλήθεια «την ανάγκη συνέχισης και κλιμάκωσης του αγώνα» ή θα αποφασίσουν να «σφυρίξουν τη λήξη του αγώνα» και να παραπέμψουν στις κάλπες για τους κάθε λογής επίδοξους σωτήρες.
