Γιώργος Τσαντίκος
Ο Κ. Μητσοτάκης είναι ένας «low budget» ηγέτης, από αυτούς που παράγει το ελληνικό σύστημα τα τελευταία 20 χρόνια, φανερά ελιτιστής και «άνιωθος». Από την άλλη, ο Α. Τσίπρας μπορεί να ξεχνά πως δεν γίνεται να κοροϊδεύεις συνέχεια τον κόσμο…
Την «πιο δύσκολη εκλογική χρονιά» διανύουμε, όπως λένε οι ειδικοί, οι μη ειδικοί, τα μερομήνια και κυρίως, οι ανακοινώσεις και οι στάσεις των κομμάτων. Ναι, θα είναι δύσκολη η εκλογική χρονιά, όμως για έναν λόγο που δεν βγαίνει στον «αφρό της ανάλυσης»: Θα είναι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση στην Ελλάδα, που θα πρέπει ο κόσμος να πειστεί για πάρα πολλά, μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα και ενώ αποστρέφεται τα κόμματα (τα εξουσίας, τουλάχιστον), με συχνά επιθετικό τρόπο. Θα πρέπει, δηλαδή, να φτιαχτεί μια αστική δημοκρατία χωρίς καν τον αστό, τον πολίτη, τους ανθρώπους, τον λαό. Υπάρχει ένα θεμελιώδες πρόβλημα με την πυραμιδοειδή εκπροσώπηση στα πολιτεύματα, όπου ο τελευταίος ψηφοφόρος δεν μπορεί να διακρίνει τον ηγέτη, επειδή αυτός είναι στην κορυφή της πυραμίδας, προστατευμένος από πάρα πολλά ενδιάμεσα επίπεδα.
Είναι λίγο αστείο, για παράδειγμα, το επιτελείο Μητσοτάκη να θεωρεί ότι ένα από τα «πέντε βασικά σημεία όπου θα κριθούν οι εκλογές» είναι η ταύτιση του πολίτη με τον ηγέτη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι καταρχάς ένας «low budget» ηγέτης, από αυτούς που παράγει το ελληνικό σύστημα τα τελευταία 20 χρόνια και επίσης, είναι φανερά ελιτιστής και «άνιωθος». Το υπογραμμίζει ο ίδιος, όταν προσπαθεί νευρικά να πείσει ότι είναι «παιδί του λαού» σε συνεντεύξεις ανθρώπων που τον στηρίζουν, ως εκδότες ή και μέσα. Είναι επίσης αστείο να θεωρεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί να ποντάρει τόσα πολλά στο αντιδεξιό αίσθημα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη, από τις πιο αντιδημοκρατικές της πρόσφατης ιστορίας, έχει ξυπνήσει ξανά. Οι μνήμες του ‘15 είναι ακόμα νωπές, όχι μόνο ως μια «αριστερή εμμονή αλλά ως μια βασική αρχή: δεν γίνεται να κοροϊδεύεις συνέχεια τον κόσμο, σε κάποια φάση θα σε αντιπαθήσει.
Είναι εξίσου αστείο να πιστεύει το ΠΑΣΟΚ ότι έγινε ξαφνικά (ξανά) το «στοργικό αγαπητό κόμμα των Ελλήνων», απλά και μόνο επειδή ο Νίκος Ανδρουλάκης προσπαθεί συστηματικά να δημιουργήσει αυτή την εικόνα. Είναι ένας ακόμα πιο low budget ηγέτης και όχι, ο κόσμος δεν θυμάται βασικά από το ΠΑΣΟΚ ότι «μας κράτησε στην Ευρώπη» (λες και θα μετακομίζαμε…), αλλά ότι από τις πύρινες σοσιαλδημοκρατικές (όσο πύρινο μπορεί να είναι κάτι σοσιαλδημοκρατικό…) διακηρύξεις, πήγε κατευθείαν στις κάθετες, βίαιες και καταστροφικές μέχρι σήμερα περικοπές.
Τι συμβαίνει, όταν ανάβεις το καλοριφέρ και φοβάσαι μήπως τα κοινόχρηστα έρθουν περισσότερα από το νοίκι
Δεν γίνεται, λοιπόν, να κοροϊδεύεις συνέχεια τον λαό, γιατί θα σε εκδικηθεί με βάναυσο τρόπο. Τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής, δεν τους έβαλε το ‘12 κάποιο εξωγήινο εκλογικό σώμα που έκανε μαζική μεταδημότευση στην Ελλάδα, αλλά ψηφοφόροι της ΝΔ, κατά κύριο λόγο, και του ΠΑΣΟΚ, κατά δεύτερο, ακόμα και άνθρωποι προερχόμενοι και από παραδοσιακές εργατικές περιοχές με ιστορία, αγώνες, Αριστερά κ.λπ. Το φλερτ με την ακροδεξιά ως «αναγκαίο πλην χρήσιμο κακό», η εξουσία δεν το έκανε μόνο όταν ταίριαζαν τα χνώτα της (του Αντώνη Σαμαρά δηλαδή…) και έβαλε το ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση, αλλά και όταν -θεωρητικά πάντα– το απευχόταν, στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Τα επικοινωνιακά κόλπα θα βρεθούν, χωρίς αμφιβολία. Η κυβέρνηση παίζει με σημαδεμένη τράπουλα έτσι και αλλιώς, έχοντας δημιουργήσει έναν απροσπέλαστο χώρο στα ΜΜΕ και διανέμοντας χρήμα κατά συντριπτικά ποσοστά σε υμετέρους και αρεστούς. Ειδικά στην περίπτωση των κινητοποιήσεων των καλλιτεχνών, που την έχουν στριμώξει, απαντάει με επικοινωνιακές «αλήθειες».
Ξέρετε τι είναι μια «επικοινωνιακή αλήθεια;». Μια απάντηση σε ένα θέμα που δεν έχει τεθεί καν, για να αποφύγεις να απαντήσεις στην ουσία, εκεί που φαίνονται και οι πραγματικές σου προθέσεις… Εξίσου συντριπτική όμως είναι και η ενοχή, όταν ανάβεις το καλοριφέρ και φοβάσαι μήπως τα κοινόχρηστα έρθουν περισσότερα από το νοίκι. Και αυτό που οι επικοινωνιολόγοι βαφτίζουν «λαϊκισμό», δίνοντάς το ως εργαλείο σε βαθιά και επικίνδυνα λαϊκίστικες κυβερνήσεις, είναι μια στυγνή καθημερινότητα, στην Ελλάδα του 2023…
