Συνέλευση Συντονισμού Εργαζομένων Ανέργων Πρέβεζας
▸Για άλλη μια φορά στο εργοστάσιο της FOPPEN λήγουν συμβάσεις εργαζομένων και δεν ανανεώνονται λόγω πρόβλεψης για μειωμένη παραγωγή.
Η νέα διοίκηση της επιχείρησης, όπως και η προηγουμένη, «ρυθμίζει» τη ζωή των εργαζομένων πάντα με κριτήριο την εξασφάλιση της κερδοφορίας της ενώ στις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους φροντίζει να πλασάρει τη λογική «ότι είμαστε όλοι μια οικογένεια».
Η επιχείρηση επιβάλλει εντατικοποίηση της δουλειάς τους μήνες κατά τη διάρκεια των οποίων παρουσιάζει αυξημένη παραγωγή και απολύσεις όταν η παραγωγή προβλέπεται μειωμένη. Kαι στις δυο περιπτώσεις η κερδοφορία της είναι δεδομένη! Παράλληλα, οι εργαζόμενοι/ες καλούνται να πιστέψουν και να αποδεχτούν το γνωστό παραμύθι: «Μαζί στη (δήθεν) χασούρα αλλά χώρια στα κέρδη». Η κερδοφορία της επιχείρησης εξαρτάται από τον βαθμό εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Οι εργοδότες εκμεταλλεύονται το κλίμα χαμηλών προσδοκιών και απαιτήσεων που επικρατεί στα εργατικά-λαϊκά στρώματα και επιβάλλουν τη πολιτική τους στους χώρους δουλειάς. Στο πλευρό τους έχουν φυσικά όλο το πολιτικό προσωπικό (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) που σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο ψηφίζει και συμβάλλει ώστε να εφαρμοστεί όλο το αντεργατικό πλαίσιο.
Ταξική ενότητα και αλληλεγγύη, οργάνωση και αγώνας είναι η μόνη απάντηση. Με στήσιμο σωματείων στη FOPPEN, στον κλάδο των τροφίμων, στον τουρισμό-επισιτισμό, στο αεροδρόμιο του Ακτίου και αλλού. Πρέπει να δημιουργήσουμε ταξικά αγωνιστικά σωματεία απέναντι σε όλους αυτούς που μαζί με τα «παπαγαλάκια» τους διατυμπανίζουν δεξιά και αριστερά πως μας κάνουν τη «χάρη» και μας δίνουν έναν μισθό.
Αυτός είναι ο όμορφος δρόμος της τάξης μας και όχι η υποταγή στις ανάγκες κερδοφορίας του κεφαλαίου που θα γίνεται όσο περνάει ο καιρός όλο και πιο βάρβαρη. Όσο δεν παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας, ο κατήφορος δεν θα έχει σταματημό. Και οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι μπορούμε να κάνουμε και τα δύο: και την εργατική υπόθεση να πάρουμε στα χέρια μας και τον εργασιακό μας κατήφορο να σταματήσουμε.
