Μιχάλης Παπαμακάριος
Η χρονιά που έφυγε άφησε πίσω της μια σειρά καλών άλμπουμ. Στο αφιέρωμα του Πριν στεκόμαστε σε επιλεγμένους δίσκους της εγχώριας παραγωγής ή καλύτερα παραγωγών που είτε δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα είτε δημιουργήθηκαν από Έλληνες και Ελληνίδες μουσικούς.
The Steams – Mild Conquest
(Self-Released)
Ίσως το καλύτερο άλμπουμ της εγχώριας ροκ σκηνής. Οι Steams έχουν δημιουργήσει ένα σύγχρονο και «συμπαγή» ροκ ήχο με ψυχεδελικές εκφάνσεις, progressive αναφορές και ethnic στοιχεία. Το Mild Conquest ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος διατηρώντας στο ακέραιο το ενδιαφέρον του ακροατή, γιατί έχει συνθέσεις και ενδιαφέρουσες ιδέες. Άρτια εκτελεσμένο από μια δεμένη μπάντα. Ένα ολοκληρωμένο έργο σε σύλληψη και εκτέλεση.
Deaf Radio – Arsenal of Hope
(Self-Released)
Τόλμη και υπέρβαση είναι οι λέξεις που σου έρχονται στο μυαλό ακούγοντας το Οπλοστάσιο της ελπίδας των Deaf Radio. Τόλμη στο να ξεβολευτούν από τον διαμορφωμένο ήχο τους και υπέρβαση γιατί πειραματίστηκαν με άλλα μουσικά στοιχεία από αυτά που μας είχαν συνηθίσει, όπως με το new wave και τη post-disco. Tο Arsenal of Hope ακούγεται σαν ένα μετασχηματισμός του ήδη αισθητικά αποτυπωμένου στο κόσμο της μουσικής, μέσα από μια σύγχρονη ματιά και μια πολύ καλοδουλεμένη δουλειά. Το πιο σημαντικό μέσα από μια σειρά πολύ καλών τραγουδιών.
Thee Holy Strangers – Diary of a Shadow
(Inner Ear)
Οι Thee Holy Strangers είναι το δικό μας σούπερ γκρουπ με μέλη των Last Drive, Nightstalker, Mode Plagal, Make Believe. Στην εκδοχή δε του «Ημερολογίου της Σκιάς» ενισχύθηκαν και με μέλη των Night on Earth και Dustbowl. Τα μέλη των THS τοποθετούν τον εαυτό τους πέρα από αυτό που κάνουν ή έκαναν στις μπάντες τους και δοκιμάζουν άλλα πράγματα. Αποτέλεσμα είναι ένα άλμπουμ που διασχίζει την ιστορία του rock’n roll, της folk και της soul μιλώντας για την παραίτηση και την ανθεκτικότητα, το σκοτάδι και το φως, τη θλίψη και την ελπίδα.
Γιάννης Αγγελάκας & οι 100°C – Έχω Κέφια
(Ogdoo Music Group/All Together Now)
Δεν είναι εύκολη δοκιμασία η προσπάθεια να ξεπεράσει κάποιος την επίδραση στον εαυτό του και το κοινό που αντικειμενικά έχει ένα ιστορικό πλέον γκρουπ σαν τις Τρύπες. Ο Αγγελάκας τα κατάφερε γιατί δεν άραξε στα κεκτημένα, δεν επέλεξε να πατήσει στα σίγουρα, αντίθετα ανοίχτηκε στον ωκεανό των ήχων παρέα με εκλεκτούς συνδαιτυμόνες, σκαρώνοντας μερικές από τις πιο όμορφες μουσικές ιστορίες των τελευταίων 15 χρόνων. Στο νέο του δίσκο έχει κέφια και το δείχνει παρουσιάζοντας ίσως το καλύτερο άλμπουμ του τα τελευταία χρόνια. Ένα δίσκο για όσους και όσες ακόμη προσπαθούν να κάνουν τον ουρανό να γελάσει…
Bazooka – Κάπου Αλλού
(Inner Ear)
Διατηρώντας το πανκ χαρακτήρα τους ανοίγονται περισσότερο από κάθε άλλη φορά στον κλασικό ροκ ήχο και μια ποπ ψυχή που αρκετές φορές «κρύβει» το πανκ πίσω από τη «φασαρία» που προκαλεί. Με αυτό τον τρόπο οι Bazooka έφτιαξαν τον πιο πολυσυλλεκτικό και διασκεδαστικό τους δίσκο. Το γκρουπ της «άχρηστης γενιάς», με τον τρόπο που ακούγεται στο νέο του άλμπουμ του, ταξιδεύει κάπου αλλού τον εαυτό του και το κοινό του.
Dury Dava – Deluxe
(Inner Ear)
Μια πανκ-πανηγυριώτικη ψυχεδέλεια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το δεύτερο άλμπουμ των Dury Dava. Ακούγεται σαν ένα συνεχές τζαμάρισμα που συνενώνει τις πολλαπλές επιρροές της μπάντας με το σουρεαλισμό και το μουσικό χιούμορ να παίζει τον δικό του ρόλο στη ροή της μουσικής. Ένα deluxe ζωντανό ροκ πανηγύρι, μια μέθεξη ήχων παλμών μέχρι τελικής πτώσεως…
Lolek – Άγρια
(Inner Ear)
Το Άγρια είναι, κατά τον δημιουργό του, ο ήχος της αναταραχής που γεννάει την αλήθεια. 10 κομμάτια όπου ο λυρισμός συνυπάρχει με τον θόρυβο και ο ρομαντισμός με την βίαιη ειλικρίνεια. Το άγριο ροκ συναντά τα ηλεκτρονικά και το πειραματισμό με τη συμβολή του Νίκου Βελιώτη. Ίσως το πιο σημαντικό άλμπουμ του Lolek.
Demetria – Pillow Shifter
(Puzzlemusik)
Είναι πραγματικά ελπιδοφόρο να ακούς ανθρώπους της νέας γενιάς να προσπαθούν να διαμορφώσουν το δικό τους μουσικό χαρακτήρα και αποτύπωμα, να τους καθοδηγεί ένα όραμα καλλιτεχνικής ελευθερίας και συνάμα αρτιότητας. Το Pillow Shifter είναι ένα concept άλμπουμ που βασίζεται στα όνειρα με το κάθε κομμάτι να είναι αφιερωμένο σε ένα όνειρο που έχει δει η νεαρή δημιουργός. Όνειρα πότε περίεργα, πότε τρομακτικά, πότε και τα δύο. Χωρίς το άγχος της κατηγοριοποίησης, η Demetria διαμορφώνει τον δικό της ιδιαίτερο art-pop ήχο.
Nefleli – I Breathe
Έχοντας τη βάση της στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας μας παρουσίασε τα πρώτο της άλμπουμ I Breathe. Σε αυτό δημιουργείται ένα ηχητικό κολάζ που περιλαμβάνει την αγάπη της για την ηλεκτρονική μουσική καθώς και στοιχεία από το παρελθόν της στην ελληνική μουσική και επιρροές από άλλες παραδοσιακές μουσικές, επιρροές από την indy ποπ και ροκ σκηνή και ιδιαίτερα φωνητικά. Άλμπουμ ανάσα πολλαπλών επιπέδων ακρόασης.
Μarina Satti – Yenna
(Walnut)
Πολυφωνικά, ethnic, ποπ, world και ηλεκτρονικά συνδιαμορφώνουν τα βασικά στοιχεία της ηχητικής αφήγησης της Μαρίνας Σάττι στο νέο της δίσκο. Η Σάττι φτιάχνει μια σύγχρονη πολυεθνική τραγουδοποιία που προσδίδει στην εγχώρια ποπ μια ξεχωριστή διάσταση, αναδεικνύει τη νεανικότητα που γνωρίζει ότι υπάρχει και παρελθόν, ότι δεν υπάρχουν άκαμπτα σύνορα στη μουσική και πράττει ανάλογα σκεπτόμενη το παρόν.
Blend Mishkin & Roots Evolution – Unity of Opposites
(Rewind Guaranteed / Boom Selectah Records)
Το κορυφαίο εγχείρημα της εγχώριας παραγωγής που κινείται στα πλαίσια της ευρύτερης reggae κουλτούρας έδωσε και μέσα στο 2022 ένα πολύ καλό άλμπουμ. Βασισμένοι στη σύγχρονη dancehall οι Blend Mishkin & Roots Evolution, έχουν φτιάξει ένα χαρμάνι από εκλεκτά υλικά της dub, της τζαζ, των blues, της soul και της world που αν και αρχικά μπορεί να φαντάζουν για κάποιους αντίθετα (opposites) τελικά έχουν ως αποτέλεσμα ένα αρμονικό και γοητευτικό μουσικό άκουσμα.
Mazoha – Τώρα Χορός
(Inner Ear)
To 2022 ήταν μια παραγωγική χρονιά για το Τζίμη Πολιούδη. Ένα άλμπουμ ως Vagina Lips, ένα EP το Βεντάλιες και σιδερογροθιές και ένα άλμπουμ το Τώρα Χορός ως Mazoha. Το τελευταίο ξεχώρισε με την electro-punk και σκοτεινή ποπ μουσική του να περιγράφει ιστορίες που χορεύονται αλλά και προβληματίζουν, όσο και αν κάποιοι νομίζουν ότι αυτά τα δύο δεν συνδέονται.
Kristof – Ψυχαγωγία
(Inner Ear)
Οι παρακαταθήκες της Λένας Πλάτωνος και των Στέρεο Νόβα, οι επιρροές του The Boy και της ουσιαστικής εγχώριας ποπ σκηνής καλλιτεχνών όπως η Nalyssa Green, Monsieur Minimal, Marietta Fafouti κ.ά. είναι ένα σύνολο στοιχείων που αναδύονται μέσα από τη προσωπική ματιά και γραφή του Kristof. Συνειρμική γραφή επηρεασμένη από την πανδημία και τον εγκλεισμό, σε συνδυασμό με απόκοσμα φωνητικά και πρόζα, πειραγμένα πιάνα και synthesizers, οδηγούν σε ένα ηλεκτροπόπ με έντονο το λυρικό στοιχείο.
db projekt & K. Σπυροπούλου – Μισοτελειωμένοι Ξεσηκωμοί
(Self-Released)
Σε αυτό το μίνι άλμπουμ ο Δημήτρης Μποτής (Magic de Spell), με το προσωπικό του project «db project», μελοποιεί την ποίηση της Κατερίνας Σπυροπούλου, διαμορφώνοντας εκείνα τα ηχοτοπία των μισοτελειωμένων μας ξεσηκωμών. Αρωγός του στις κιθάρες και το μπάσο ο Βαγγέλης Θεοδωράκης (Magic de Spell).
ΛΕΞ – ΜΕΤΡΟ
(Self-Released)
Ο άνθρωπος που ευθύνεται για το μεγαλύτερο φαινόμενο «πέφτω από τα σύννεφα» στα κυρίαρχα ΜΜΕ κυκλοφόρησε το 2022 το τρίτο του άλμπουμ, ένα άλμπουμ που περίμεναν χιλιάδες άνθρωποι στο εγχώριο hip hop και ο ΛΕΞ δεν απογοήτευσε κανέναν. Με μια παραγωγή που δένει με τις έμμετρες αφηγήσεις του ΛΕΞ, ακούς ένα άλμπουμ μιας βόλτας στην πόλη που παρατηρεί μέσα από το δικό του πρίσμα την ταξικότητα και τοξικότητα των σύγχρονων κοινωνιών.
George Kontrafouris Trio – Deep South
(Puzzlemusik)
Με το Deep South ο Κοντραφούρης εξερευνά τα όρια τις δυνατότητες της φόρμας του jazz πιάνο τρίο. Είναι σχεδόν αναπόφευκτο για έναν μουσικό της καλλιτεχνικής υπόστασης του Κοντραφούρη, η συνεχής δοκιμασία και αναμέτρηση με το «παραπάνω», με το δεδομένο ακόμη και του ίδιου του του εαυτού. Έτσι το Deep South γίνεται μια βαθιά βουτιά στην ατμόσφαιρα, στη μελωδία και την αισθητική απόλαυση. Ένας ακόμη δίσκος που εξελίσσει την πορεία του Κοντραφούρη στην εγχώρια και ευρωπαϊκή τζαζ.
Yako Trio – OdesSea
(Fair Weather Friends Records)
Το jazz σχήμα από τη Θεσσαλονίκη επιστρέφει, παρουσιάζοντας κάτι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με τον πρώτο τους δίσκο. Το άλμπουμ αποτελεί μια εκδοχή της contemporary jazz με έντονο το fusion στοιχείο. Η μουσική τους περιπλάνηση συνενώνει διαφορετικά στοιχεία και ηχοχρώματα, τα οποία μέσα από την προσέγγισή τους στην ενορχήστρωση και την εκτελεστική τους απόδοση δένονται αρμονικά διαμορφώνοντας ένα πολύ καλαίσθητο αποτέλεσμα.
Φοίβος Δεληβοριάς – Anime
(Inner Ear)
Ο Δεληβοριάς έχει την δική του ικανότητα να σκαρώνει τραγούδια με ένα τρόπο που να φαίνεται φυσικός. Το Anime, όγδοο άλμπουμ της πορείας του, πατάει στα γνωστά τραγουδοποιητικά μονοπάτια του Δεληβοριά, αποτελεί δε μια συλλογή κομματιών που γράφτηκαν στο διάστημα 2018-2022. Είναι αλήθεια ότι ο Φοίβος έχει καταφέρει να μετουσιώσει σε τραγούδια στιγμές αυτής της γεμάτης γεγονότα τετραετίας με μια αξιοζήλευτη ενσυναίσθηση. Το Anime είναι ένα άλμπουμ γεμάτο όμορφες μελωδικά στιγμές, αιχμηρές στιχουργικές αναφορές και μετρημένες εντάσεις.
Γιάννης Χαρούλης – Κολιμπρί
(ΚΨΜ)
Ο νέος δίσκος του Γιάννη Χαρούλη έχει το στοιχείο της συλλογικής δουλειάς μιας και μεταξύ άλλων έχουν συμβάλλει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και ο Παύλος Παυλίδης. Ένα άλμπουμ που «μυρίζει» χώμα, αέρα και νερό. Μια μουσική συναισθηματική και εκφραστική, με εργαλεία την ποικιλία των ήχων και την αρμονική συνύπαρξη της παράδοσης με το σύγχρονο.
Φ. Καραμουρατίδης & Μ. Κανά – Σπίθα
(Panik Records)
Η γραφή του Καραμουρατίδη είναι γνωστή, όπως και η φωνή της Κανά. Η συνεργασία τους ήταν λογικό να αποτελέσει σημαντικό δισκογραφικό γεγονός για τη χρονιά που πέρασε. Το αποτέλεσμα είναι ένα δίσκος που θα αρέσει στους ακροατές και των δύο και παράλληλα ακούγεται και από κοινό που δεν ανήκει στον κόσμο που τους ακολουθεί.
Γιώτα Νέγκα – Τραγουδώντας την Ευτυχία
(Panik Records)
Η Γιώτα Νέγκα, από τις κορυφαίες πλέον λαϊκές μας φωνές, σε μια σειρά ζωντανών εμφανίσεών της το καλοκαίρι του 2021 παρουσίασε ένα σετ τραγουδιών της Ευτυχίας Παπαγιανιανοπούλου. Οι ηχογραφήσεις αυτών των εμφανίσεων συγκεντρώθηκαν σε ένα διπλό άλμπουμ, φόρο τιμής στη μεγάλη στιχουργό. Ό,τι καλύτερο κυκλοφόρησε στα πλαίσια του κλασικού μας λαϊκού τραγουδιού μέσα στο 2022.
Φωτεινή Βελεσιώτου – Άδεια Ρούχα
(Ogdoo Music Group)
Σε στίχους Κώστα Φασουλά και μουσική Σοφίας Νάτσιου τραγουδά η Βελεσιώτου τα Άδεια Ρούχα, τον νέο της δίσκο. Η πολύχρονη φιλία που συνδέει τους τρεις συντελεστές και η μεταξύ τους γνώση των διαθέσεων και χαρακτηριστικών τους έχει φτιάξει αυτόν τον δίσκο με συλλογική διάθεση και γερά καλλιτεχνικά θεμέλια.
