Γιώργος Μιχαηλίδης
Μια ιστορία που μας θυμίζει τις δικές μας περιπλοκές με το προσφυγικό έχει έρθει στη δημοσιότητα τον τελευταίο καιρό στην Ιταλία. Το εκεί κράτος, μέσω των μυστικών του υπηρεσιών και χρησιμοποιώντας ειδικό λογισμικό τηλεφωνικών «επισυνδέσεων», παρακολουθούσε επί μήνες τουλάχιστον σαράντα μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων που ασχολούνταν με τη διάσωση μεταναστών και προσφύγων στη Μεσόγειο, αλλά και δικηγόρους και δημοσιογράφους που δραστηριοποιούνταν στον συγκεκριμένο τομέα. Απώτερος στόχος υπήρξε η αληθοφανής σύνδεση των ανθρωπιστικών, διασωστικών οργανώσεων με τη λαθραία διακίνηση ανθρώπων.
«Όχημα» γι’ αυτή την επιχείρηση υπήρξαν μια σειρά πρώην αστυνομικοί, οι οποίοι εργάζονταν ως προσωπικό ασφαλείας σε διασωστικά πλοία και αρχικά προσφέρθηκαν οι ίδιοι να εργαστούν για λογαριασμό των μυστικών υπηρεσιών. Οι τελευταίες αξιοποίησαν την παρουσία τους χρησιμοποιώντας τους ως πληροφοριοδότες και παγιδεύοντας ανύποπτους συναδέλφους τους μέσω τηλεφωνικών συνομιλιών, οι οποίες συχνά οδηγούνταν από τους κρυφούς συνεργάτες των μυστικών υπηρεσιών στο να ειπωθούν πράγματα που θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στους εισαγγελείς.
Trumped up allegations!
— iuventa-crew (@IuventaCrew) January 4, 2023
To justify the search of our iuventa, Italian authorities claimed that there were weapons on board, using a fascist law.
What they found: hundreds of life jackets and numerous life rafts.
Link to full Press Release in next Tweet!
1/2 pic.twitter.com/Y3UjOduk8R
Η όλη επιχείρηση θύμιζε έντονα τις ανάλογες επιχειρήσεις εναντίον της μαφίας και γινόταν εν γνώσει της κυβέρνησης Σαλβίνι και δικαστικών παραγόντων. Το συγκεντρωθέν υλικό από τις τηλεφωνικές «επισυνδέσεις», όπως επίσης και φωτογραφικά ντοκουμέντα που είχαν περάσει μέσω των πρακτόρων, κατέληξαν στη δημιουργία μιας 150-σέλιδης εισαγγελικής έκθεσης, με βάση την οποία ξεκίνησαν διώξεις για εγκληματικές ενέργειες στα πληρώματα διασωστικών πλοίων αλλά και σε βάρος των οργανώσεων στις οποίες ανήκαν. Σε αυτό το πλαίσιο, το πλοίο «Iuventa» κατασχέθηκε και το πλήρωμά του κατηγορήθηκε για «ανταγωνιστικές πρακτικές» και «επιθυμία παραβίασης του ιταλικού νόμου». Ως αποδεικτικό υλικό χρησιμοποιήθηκαν ακόμα και αυτοκόλλητα στις τουαλέτες των πλοίων με ειρωνικό περιεχόμενο εναντίον της ιταλικής ακτοφυλακής. Εντωμεταξύ, μετά την κατάσχεση του παραπάνω πλοίου, έχουν ακολουθήσει πολλές παρόμοιες επιχειρήσεις με στόχο το στρίμωγμα των διασωστικών οργανώσεων, όταν τουλάχιστον 1.500 άνθρωποι πνίγηκαν στη θαλάσσια ζώνη μεταξύ Λιβύης και Ιταλίας το 2021, ενώ σε 30.000 υπολογίζονται τα θύματα βίαιων επαναπροωθήσεων. Οι πρακτικές παγίδευσης και το περιεχόμενο της δικογραφίας αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι δεν είναι οι χρηματοδοτήσεις των διασωστικών πλοίων που ενδιαφέρουν τις κυβερνήσεις, αλλά η παύση κάθε ανθρωπιστικής δράσης στη διαχείριση του προσφυγικού.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (30.12.22)
