«Κανονικότητα» αποτελεί πλέον στην Ελλάδα η ατιμωρησία βιαστών και δολοφόνων, ειδικά όσων συνδέονται με την κυβέρνηση και τον βαθύ πυρήνα του κράτους. Αποτροπιασμό προκαλεί η απόφαση να αφεθεί ελεύθερος ο αστυνομικός που σκότωσε τον 16χρονο Ρομά Κώστα Φραγκούλη πυροβολώντας τον στο κεφάλι. Ο εκτελεστής της Ομάδας ΔΙΑΣ θα κυκλοφορεί ελεύθερος ακόμα και μετά τη νέα ποινική δίωξη και τη μετατροπή της σε βάρος του κατηγορίας σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, με σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα.
Ακόμα πιο εξοργιστική, ωστόσο, είναι η πρόσφατη απαλλακτική πρόταση του εισαγγελέα για την υπόθεση τράφικινγκ της Ηλιούπολης, τόσο για τον επίορκο αστυνομικό που κατηγορείται πως εξέδιδε τη 19χρονη, όσο και για τον πατέρα της, που η κοπέλα είχε καταγγείλει την βίαζε από παιδί. Ο εισαγγελέας μάλιστα ισχυρίστηκε, αφήνοντας το ακροατήριο με το στόμα ανοιχτό, ότι η βιασμένη κοπέλα επέλεξε (από τα 11 της;) τον τρόπο ζωής της για να εξασφαλίσει την οικονομική της χειραφέτηση, για να συμπληρώσει πως οι άνθρωποι δεν καταδικάζονται με ιδεοληψίες.
Όπως η ατιμωρησία των δολοφόνων του Νίκου Σαμπάνη όπλισε το χέρι που σκότωσε τον Κώστα Φραγκούλη, έτσι και η προκλητική ασυλία που απολαμβάνουν ένστολοι και «γόνοι» –ας θυμηθούμε και την υπόθεση της Γεωργίας Μπίκα– θα γεννήσει νέες τραγωδίες αλλά θα πυροδοτήσει και κοινωνικές εκρήξεις. Το «έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη» είναι σήμερα το πιο σύντομο ανέκδοτο. Καμία εμπιστοσύνη, καμία ανοχή στο σύστημα που «δικάζει», λοιδορεί και διασύρει τα θύματα, ενώ αθωώνει τους δράστες, ειδικά όταν αυτοί φοράνε γραβάτα, μπλε στολή ή ράσο.
