Βίκυ Χαρχαρίδη*
▸Kλομπ και κρατική καταστολή ενάντια στον κόσμο που μάχεται για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων
Στις 4 Οκτωβρίου, στις 5.30 το απόγευμα, πλήθος κόσμου από τις συλλογικότητες των γειτονιών της Αθήνας άνοιξε τα πανό τους μπροστά από το Δημαρχείο. Όχι μετρό στην πλατεία Εξαρχείων, Συνέλευση για την Υπεράσπιση του Λόφου Στρέφη, Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού-Σεπολίων-Ακαδημίας Πλάτωνα, Πάρκο Κύπρου και Πατησίων/Συνέλευση Αντίστασης και Αλληλεγγύης, Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Κουκακίου-Θησείου-Πετραλώνων, Συνέλευση για το κτήμα Δρακόπουλου και πλήθος πολιτικών φορέων, ανάμεσα σε αυτούς και η Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα.
Σεπόλια, Πατήσια, Κυψέλη, Πετράλωνα και Εξάρχεια φώναξαν ενωμένα «Μπίζνες, μίζες και τρομοκρατία/τις αναπλάσεις κάνει η αστυνομία», προσπαθώντας εύστοχα να αναδείξουν την επίθεση που δέχονται κάτοικοι, δημόσιοι χώροι και πράσινο σε όλες τις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας. Αργότερα ακολούθησε πορεία μέχρι τον Λόφο Στρέφη, λόγω του καινούριου εργοταξίου που στήθηκε και της ακόμα πιο έντονης αστυνομοκρατίας που επιβλήθηκε σε όλη τη γειτονιά ξανά, με αποτέλεσμα και τον βραδινό βίαιο ξυλοδαρμό και σύλληψη του πατέρα και κατοίκου Εξαρχείων Δ.Τ.
Σα να μην έφταναν όλα αυτά την επόμενη μέρα το μεσημέρι στο στόχαστρο της αστυνομίας βρέθηκαν… τα παιδιά του σχολείου του λόφου καθώς προκλητικά αστυνομικές δυνάμεις στάθμευσαν έξω από την πύλη του σχολικού συγκροτήματος κατά τη λήξη των μαθημάτων. Στα ερωτήματα της διευθύντριας γιατί γίνεται αυτό και μάλιστα μπροστά σε παιδιά, η απάντηση ήταν ειρωνικότατα σαφής «δημόσιος χώρος είναι, όπου θέλουμε θα καθόμαστε». Όντως οι αστυνομικές δυνάμεις έχουν το δικαίωμα να «αράζουν» παντού, οι κάτοικοι πουθενά.
Αυτή είναι η ευρύτερη εικόνα των δημόσιων χώρων του κέντρου της πόλης. Όποιο σχέδιο ανάπλασης προσπαθεί να επιβάλει ο δήμος βρίσκει τεράστιες αντιστάσεις, οπότε η μόνη λύση για να επιβληθούν τα σχέδια δημοτικής αρχής και κεφαλαίου είναι η βία, με κορωνίδα τα Εξάρχεια, που στο φαντασιακό των δεξιών και ακροδεξιών ιδεολογιών έχει πολλαπλές νοηματοδοτήσεις αγώνων και συγκρούσεων με την εκάστοτε εξουσία τα νεότερα χρόνια της νεοελληνικής ιστορίας.
Η τουριστικοποίηση όμως του κέντρου της Αθήνας είναι ένα project, εξαιρετικά σημαντικό και στρατηγικά αναγκαίο από τη σκοπιά της κερδοφορίας του κεφαλαίου στο επίπεδο της ιδιοκτησίας και της περαιτέρω εμπορευματοποίησης της πόλης. Γι’ αυτό και ο Κ. Μπακογιάννης θέλει πάσει θυσία να γίνει ο εγγυητής αυτής της τροχιάς ανάπτυξης, ακόμα και αν κατανομαστεί ο πρώτος Δήμαρχος που απαγορεύει με προφορικές εντολές κάθε κινητοποίηση ή δράση που συντελείται στο όνομα των ελεύθερων χώρων στην Αθήνα. Ακόμα και αν καταστρέψει τα μισά δέντρα της πόλης με τις προτεινόμενες αναπλάσεις. Τα κέρδη είναι πολύ μεγαλύτερα από τις κοινωνικές ανάγκες ενός λαού στην Αθήνα που φτωχοποιείται με ταχύτατους ρυθμούς.
Τα τέλη δεν μειώνονται, η κάθε είδους υπηρεσία του δήμου αποψιλώνεται ή ιδιωτικοποιείται με αποτέλεσμα την ακραία μείωση ποιότητας ζωής στην πόλη, τα απαλλοτριωμένα οικήματα δεν παρέχονται για τις ανάγκες των φτωχότερων στρωμάτων και των εργαζομένων, αλλά πωλούνται κοψοχρονιά σε διεθνή fund, οι εμπορικές χρήσεις αλλάζουν στις απαιτήσεις του τουριστικού προϊόντος, η κατοικία στο κέντρο γίνεται απλησίαστη.
Όλα αυτά θολά ακόμα, γίνονται αντιληπτά από τον κόσμο των γειτονιών, γι’ αυτό και οι αντιστάσεις για τους δημόσιους χώρους έχουν τόσο ουσιαστική αξία για εμάς. Το κεφάλαιο και οι εκφραστές του σε κεντρικό και τοπικό κράτος αναγνωρίζουν ότι αυτοί οι λαϊκοί αγώνες θα έχουν βάθος και μεγάλες πολιτικές συγκρούσεις, γι’ αυτό και επιμένουν τόσο πολύ με τα γκλομπ και τις απειλές να τις διαλύσουν. Να είναι σίγουροι ότι δε θα τους αφήσουμε. Εμείς τις γειτονιές μας, τις πλατείες μας, τα πάρκα και τα άλση μας δε θα τα χαρίσουμε σε καμία μπίζνα!!
*μέλος της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αθήνα, ομάδα 1ου διαμερίσματος
