Γιώργος Μιχαηλίδης
Η έκταση που λαμβάνει το θέμα των παιδοβιασμών έχει γεννήσει το ερώτημα σε πολύ κόσμο: «Μα καλά πού βρίσκονταν όλοι αυτοί κρυμμένοι;». Όντως η έκταση του φαινομένου είναι σοκαριστική καθώς ήταν γνωστή μόνο σε λίγους ειδικούς που παρακολουθούσαν το ζήτημα συστηματικά. Εντούτοις, η παιδεραστία και τα οργανωμένα κυκλώματα εκμετάλλευσης ανηλίκων για σεξουαλικούς σκοπούς αποτελεί ένα διεθνές φαινόμενο, το οποίο μάλιστα εντείνεται και εξαπλώνεται τα τελευταία χρόνια. Στοιχεία της UNICEF, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ανεξάρτητων φορέων αλλά και εθνικών αστυνομικών υπηρεσιών καταγράφουν αυτές τις τάσεις και μας αποκαλύπτουν πολλά.
Για παράδειγμα η γερμανική αστυνομία σε έκθεση του 2021 έκανε λόγο για μία δεκαετία συνεχούς αύξησης των φαινομένων σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών και παιδικής πορνογραφίας από οργανωμένα δίκτυα έχοντας καταγράψει 39.000 περιπτώσεις για το προηγούμενο έτος.
Σύμφωνα με τη UNICEF, 1 στα 8 παιδιά παγκοσμίως έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση ή/και εκμετάλλευση, με το ποσοστό στην Ευρώπη να ανέρχεται στο 20% των παιδιών. Πιο συγκεκριμένα, έρευνες ανάμεσα σε ενήλικες αναφέρουν πως 1 στις 5 γυναίκες και 1 στους 13 άνδρες δηλώνουν ότι έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση έως τα 17 τους έτη. Μάλιστα, ενώ περίπου τα ¾ των παιδιών-θυμάτων γνωρίζουν τους κακοποιητές τους, υπολογίζεται ότι το 1/3 εξ αυτών δεν θα μιλήσει ποτέ, με τα αγόρια να παρουσιάζουν ακόμα μεγαλύτερη καθυστέρηση στο να καταγγείλουν την κακοποίησή τους σε σχέση με τα κορίτσια.
Επιπλέον, η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών δε γνωρίζει σύνορα. Στοιχεία από αρμόδιους φορείς στις Φιλιππίνες καταλήγουν στο ότι 1 στα 5 παιδιά της χώρας ηλικίας 12 έως 17 ετών, δέχονται σεξουαλική κακοποίηση διαδικτυακά. Πρόσφατες υποθέσεις αποκάλυψης μεγάλων δικτύων παιδικής πορνογραφίας και παιδοβιασμών συντάραξαν επίσης τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Για παράδειγμα, η επιχείρηση “H”, στην οποία εντοπίζονταν διαδικτυακοί λογαριασμοί συνδεδεμένοι με παιδική πορνογραφία και κακοποίηση, συμπεριέλαβε 12 χώρες και κατέληξε στην αποκάλυψη 90.000 τέτοιων λογαριασμών. Από το 2019 οπότε και άρχισε η συγκεκριμένη διεθνής επιχείρηση έχουν προκύψει πάνω από 800 υποθέσεις με πάνω από εκατό υπόπτους να έχουν ταυτοποιηθεί σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλους τόσους στην Αυστραλία.
Με ένα τόσο εκτεταμένο πελατολόγιο, η παιδική πορνογραφία αποτελεί ταυτόχρονα και μια ιδιαίτερα επικερδή επιχείρηση. Σε γενικές γραμμές υπολογίζεται πως μόνο το 2020, 65 εκατομμύρια εικόνες και βίντεο παιδικής πορνογραφίας εντοπίστηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο. Εδώ όμως, παρά την παγκοσμιότητα του φαινομένου, η Ευρώπη αναδεικνύεται πρωταθλήτρια καθώς το 60% της παιδικής πορνογραφίας φιλοξενείται σε ευρωπαϊκούς servers. Από άποψη κρατών, τη θλιβερή πρωτιά να κατέχει η Ολλανδία, στους servers της οποίας φιλοξενείται το 66% της διαδικτυακής παιδικής πορνογραφίας που αφορά τις χώρες της ΕΕ και το 41% του παγκόσμιου συνόλου ενώ ακολουθούν η Γαλλία και η Λετονία με το 6% της παγκόσμιας διακίνησης αντίστοιχου υλικού έκαστη. Παρότι ο εντοπισμός και το μπλοκάρισμα τέτοιων λογαριασμών δεν είναι πάντα απλές υποθέσεις, εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πως το θέμα δεν έχει αποτελέσει ζήτημα προτεραιότητας για κυβερνήσεις και την ΕΕ.
Πέρα όμως από τη σεξουαλική βία και κακοποίηση, τα στοιχεία των διεθνών οργανισμών για τη σωματική και ψυχολογική βία γονέων, κηδεμόνων και φροντιστών προς παιδιά μεταξύ 2 και 4 ετών αποκαλύπτουν πως 3 στα 4 παιδιά (περίπου 300 εκατομμύρια συνολικά) δέχονται συστηματικά κάποια μορφή βίας. Δυστυχώς τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται και από πρόσφατες συγκριτικές έρευνες που έλαβαν υπόψη πάνω από 300 έρευνες για την παιδική κακοποίηση που διεξήχθησαν κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Χρειάζεται κάτι άλλο για να τεκμηριώσουμε ότι αυτός ο κόσμος πρέπει να έρθει ανάποδα;
