Στάθης Γκότσης*
Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία
(Κ. Καβάφης)
Με μια εξόφθαλμα έκνομη σύμβαση που υπέγραψε εν κρυπτώ στις 21 Ιουλίου με το Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης (ΜΕΤ), το οποίο έχει πολλάκις βρεθεί υπόλογο για αποδοχή προϊόντων αρχαιοκαπηλίας, το (ιδιωτικό) Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης – Γουλανδρή και τη νεοσύστατη και άγνωστη εταιρεία ειδικού σκοπού με την επωνυμία «Ινστιτούτο Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού του Ντέλαγουερ», συμφερόντων επίσης της οικογένειας Γουλανδρή, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη ξεπλένει εκ μέρους του Ελληνικού Δημοσίου τη συλλογή του Αμερικανού μεγιστάνα Λέοναρντ Στερν, που περιλαμβάνει 161 παράνομα αποκτηθείσες αρχαιότητες του Κυκλαδικού Πολιτισμού.
Η σύμβαση αυτή, που η κυβέρνηση έφερε για κύρωση στη Βουλή την Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου, δυναμιτίζει την προσπάθεια που γίνεται διεθνώς εδώ και δεκαετίες για την πάταξη της αρχαιοκαπηλίας και την επιστροφή στις χώρες τους των κλεμμένων αρχαιοτήτων που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών και σε μεγάλα μουσεία -δημιουργήματα της αποικιοκρατίας. Στην ουσία, η κυβέρνηση, παρακάμπτοντας ανερυθρίαστα τους νόμους και τις διεθνείς συμβάσεις, αγνοώντας επιδεικτικά τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους και τους ειδικούς επιστήμονες, αδιαφορώντας για τις μακροχρόνιες επιπτώσεις των εθελόδουλων επιλογών της, προχωρά σε μια λεόντειο συμφωνία αποικιοκρατικού τύπου, την οποία, μάλιστα, βαφτίζει «επαναπατρισμό», ενώ οι συγκεκριμένες αρχαιότητες θα παραμείνουν εκτός χώρας για 25+25 χρόνια…
Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα. Αυτό το «πάρτυ» μεγιστάνων του πλούτου, λαθρανασκαφέων και αρχαιοκαπήλων που εγκαινιάζει η κυβέρνηση της ΝΔ, έρχεται απλώς ως επιστέγασμα στην έως τώρα πολιτική της για την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου, όπως εκφράστηκε στην υπόθεση των βυζαντινών αρχαιοτήτων της Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, στο τσιμέντωμα της Ακρόπολης, στη νομοθέτηση της εξαγωγής αρχαιοτήτων για 50 χρόνια, στην προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των μεγάλων κρατικών μουσείων, στην αποδυνάμωση της αρχαιολογικής υπηρεσίας: απαξίωση, εμπορευματοποίηση, εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων.
Η απεργιακή συγκέντρωση των εργαζομένων στον πολιτισμό στην Μπουμπουλίνας έγινε για τα αυτονόητα, αλλά η υπόθεση αφορά πολύ περισσότερους, μας αφορά όλους.
* γενικός γραμματέας Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού
Αττικής, Στερεάς και Νήσων
