Από το πρωί μέχρι το βράδυ ακούμε και διαβάζουμε από υπουργούς, κυβερνητικούς και συστημικά ΜΜΕ πως «είναι σημαντικό να πουλήσουμε το προϊόν Ελλάδα»! Συχνά μας θυμίζουν πως ο Κ. Μητσοτάκης «λάνσαρε ξανά με επιτυχία το νέο brand name της Ελλάδας». Βασικό κριτήριο για την άσκηση πολιτικής γίνεται το πώς (δήθεν) θα αναβαθμιστεί το «προϊόν Ελλάδα», διαμορφώνοντας μια αντίληψη πως η χώρα μας είναι απλά για πούλημα ή έστω για… ενοικίαση, βραχυχρόνια ή μακροχρόνια. Το «προϊόν Ελλάδα» εξειδικεύεται μετά στο προϊόν-τάδε-νησί, τάδε χωριό, τάδε τόπος. Όλοι είμαστε στη βιτρίνα για να μας αγοράσουν… Ακόμα κι εμείς που μιλάγαμε για ολοκληρωτικό καπιταλισμό και για πλήρη εμπορευματοποίηση των πάντων ίσως δεν μπορούσαμε να διανοηθούμε πόσο βαθιά θα μολύνει το φαρμάκι της αγοραπωλησίας τις ζωές μας.
Κι όμως, η Ελλάδα είναι ο τόπος μας, είναι ο τόπος που ζούμε και που ξεδιπλώνουμε τα όνειρα και τις ελπίδες μας. Εδώ πονάμε, εδώ ιδρώνουμε, εδώ απελπιζόμαστε, εδώ σηκωνόμαστε. Τα πιο όμορφα πράγματα, η φύση, η ανθρωπιά, το φιλότιμο, η αλληλεγγύη, ο αγώνας, δεν είναι και δεν θα γίνουν εμπορεύματα. Ο κόσμος της δουλειάς με αυτό το κριτήριο βλέπει τη χώρα γύρω του, όπως και όλες τις άλλες χώρες, που κι αυτές γίνονται απρόσωπες κουκίδες για τους βέβηλους αποικιστές, που φέρνουν την αγοραία μόλυνση.
Ειδικά, όταν η μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού της Ελλάδας δεν μπορεί να πάει διακοπές, δεν μπορεί καν να πατήσει στα περιλάλητα νησιά με τα τρομερά τουριστικά brand names, τσακίζεται στις σεζόν και στις γαλέρες της βιομηχανίας του τουρισμού, είναι πρόκληση να ακούμε για «προϊόν Ελλάδα». Οι ζωές μας και ο τόπος μας, ο κόσμος όλος και το μέλλον, μας ανήκουν — δεν είναι για πούλημα!
